عصر جدید چقدر بی‌نقص است؟

چند نقد جدی!

عصر جدید برخلاف دیگر برنامه‌های استعدادیابی ایرانی که تا به حال ساخته شده سعی کرده مانند نمونه‌های مطرح خارجی حرفی برای گفتن داشته باشد. تعداد مخاطبان و کیفیت ساخت این برنامه هم گواهی بر موفقیت آخرین ساخته احسان علیخانی است، اما با این حال چند نقد جدی به این برنامه وجود دارد که آنها را با شما به اشتراک می‌گذاریم.
کد خبر: ۱۲۱۱۹۸۲

وقتی استعداد واقعی فدا می‌شود
کودکی که بدون دیدن آموزش خوانندگی می‌کند می‌تواند جذاب‌ترین سوژه یک برنامه استعدادیابی باشد. در برنامه عصرجدید اولویت اصلی جذابیت برنامه برای مخاطب و سرگرمی است. البته این اصلا ایراد نیست و برنامه‌های خارجی هم این رویه را دنبال می‌کنند. نقد اصلی آنجایی است که این نگاه به قدری در برنامه پر رنگ می‌شود که گاه مخاطب حس می‌کند استعدادها فدای برنامه‌سازی شده‌اند. برای مثال در برنامه‌های استعدادیابی خارجی آدم‌های حرفه‌ای و کاربلد اولویت توجه نیستند و کسانی که با وجود ضعف کاری را انجام می‌دهند که در آن استعداد دارند مورد تشویق قرار می‌گیرند و به مراحل بعدی می‌روند. مثلا اگر کودکی شش ساله یا مردی که خدمتکار رستوران است، خوانندگی کنند با همه ضعف‌هایشان نسبت به جوانی که تحصیلات آکادمیک موسیقی دارد و شغلش خوانندگی است مورد تحسین بیشتری قرار می‌گیرند.
این اتفاق در برنامه عصر جدید تقریبا برعکس است. کیا رکنی، گروه وکاپلا و نمونه‌های دیگر از جمله حرفه‌ای‌های صعود‌کننده هستند. در یکی از بحث‌برانگیزترین موارد، فاطمه رادمنش بازیگری که در سال‌های اخیر توانسته سیمرغ تئاتر فجر دریافت کند در این رقابت شرکت کرد و اتفاقا به مرحله بعد راه یافت. شنیده‌ها حاکی از این است که برای فصل اول این مسابقه، تیم سازنده از طریق شبکه‌های اجتماعی افراد هنرمند در حوزه‌های مختلف را پیدا کرده و از این طریق به آنها فراخوان داده است. در کنار این افراد حرفه‌ای، تعداد کمی از شرکت‌کننده‌ها نیز از طریق ارسال ویدئو انتخاب شده‌اند. این شواهد نشان می‌دهد کارهای بی‌نقص‌تر که برای مخاطب جذابیت بصری بیشتری داشته باشد، تایید بیشتری می‌گیرند. به همین خاطر تعداد قابل توجهی از افراد بااستعداد به خاطر خرده خطاهایشان در حین اجرا کنار گذاشته می‌شوند یا در رقابت با حرفه‌ای‌ها حذف می‌شوند.
صندلی اضافی
حضور علیخانی به عنوان مجری یا میزبان یکی از اتفاقات نه چندان خوشایند این برنامه است. داشتن مجری‌ای که هم حق نظر داشته باشد و هم گاهی با شوخی سعی کند جنبه سرگرم‌کننده‌بودن برنامه را بالاتر ببرد، در هیچ نسخه خارجی وجود ندارد. کاش احسان علیخانی هم مانند سایمون کاول به عنوان یکی از داورها کنار سایرین می‌نشست.
لطف مکرر
بعضی شرکت‌کننده‌ها به طور واضح مورد لطف داوران قرار می‌گیرند. شواهد نشان می‌دهد که دلیل این لطف‌ها بعضا مباحث قومیتی یا سایر موارد فرامتنی دیگر است. برای مثال در یکی از قسمت‌ها دختر جوانی که عضو عشایر بود با استعداد تیراندازی‌اش در برنامه شرکت کرد. او قبل از این‌که تیرهایش را به هدف بزند، چند خطا داشت، اما بازهم با سه چراغ به فینال آن شب راه پیدا کرد.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها