در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
این فیلمساز که پیش از این قرار بود فیلمنامه دیگری را به دومین فیلم سینمایی خود تبدیل کند، درباره این موضوع به هنر آنلاین گفت: از آنجا که شرایط کار کردن با تهیهکننده قبلی برایم فراهم نشد، فیلمنامه قبلی را کنار گذاشتم و پروانه ساخت فیلم نیز لغو شد.
غفاری ادامه داد: بتازگی نگارش فیلمنامهای جدید را به پایان رساندهام. در صورتی که بتوانم سرمایهگذاری برای کار پیدا کنم، آن را خواهم ساخت. عنوان موقت فیلم،«مامان» است. بخش اجتماعی آن را حذف کردهام، ولی فیلمنامه به دنیای زنان میپردازد و یک فیلم بدون نصیحت است. در این اثر موقعیتی را برای زن شاغلی در نظر گرفتم که دچار مخمصه میشود و درام را پیش میبرد. او در پاسخ به این سوال که تا چه اندازه برای جذب سرمایهگذار این کار را به تعویق انداخته است، گفت: در واقع باید دید شرایط اقتصادی به چه شکل است. سرمایهگذاری بخش خصوصی در سینما سخت و پیچیده شده و پولهایی که میخواهد وارد شود نیز مشکوک است. در حال حاضر در بخش خصوصی عدهای بهدنبال ساخت فیلمهای کمدی سخیف هستند و از آن استقبال میکنند. بحث درباره پولهایی است که وارد سینما میشود که بازگشت آن مهم نیست و بیشتر پولشویی و شهرت است که کار را پیچیده کرده است. در این وضعیت کار کردن با بخش دولتی سالمتر است، به این دلیل که حداقل میدانید پولی که استفاده میکنید از بیتالمال است که نباید به آن خیانت کرد و میدانید که منبع پول از کجاست.
غفاری تاکید کرد: از نظر من سینمای اجتماعی در ایران تمام شده است، چرا که نه میفروشد و نه کسی جرات سرمایهگذاری روی آن را دارد. سینمای اجتماعی به سمتی رفت که از دغدغهها فاصله گرفت و بیشتر جشنوارهای شد و به همین دلیل نیز از بین رفت. درحال حاضر بسختی سرمایهگذاران حاضر به سرمایهگذاری در این بخش میشوند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: