در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
نقشی که پژمان بازغی در «دوئل» (سومین فیلم از سهگانه خرمشهری احمدرضا درویش) بازی میکند، یکی از این نقشهای مورداشاره است و کمتر بازیگر مردی در سینمای ایران است که دوست نداشته باشد نقشی با چنین مختصات و ماجراجویانهای بازی کند. نکته مهم دیگر درباره این نقش، تفاوت سنی بازغی با نقش است که همین هم خود چالشی جداگانه محسوب میشود. شخصیت او در دو مقطع سنی جوانی و میانسالی روایت میشود و از این رو بخش دوم، بهمراتب ریسک بیشتری برای بازغی به همراه داشت.
بازغی در دوئل نقش شخصیتی خرمشهری به نام زینال را در روزهای جنگ بازی میکند؛ شخصیتی که مسئول ماموریتی خطیر میشود، اما نارو زدن و خیانت وطن فروشانی چون اسکندر، گرفتار و درنهایت هم پس از نبردی خونین و پرتلفات، به اسارت عراقیها درمی آید. خباثت نقشهای منفی قصه با اسارت زینال تمام نمیشود و به دلیل تصویر منفی و بدی که دشمنانش از او ترسیم کردهاند، زینال حتی پس از آزادی هم مورد اتهام جامعه است. بنابراین باید برای اعاده حیثیت و فهم حقیقت به مردم بدبین، جامه آهنینی به تن کند.
زینال درحالی باید به دوئل با سنگاندازان قصه بپردازد که زخم عشق هانیه هم او را همراهی میکند.
یکی از نکات مرتبط با خرمشهر در دوئل، اشاره به شهید جهان آراست که همراه جوانان ایرانی از جمله زینال مشغول مقاومت در برابر دشمن است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: