نوع مواجهه ایران با غرب در حوزههای مختلف از جمله مساله برجام کش و قوسهای زیادی داشته و در مقطعی ما مسیر مذاکره را طی کردیم و حتی براساس سیاست نرمش قهرمانانه از بعضی خواستههای خود عدول کردیم تا منافع ملی را تامین کنیم اما بعد از خروج آمریکا از برجام و بازگشت تحریمها، طبیعی است که ایران نیز روش خود را تغییر دهد و از سیاست فشار در برابر فشار استفاده کند. وقتی ما از مذاکره و توافق به نتیجه دلخواه نرسیم منطقی است که در سیاست خود تغییراتی ایجاد کنیم. این تغییر رویه هم جواب داده و باعث شده که اروپاییان تا حدودی به خود بیایند و به عنوان یکی از طرفهای ایران در برجام وادار شوند به تعهدات خود توجه بیشتری نشان دهند. البته تلاش اروپاییان در نهایت به ایجاد اینستکس انجامید که قرار است ابزار مالی برای ارتباط ما با کشورهای دیگر باشد، اما آن چیزی که اهمیت دارد این است که اروپاییان تسهیلاتی را برای صادرات نفت ما فراهم کنند. البته به این نکته نیز باید توجه داشت که درباره توان اروپا برای برآورده کردن خواستههای ایران تردیدهایی وجود دارد. در هر صورت استفاده از فشار از سوی ایران تاکتیکی برای حفظ صلح در چارچوب برجام است و میخواهد یک شرایط عدالتآمیزی را ایجاد کند تا ایران به عنوان تنها طرف این توافق برای انجام تعهدات نباشد و دیگر طرفها نیز به وعدههای خود عمل کنند.
داریوش قنبری
نماینده پیشین مجلس
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم