در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
قطعا در تلویزیون آسیبهایی هست که باید شناسایی شود. متاسفانه در تولیدات حال حاضر تلویزیون، یک مقدار از جامعه خودمان دور شدهایم و مردم خودشان را در آینه تلویزیون نمیبینند.
این، هم برمی گردد به بحث سیاستگذاری و هم به بحث خود هنرمندان، زیرا هنرمندان ما در متن جامعه زندگی نمیکنند و از درون جامعه نمیجوشند و برخی سیاستگذاران نیز با مردم فاصله گرفتهاند و در نتیجه مردم در نوشتهها و کارهای تلویزیون، خودشان را بیگانه میبینند.
در تولیدات تلویزیونی باید شیوههای جدید ساختاری را لحاظ کنیم و قید تقلید را بزنیم. ما صاحب یک تمدن و فرهنگ بسیار غنی هستیم و باید برنامهسازیهایمان برآن اساس باشد و نه اینکه نیمنگاهی به شبکههای خارجی بیندازیم و از آنها کپی کنیم.
حتی در حوزههای سرگرمی، آن نگاه شرقی و ایرانی را خیلی کم میتوانیم در تولیدات تلویزیونی ببینیم. با این تمدن و فرهنگ اسلامی - ایرانی، میتوانیم در جهان پیشقراول باشیم، نه مقلد دستچندم بیگانگان. طیف و محتوا باید با همدیگربخوانند. ما صاحب یک نگاه هستیم و روحیه ما روحیه مشرقی است؛ نباید با این فرهنگ غنی از دیگر شبکههای خارجی کپیبرداری کرد.
متاسفانه در تولیدات، منابع خود را هدر میدهیم و از همه مهمتر اینکه به بحث اقلیم و اقوام توجهی نداریم. اقوام میتوانند به رسانه رنگ و جهت دهند و این فرصت را نباید از دست داد.
تــوجــه به اقلیم بـــاید با نگــاه فرامنطقهای باشد، ولی حتی در شبکههای استانی، نگاه، نگاه منطقهای است؛ درحالی که همین شبکههای استانی در دنیا رصد میشود.
به جز این تلویزیون باید از نیروهای متخصص و مجرب استفاده کرده و از فامیل بازی اجتناب کند؛ از کارمندسازی دوری کنیم و به فکر برونسپاری پروژهها باشیم.
حسن نجفی
کارگردان
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: