براساس این گزارش بمب های خوشه ای مذکور به اندازه مشت دست بوده و برای از میان بردن افراد و نیروهای زرهی در مناطق وسیع ، طرح ریزی شده است.
کد خبر: ۱۱۲۴۹۷
در واقع این نوع بمب ها از لحاظ تکنیکی جزو سلاح های متعارف محسوب می شوند، اما در میدان نبرد همانند سلاح های نامتعارفی چون سلاح های شیمیایی می توانند موجب کشتار وسیعی شوند. پرتاب یک بمب خوشه ای بین 200 تا 600 بمب کوچک در آسمان تقسیم و در وسعتی به مساحت یک زمین فوتبال پراکنده می شوند. چنانچه این بمب ها درست عمل کنند می توانند در وسعتی به اندازه 10 برابر زمین فوتبال هرکسی را کشته یا مجروح سازند. عملا این بمب ها چرخ گوشتهای هوایی هستند و هر چیزی را در سر راه خود خرد می کنند.
بمب های خوشه ای که دارای قدرتی انفجاری برای نابود کردن خودروهای زرهی هستند در بمب هایی که از هواپیما و یا از داخل گلوله توپخانه شلیک می شوند قرار می گیرند.
بمب های خوشه ای از نوع مهمات غیرمتعارفی هستند که پس از شلیک با پخش کردن مواد منفجره و ترکش های همراه خود بر فراز هدف عمل می کنند و منطقه وسیعی را زیر آتش قرار می دهند. این بمبها دوره بقای طولانی دارند و به علت اندازه کوچکشان به سختی دیده می شوند.
چندین نوع بمب وجود دارد که استفاده از آنها در کنوانسیون های بین المللی ممنوع اعلام شده است که از جمله آنها، بمب فسفری و بمب اکسیژنی است که هواپیماهای اسرائیلی در حملات خود علیه مواضع «حزب الله » لبنان از آنها سخاوتمندانه استفاده کرده اند. این بمب های ممنوع عبارتند از:
بمب فسفری: بمبی آتشزاست که حاوی فسفر سفید یا قرمز است و در طول جنگ جهانی دوم و پس از آن به شکلی گسترده مورد استفاده قرار گرفته است. فسفر سفید به خودی خود در دمای 34 درجه سانتیگراد مشتعل می گردد. نوع قرمز آن پایدارتر است ، اما معهذا در بکارگیری آن باید محتاطانه عمل کرد.
بمب اکسیژنی: این بمب اکسیژن موجود در اطراف هدف موردنظر را مصرف و خلایی به وجود می آورد که سبب فروپاشی ساختمان ها می گردد.
بمب ناپالمی: بمب آتشزای دیگری است که از ناپالم (ماده ای بر اساس بنزین که در سال 1942 در دانشگاه «هاروارد» امریکا ساخته شده) استفاده می کند. فرمول آن به گونه ای است که به میزانی دقیق می سوزاند و به اشیا و اشخاص می چسبد. در سال 1980، استفاده از آن علیه مردم غیرنظامی در یک کنوانسیون سازمان ملل ممنوع شد.
بمب خوشه ای: بمبی است که پیش از اصابت به هدف و یا در برخورد منفجر می گردد و هزاران ترکش رها می سازد که با سرعت بسیار در هر جهت و یا در جهاتی دقیق بر مبنای هدف موردنظر، پراکنده می شوند. به طور کل ، خرج انفجاری این بمب یک چهارم (و یا حتی کمتر) وزن کل آن است و باقی بمب از ترکش های مرگبار و آتشزای متعدد تشکیل شده است.
بمب خوشه ای نسل جدید: یا «کلاستر بمب» از یک کانتینر یا محفظه اصلی تشکیل شده که صدها بمب کوچک را در منطقه ای وسیع رها می سازد. این بمب ها در برخورد با زمین منفجر می گردند. مورتر که برای موسسه «امداد پزشکی برای جهان سوم» کار می کند، می گوید: وقتی بمبهای کوچک منفجر می شوند، وحشت و سراسیمگی به راه می اندازد و تلفات سنگینی به بار می آورند.
وی می افزاید: واکنش غریزی شما این است که در جهت خلاف انفجار بدوید، ولی آن وقت پا روی یک یا چند بمب کوچک دیگر می گذارید. وحشتناک است. اصل ممنوعیت ایجاد بلا و مصائب زائد که از اصول اساسی جنگ است بر استفاده از هر گونه سلاح خطرناک در جنگ تاکید می کند.
استفاده از سلاح هایی که باعث ایجاد درد و رنجهای زائد و غیرضروری در نیروهای مقابل گردد منع شده است. هدف عمده کاربرد اسلحه در جنگ جلوگیری از پیروزی نیروی دشمن و شکست دادن وی است ؛ چنانچه در زمان جنگ آسیب و رنجی به نیروهای دشمن وارد گردد که با این هدف نامتناسب بوده و آثار اسلحه بکار رفته به زمان بعد از درگیری سرایت نماید، با لحاظ این واقعیت که مصائب ایجاد شده صرفا محدود به زمان درگیری نبوده ، غیرضرور و زائد محسوب می گردند.حتی اگر بپذیریم که کشتن نیروی مقابل هدف اصلی و منع نشده جنگ است ، آیا ایجاد سوختگی های شدید، تاول های دردناک ، از دست دادن بینایی ، تهوع ، سرفه های شدید و دردآور، مشکلات حاد ریوی ، مرگهای سخت و جانکاه و نابودی اعصاب وروان که در اثر بمباران شیمیایی بوجود می آیند برای پیشبرد جنگ ضروری و لازم است؛ این اثرات لازمه جنگ و درگیری نبوده بلکه زاید و غیر ضرور هستند. هر چند کشتن و سلب حیات صراحتا ممنوع نشده ، اما حقوق بین الملل عرفی کشتن نیروهای متخاصم و دشمن را در هر شرایطی نمی پذیرد.
به طریق اولی ورود صدمات زاید که موجب مرگ تدریجی می شوند و به برخی از آنها اشاره شد، اقبح است. ورود خسارات غیر ضرور در اثر عملیات جنگی امری غیر قانونی و سلاحهای شیمیایی خسارات وارد بی پایانی را به بار می آورد که خسارات وارده بیشتر از منافع نظامی است.
جنگ به هیچ وجه رابطه انسان با انسان نیست ، بلکه رابطه دولت با دولت است که در این رابطه افراد خصوصی به گونه ای اتفاقی دشمن یکدیگر شده اند و نباید آثار جنگ که طبعا سوئ است دامنگیر آنها شود. طبق مقررات وضع شده در سال (1874 کنفرانس بروکسل) و سالهای 1899 و ( 1907 کنفرانس لاهه) کشورهای متخاصم ملزم شده اند که از سرایت جنگ به افراد غیر نظامی خودداری کرده و افراد غیر نظامی را از صحنه درگیری خارج نمایند.
کریس کلارک ، مدیر مرکز خنثی سازی مین در سازمان ملل اظهار کرد: خطر بمب های خوشه ای در جنوب تبدیل به خطر بی سابقه ای شده است. بمب های خوشه ای روزانه 3نفر را کشته یا زخمی می سازد.