شکست‌های پی‌در‌پی مکرون

با نگاهی به جزئیات انتخابات پارلمان اروپا در فرانسه به نتایج جالبی برمی‌خوریم: 38 درصد از رای‌دهندگان به راست‌های پوپولیست همان هواداران جلیقه‌زردها بودند و 24 درصد از رای‌دهندگان به این حزب زنانی بودند که بدون داشتن همسر فرزندان خود را بزرگ کرده‌اند. شاید به همین خاطر بود که مارین لوپن پس از اعلام نتایج انتخابات در جمع هواداران خود از این نتیجه به عنوان «پیروزی ملت در بازپس‌گیری قدرت» یاد کرد و گفت که اینک «رئیس‌جمهور باید پیامدهای شکست خود را تحمل کند.»
اما امانوئل مکرون؟ پیروزی بر راست‌های پوپولیست می‌توانست مشروعیت لازم و شور و شوقی تازه در جهت آغاز تلاش برای ورود به رقابت‌های دور دوم ریاست‌جمهوری در اردوگاه مکرون ایجاد کند. تیم مکرون در کاخ الیزه امید داشت این پیروزی بتواند نقطه پایان شش ماه بحران سیاسی و درگیری با جلیقه‌زرد‌هایی باشد که ظاهرا بیش از پیش با انگیزه نشان می‌دهند. اینک و با توجه به این شکست، آغازی دوباره ابزارهایی دیگر می‌طلبد و این کار بی‌نهایت دشوارتر خواهد شد.
این وضعیت بیشتر از آن که به اروپا ارتباط داشته باشد به فرانسه ارتباط دارد. مارین لوپن پیش از انتخابات گفته بود که اکثریت مردم در انتخابات پارلمانی اروپا در واقع علیه مکرون رای می‌دهند و جالب آن‌که در کشمکش میان حزب مکرون و راست‌های پوپولیست، احزاب کوچک‌تر هیچ شانسی برای کسب نتیجه بهتر نداشتند.
البته این اتفاق نیفتاد و حزب سبزهای فرانسه با کسب 5/12 درصد آرا به جایگاه سوم دست یافت. جالب آن‌که اکثریت رای‌دهندگان این حزب را جوانان تشکیل می‌دهند.
از سال 2002 که دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری همواره آوردگاه مارین لوپن راست افراطی با دیگر کاندیدای ظاهرا غیرافراطی بوده است، این بار مردم فرانسه با انگیزه‌هایی به غیر از انتخاب میان بد و بدتر به پای صندوق‌ها رفتند. یکی از هواداران سابق مکرون که به حزب سبزها رای داده است می‌گوید: این بار مساله بر سر اروپا بود. مساله این است که فرانسه با تاکید بر کدام مسائل می‌تواند حضوری عالی را در پارلمان اروپا داشته باشد. این بار آشکارا سبزها هستند که می‌توانند این خواسته را عملی کنند.
جالب آن‌که حزب محافظه‌کار جمهوری در این انتخابات شکستی تاریخی را تجربه کرد و با کسب تنها 4/8 درصد از آرا بالاتر از حزب سوسیالیستی قرار گرفت که فقط 3/6 درصد از آرا را به خود اختصاص داده است. این در حالی است که طبق نظرسنجی‌های پیش از انتخابات، سهم این دو حزب روسای‌جمهور سابق فرانسه بین 12 تا 15 درصد از آرا پیش‌بینی می‌شد.
اما پرسش بزرگ فعلی این است که امانوئل مکرون با کدام استراتژی باید دوران پس از انتخابات را آغاز کند؟ او طی ملاقاتی که در آغاز هفته با رئیس پارلمان و فرانسوا بایرو، دبیرکل حزب جنبش دموکراتیک داشت به وی پیشنهاد سمت نخست‌وزیری فرانسه را داد که البته از سوی بایرو رد شد. به این ترتیب مکرون گزینه مناسبی برای جانشینی ادوارد فیلیپ نخست‌وزیر فعلی ندارد. به احتمال قوی رئیس‌جمهور فرانسه طی ماه‌های آینده باید استراتژی خود را به صورتی دیگر اتخاذ کرده و دست به تغییر و تحول اساسی در داخل همین دولت بزند تا بتواند با شرایط تازه پس از این شکست روبه‌رو شود. هرچند باید در حال حاضر بیش از هر چیز باید راهکاری برای فراموش کردن شکست اخیر پیدا کند.

محمدعلی فیروزآبادی

مترجم

منبع: اشپیگل آنلاین