معماری شگفت انگیز گنبد سلطانیه

گنبد سلطانیه ، بزرگترین بنای آجری ایران و سومین بنای عظیم آجری جهان ، یکی دیگر از آثار منحصر به فردی است که با قرارگیری در خاک ایران زمین سبب افتخار ما ایرانیان شده است.
کد خبر: ۱۲۱۶۴۸

این بنای زیبا که مهر تاییدی بر خلاقیت معماران هنرمند ایرانی است ، هفتمین اثر ارزشمند کشور ماست که میان آثار جهانی به ثبت رسیده است. گنبد سلطانیه در 30 کیلومتری زنجان در دشت وسیع چمن سلطانیه و در میان بافت شهر قدیمی سلطانیه قرار دارد.
شهر سلطانیه نخستین بار به وسیله ارغون خان (از پادشاهان سلسله ایلخانی) ساخته شد و در زمان سلطان محمد اولجایتو به اوج شکوه ، آبادانی و رونق خود رسید و به پایتخت ایلخانان تبدیل شد. ساخت گنبد سلطانیه نیز در دوره سلطان محمد اولجایتو روی داده است. سلطان محمد اولجایتو ، نخستین پادشاه مغول در ایران بود که به اسلام و آیین شیعه ایمان آورد و به خدابنده شهرت یافت.
سلطان محمد خدابنده این بنای آجری را به تقلید از آرامگاه های موجود در ایران ساخته است و به همین دلیل بسیاری آن را آرامگاه غازان خان و اولجایتو می دانند. گنبد سلطانیه که ساخت آن حدود 9 سال (آغاز آن در 703 ه ق پایان آن در 712 ه ق بوده است) به طول انجامیده است ، با 48.5 متر ارتفاع و قوس دهانه 25.60 متر پس از مسجد ایاصوفیا ترکیه و کلیسای مریم مقدس در فلورانس ایتالیا ، سومین بنای بزرگ آجری جهان محسوب می شود که در زمان برپایی اش بلندترین بنای جهان بوده است. این بنای هشت ضلعی در 3 طبقه (البته با احتساب طبقه همکف) ساخته شده است و حدود 50 اتاق و 8 ایوان دارد.
به استثنای شمال غربی و شمال شرقی بنا که دارای عرض جرز 12.4 متر است ، عرض دیگر جرزها 6.87 متر است. طول جرزها نیز از بیرون 17 متر و از درون 8.60 متر است.
طبقه اول که در فاصله 9.40 متری از کف فعلی قرار گرفته ، دهلیزهای ارتباطی دارد که دور تادور بنا را احاطه کرده است. ایوان های هشتگانه نیز در همین طبقه قرار دارند. در طبقه آخر که در فاصله 27.80 متر از کف قرار گرفته ، پا طاق گنبد و پایه های هشت ضلعی مناره ها قرار دارند. ارتفاع این پاطاق 1.40 متر و ارتفاع گنبد از طبقه آخر 19 متر است. ورودی سردابه گنبد در ایوان ضلع جنوبی قرار گرفته است.
طرح این سردابه بسیار پیچیده و شامل 7 واحد حجمی است که با یکدیگر ارتباط فضایی ندارند. بر اساس نظریات برخی کارشناسان به دلیل آن که این نوع روش مقبره سازی با هیچیک از مقبره های شناخته شده در ایران قابل مقایسه نیست ، پس ممکن است این سردابه بر اساس بینش و تفکر آیین های مذهب شمن پرستی مغولی ایجاد شده باشد.

هنر معماری گنبد سلطانیه

شاید بتوان مهمترین ویژگی این بنای عظیم را تحول معماری از دوران سلجوقی به دوران ایلخانی دانست.
این بنا اگرچه به معماری دوران سلجوقی تمایل بسیار دارد و شاید تقلیدی از آن به شمار آید ، اما نخستین بنایی است که تحول معماری از دوره سلجوقی به دوره ایلخانی را آشکارا نشان می دهد. برخی گنبد سلطانیه را الهام بخش معماری گوتیک نیز می دانند. گنبد سلطانیه با استفاده از هنرهای آجرکاری ، کاشی کاری و گچبری تزیین یافته است و همراه کتیبه نویسی هایی که در آن انجام شده ، مجموعه هنری زیبایی را فراهم آورده است.
این بنا از لحاظ تزیینات نمایانگر مرحله کمال معماری گذشته ایران است و ذوق ، هنر و ابتکار طراحان ، معماران و مهندسان زمان خود را به نمایش می گذارد. از نظر هنر آجرکاری در این گنبد زیبا ، آجرچینی خفته و راسته ، پتگین و نقوش آجرهای مهری و قالبی به کار رفته است.
انواع بندکشی ها با سطحه های بزرگ از آجرهای مهری منقوش و صابونی در این بنا به چشم می خورد که از ویژگی های معماری دوره ایلخانی است. از لحاظ کاشیکاری گنبد سلطانیه از اهمیت خاصی برخوردار است زیرا نخستین اثرتاریخی است که در نمای درونی و بیرونی آن از این هنر استفاده شده است. آنچه از این هنر زیبا در نمای بیرونی خودنمایی می کند ، به کارگیری آن در دو جبهه ورودی شرقی و جبهه غربی از درگاه های ورودی و نمای فوقانی طبقه دوم گنبد در گلویی ها و پشت و بغل قوسها و جرزهای نمای بیرونی است. از هنر گچبری در تزیینات دوره دوم گنبد استفاده شده است.
تمام تزیینات و نقاشی های رنگی دوره دوم که از اشکال هندسی و نوشتاری تشکیل می شوند ، روی سطوح گچ انجام شده اند. در ضلع شمالی گنبد و در بالای ورودی آن از گچبری ها به شکل نوشته های قرآن و نقوش اسلیمی استفاده شده است. به طور کلی تزیینات گچبری موجود در این بنا به شکلهای گوناگونی چون برجسته ، برجسته کاری ، گچبری توپر و توخالی ، گچبری الحاقی ، معرق گچی ، نقوش مهری بندآجری ، آجرکاری کاذب و گچبری پیش ساخته روی پارچه انجام شده است.

کتیبه های موجود در گنبد سلطانیه

وجود کتیبه های متعدد در این بنا، اطلاعات مناسبی درخصوص آن ارائه می کند. در گنبد سلطانیه از انواع خطهای رایج تا اوایل قرن هشتم هجری قمری استفاده شده است . کتیبه های دوره نخست به استثنای چند مورد ، بیشتر به خط کوفی و به سبک معلق ، مشجر ، موشح و مورق نوشته شده و کتیبه های دوره دوم به خط ثلث جلی و انواع کوفی ، محقق ، ریحان و نسخ دیده می شود.
طولانی ترین کتیبه ای که در گنبد سلطانیه وجود دارد و به آن زیبایی خاصی بخشیده است ، در فاصله 360 سانتی متری از کف گنبد و در عرض 75 سانتی متری دور تا دور بنا نوشته شده و به سوی ایوان ها و جرزها ادامه یافته و در آن سوره فتح به خط زیبای ثلث نگاشته شده است.
در سطح قوس ، در طبقه دوم ایوان شرقی ، کتیبه ای از آجر در زمینه کاشیکاری معرق به رنگ سبز و آبی وجود دارد که روی آن آیه 125 سوره مبارکه بقره به خط کوفی نوشته شده است.
در سطح جرز ایوان های جنوب شرقی و جنوب غربی ، طرحهای تزیینی به شکل ترنج با رنگ آبی طراحی شده اند. خطوط کلی این نقشها اسلیمی است و در لابه لای این نقشهای اسلیمی کلمات ابوبکر ، عمر ، عثمان ، علی ، حسن و حسین پیوسته تکرار شده اند. گنبد تاریخی سلطانیه زنجان که ثبت جهانی نیز شده یکی از منابع ارزشمند در جذب گردشگران داخلی و خارجی است که پرداختن به آن و بسترسازی برای شکوفایی این منطقه و تبدیل آن به یکی از قطبهای گردشگری کشور می تواند منافع اقتصادی زیادی را برای مردم محلی ، استان زنجان و به دنبال آن اقتصاد ملی داشته باشد.
در سالهای اخیر این گنبد مرمت و طرحها و برنامه هایی نیز برای رونق گردشگری آن تدوین شد ؛ اما همچنان این بنا از امکاناتی که یک چنین مکان ارزشمند هنری تاریخی را بایسته است ، فاصله بسیار دارد.

آیدا اسدی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها