بزرگترین مجموعه کشتی سازی کشور بلاتکلیف است

طولانی بودن مرز آبی جنوب کشور ، ارتباط با آبهای بین المللی و موقعیت راهبردی این منطقه برای تجارت دریایی ، فرصت مناسبی را برای توسعه صنایع دریایی ایران فراهم کرده است که با توجه به ضرورت و اهمیت اشتغالزایی در مناطق جنوبی کشور، رشد و توسعه این صنعت می تواند نقش بسیار مهمی در مهار بیکاری این مناطق ایفا کند.

کد خبر: ۱۲۱۹۸۴

براساس آمار موجود، هر چند تعداد شرکتها و صنایع مرتبط با پروژه های دریایی در مقایسه با 10سال گذشته 10برابر شده است و حجم پروژه ها افزایش چشمگیری داشته ، اما به گفته دست اندرکاران صنایع دریایی ، به دلیل مسائل متعدد، مشکلات زیادی از جمله سوئمدیریت و بی اعتمادی به واحدهای تولیدکننده داخلی ، گریبانگیر این صنعت شده است.
محمد سعید سیف ، رئیس هیات مدیره انجمن مهندسی دریایی ایران در گفتگو با خبرنگار ما می گوید: مسائل متعدد سیاسی و اقتصادی و توجه به این مسائل در سطوح مختلف تصمیم گیری کشور باعث شده تا موضوع صنایع دریایی به صورت جدی و مناسب موردتوجه واقع نشود.
وی با اشاره به این که دولت برنامه جامعی برای این صنعت ندارد، گفت: این در حالی است که براساس ماده 34برنامه چهارم توسعه ، دولت موظف است برای صنایع دریایی ، شامل حمل و نقل دریایی ، شیلات ، ساخت و تعمیر کشتی و مانند آن ، برنامه جامعی تدوین کند و برای استفاده بهینه از آنها به مورد اجرا گذارد.
وی می افزاید: نحوه نگرش دولت به هدایت و مدیریت مجموعه های دریایی دولتی چندان مناسب نبوده و راهبرد خاصی برای تقویت و پشتیبانی آنها و همچنین حل مشکلات مدیریتی به چشم نمی خورد.
وی مشکلات تولیدکنندگان داخلی را به دو بخش عمومی و خاص تقسیم می کند و می گوید: مشکلات عمومی ازجمله مسائلی است که ارتباطی به کارخانجات ندارد و می تواند عدم شناخت سیستم مالی کشور از قراردادهای ساخت کشتی و الزامات آن باشد، که این عدم شناخت باعث تاخیر در کل پروسه ساخت کشتی در داخل می شود؛ به طوری که گاهی مذاکرات ، عقد قراردادها و حل مسائل مالی 5سال به طول می انجامد.
سیف دسته دوم مشکلات را تغییر مدیریت در شرکتها ذکر می کند و می گوید: نبود نگرش تخصصی و حضور نداشتن کارشناسان با تجربه ، پیشرفت طرحها را با مشکل روبه رو می کند.
رئیس هیات مدیره انجمن مهندسی دریایی ایران با اشاره به سهم 4تا 5میلیارد دلاری سالانه صنایع دریایی در اقتصاد ملی کشور گفت: متاسفانه سالانه صدها میلیون دلار سفارش ساخت کشتی به کشورهای خارجی سرازیر می شود و سفارش به داخل هنوز سهم اندکی از نیازهای کشور را تشکیل می دهد.
وی درخصوص وضعیت نامناسب مدیریت شرکت کشتی سازی ایزوایکو به عنوان بزرگترین کارخانه کشتی سازی کشور گفت: این شرکت که 60درصد سهام آن به سازمان تامین اجتماعی واگذار شده متاسفانه به حال خود رها شده است و هیچ گونه سرمایه گذاری قابل توجهی به این بخش هدایت نمی شود و سازمان گسترش و نوسازی که 40درصد سهام این شرکت را در اختیار دارد، مدیریت را به سازمان تامین اجتماعی سپرده است و هیچ کدام تمایلی به آوردن طرح و سرمایه گذاری نشان نمی دهند. در حال حاضر شرکت با شرایط نامناسبی فعالیت می کند و صنعتی که می تواند هزاران شغل مفید در سواحل کشور ایجاد کند، وضعیت ناامیدکننده ای دارد.
او افزود: شرکت سرمایه گذاری تامین اجتماعی (شستا) سال گذشته 60درصد از سهام مجتمع کشتی سازی و صنایع فراساحل ایران (ایزوایکو) را به عنوان بدهی های دولتی در اختیار گرفت ؛ اما به دلیل اختلافاتی که برای قیمت پیشنهادی هر سهم به وجود آمد، در تلاش بود تا آن را به دولت بازگرداند. با این حال به دلیل آن که این امر تصویب شده بود، امکان برگشت سهام وجود نداشت.
سیف گفت: بیشتر کارهایی که انجام می شود، روی طرحهای قدیمی است و طرح جدیدی از سوی دو سازمانی که می توانند سفارش های بسیاری را برای ساخت و تعمیر بگیرند، معرفی نمی شود.
سیف گفت: در ایران آن طور که باید، از این صنعت حمایت نمی شود و به دلیل وجود قوانین دست و پا گیر، بالا بودن تعرفه ها و طولانی بودن زمان تحویل کشتی ، شرکتهای کشتیرانی تمایلی به ارائه سفارش به شرکتهای سازنده داخلی ندارند؛ این در حالی است که شرکتهای سازنده خارجی با قرار دادن فاینانس و تسهیلات مناسب ، شرکتهای کشتیرانی ایران را جذب می کنند.
محمود ابطحی ، عضو کمیسیون صنایع و معادن نیز بر این باور است که تاکنون گام موثری درخصوص صنایع دریایی برداشته نشده است و باید راهبرد مناسبی از سوی دولت در این زمینه اتخاذ شود.
او با بیان این که در حال حاضر فقط از 10تا 15درصد ظرفیت زیربنایی صنعت دریایی کشور استفاده می شود، گفت: به دلیل عدم مدیریت صحیح و تجهیز منابع ، بقیه ظرفیت ها بدون استفاده رها شده است و می بایست سرمایه گذاری در این بخش بیشتر و بخش خصوصی تقویت شود.