یادداشت:

نابینایان را محدود نکنیم

یکی از مشکلات اساسی نابینایان در ایران، درک نشدن از سوی جامعه و تا حدودی طرد شدن است. فراهم و هماهنگ نبودن امکانات در جامعه نابینایان را از حضور در جامعه و تلاش برای زندگی بهتر محروم کرده است. زندگی حق طبیعی همه افراد جامعه است اما کیفیت موضوعی است که تلخی و شیرینی، سردی و گرمی این امر را تعیین می‌کند. جامعه‌ای که با اعمال محدودیت‌ها حق تلاش برای رسیدن به کمال را از فرد می‌گیرد، مشابه زندان بزرگی است که زندگی در آن روال تکراری و همیشگی را دارد.

کد خبر: ۱۱۷۰۴۳۴

براساس نظریه بقای اصلح داروین، آن دسته از جاندارانی که قدرت سازگاری و انطباق با محیط را دارند، می‌توانند در آن شرایط محیطی به بقا ادامه دهند.

به‌عنوان مثال، در مناطق قطبی جانورانی که رنگ پوست آنان همانند محیط قطبی است، می‌توانند زنده بمانند زیرا در صورت داشتن رنگ پوست متفاوت از سوی شکارچیان شکار می‌شوند.

وضعیت نامناسب محیط فیزیکی در ایران باعث شده تنها افرادی که قدرت سازگاری با محیط نامناسب را دارند در اجتماع حضور به هم رسانند و حق زندگی داشته باشند.

نابینایان از جمله انسان‌هایی هستند که در محیط نامناسب شهری در ایران حذف شده‌اند و جای تأسف است که عامل ایجاد‌کننده این وضعیت سیر طبیعی زندگی بشر نیست بلکه حاصل جامعه‌ای است که به سطوح مختلف معلولیت نمی‌پردازد و نیازهای آنان را نادیده می‌گیرد. این در حالی است که در قانون جامع حمایت از حقوق معلولین مقرر شده ۳ درصد از کارکنان هر ارگانی باید به معلولین برای مشاغل مناسب اختصاص داده شود و شغل اپراتوری تلفن به معلولین بینایی واگذار گردد ولی متأسفانه این موارد و ماده ۷ قانون جامع حمایت از معلولین که در رابطه با اشتغال است، اجرا نمی‌شود.

در نمونه‌ای دیگر، طبق قانون جامع حمایت از معلولین در هفته دو ساعت از برنامه‌های صدا و سیما باید به معلولان اختصاص یابد تا از این طریق بتوانند با مسؤولان و مردم ارتباط برقرار کنند و توانمندی‌های خود را نشان دهند.

غیبت نابینایان در سطح ادارات و بخش‌های انتسابی جامعه نشان از کج‌سلیقگی و دید اشتباه افراد نسبت به آنهاست. هرچند جامعه بارها در رقابت‌های علمی و ورزشی که سلیقه مدیران در آن کمتر دخالت دارد شاهد درخشش و میزان توانایی نابینایان بوده است.

بر همین اساس می‌توان گفت اشکال کار از ناتوانی در فرد نابینا نیست، بلکه مشکل در جامعه‌ای است که به سطوح مختلف معلولیت نمی‌پردازد و زن یا مرد معلول را محدود می‌کند. اکنون زمان آن رسیده که مسؤولان پا را از گرامیداشت روزی با عنوان روز نابینایان فراتر گذاشته و در راستای اجرای قانون حمایت از معلولان گامی اساسی بردارند.