خطر در کمین پارک جنگلی سی‌سنگان

به گزارش ایسنا، روزنامه شرق با این مقدمه نوشت: «سال گذشته دعوای 40 ساله بین محمدحسین درویش، مالک هفت هزار متر از پارک جنگلی سی‌سنگان و سازمان جنگل‌ها با حکم دادگاه به نفع مالک خصوصی به پایان رسید و سازمان متولی این پارک نیز نتوانست نظر مالک خصوصی را برای ارائه زمین معوض جلب کند. از آنجا که بخشی از زمین این مالک خصوصی در حریم راه قرار دارد، باید بر اساس قانون، خسارت زمین از دست‌ رفته از سوی وزارت راه پرداخت شود اما در کمال تعجب، دفتر حقوقی سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری اعلام کرده است قصد دارد در مجاور قطعه زمین باقی‌مانده، قطعه دیگری را به این مالک خصوصی اختصاص دهد. به‌ این‌ ترتیب بخش دیگری از این پارک از دسترس عموم خارج خواهد شد.

پارک جنگلی سی‌سنگان در سال 1344 از سوی مرحوم آشتیانی بنا نهاده شد. سیاست بنیان‌گذار پارک این بود که آن را به دریا متصل کند. در آن مقطع، ساحل مالک خصوصی داشت. به همین دلیل 30 قطعه زمین را به موازات پارک سی‌سنگان که مالک خصوصی داشت، برای توسعه پارک به ‌سمت ساحل شناسایی کرده و دولت وقت تصمیم گرفت این اراضی را از مالکان خصوصی خریداری کند. بر اساس توافقاتی که در این زمینه انجام شد، مالکان این قطعات در باقرتنگه بابلسر زمین جایگزین دریافت کردند و حق و حقوق قانونی به آنها پرداخت شد. صلح‌نامه‌ای نیز با مالکان تنظیم شد. با پیروزی انقلاب اسلامی، زمین‌های باقرتنگه که به‌ عنوان معوض از سوی مالکان خصوصی ساحل پارک سی‌سنگان دریافت شده بود، تبدیل به موات شدند و در اختیار یکی از ارگان‌های رسمی کشور قرار گرفتند. نمی‌دانیم تمام صاحبان این زمین‌ها برای بازپس‌گیری اموال خود اقدامی کرده‌اند یا خیر اما دو نفر از این افراد برای احقاق حقوق خود به دادگاه شکایت کردند. به گفته مسئولان سازمان جنگل‌ها، نفر اول 10 سال قبل با شکایت به دیوان لاهه 550 تا 560 میلیون تومان غرامت از سازمان جنگل‌ها دریافت کرد. نفر دوم نیز فردی به نام منوچهر کاظمی بود که زمین خود را به وکیل پرونده‌اش، یعنی محمدحسین درویش فروخت و اکنون او به‌ عنوان مالک زمین مورد اعتراض به‌ شمار می‌آید. بر اساس مفاد پرونده مربوط به پارک جنگلی سی‌سنگان، درویش سندی مشاعی به مساحت هفت‌هزارو 800 متر در دست دارد و از دادگاه نیز حکم را به نفع خود دریافت کرده است اما در مدت طولانی‌ای که از طرح دعاوی او در دادگاه می‌گذرد، از زمین مد نظرش فقط دوهزارو 800 متر باقی‌ مانده است. بخشی از زمین او به زیر آب رفته یا در حریم راه قرار گرفته و تبدیل به جاده شده است. مسئولان سازمان جنگل‌ها بارها درباره تفاهم با مالک خصوصی بخشی از پارک جنگلی سی‌سنگان برای ارائه زمین معوض به او خبر داده‌اند اما خرداد سال 95 شاهد بودیم که درویش، بخشی از پارک جنگلی سی‌سنگان را به‌عنوان ملک خصوصی خود نشانه‌گذاری کرد.