در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یادداشت
روزی برای 8 میلیون گمشده
تعدادشان کم نیست، اما گمشدهاند، آنقدر که حقوق حداقلیشان رعایت نمیشود. خیلیهایشان قید زندگی را زدهاند و بسیاری هم خانهنشین شدهاند، چون نمیتوانند در خیابانهای شهری که از آنها روی برگرداندهاند، قدم بردارند؛ از معلولان حرف میزنیم، افرادی که به نظر میرسد هنوز برای بسیاری از مسئولان حکم شهروندان درجه دوم را دارند که اگر غیر از این بود در سخنرانی و برنامههایشان رعایت حقوق معلولان از مقام شعار فراتر میرفت.
امروز در تقویم روزجهانیمعلولان است، افرادی که در کشورمان هنوز آمار دقیقی از آنها در دست نیست. براساس آمارهای جهانی 10 تا 15 درصد افراد جامعه را معلولان تشکیل میدهند، به همین دلیل باید در کشورمان تاکنون دستکم حدود هشت میلیون فرد دارای معلولیت شناسایی شده باشند، اما اطلاعات سازمان بهزیستی و مرکز آمار ایران با این عدد فاصله زیادی دارد و با توجه به اینکه فقط در کشورمان دستکم هر سال پنج برابر تلفات حوادث ترافیکی (حدود 80هزار نفر) افراد دچار معلولیت میشوند، نمیتوان به این تفاوت آماری خوشبین بود.
براساس اطلاعات سازمان بهزیستی حدود یک میلیون و یکصد هزار معلول تحت حمایت این سازمان قرار دارند و نتایج سرشماری سال 90 مرکز آمار ایران نیز از این حکایت دارد که تعداد معلولان حدود یک میلیون و 200 هزار نفر است. آن طور که از مقدمات تهیه سرشماری سال 95 نیز بر میآید نباید خیلی به آماری که این سرشماری از تعداد معلولان میدهد دل خوش کرد، چراکه سازمان بهزیستی مکاتبات زیادی با مرکز آمار انجام داد تا بتواند به کمک آنها آمار دقیقی از تعداد معلولان کشور به دست بیاورد، اما برخلاف اینکه هیات دولت نیز دراین خصوص مصوبه داشت، این مهم به بهانههایی مانند نبود اعتبار محقق نشد. از آنجا که تعریف درستی از معلولیت ارائه نشده و حتی آمار دقیقی از تعداد آنها در دست نیست، نباید از هدر رفت اعتبارات و ناکامی زحمات مسئولان برای کمک به این قشر جامعه و اجرا نشدن قوانین مناسب تعجب کرد.
در واقع شرایط کنونی نه فقط کمکی به معلولان نمیکند بلکه راه را برای حاد شدن مشکل بسیاری از معلولان نیز فراهم کرده است، زیرا شاید برخی مسئولان دغدغه رسیدگی به معلولیتهای شدید را داشته باشند، اما رسیدگی به معلولیتهای خفیف در دستور کار آنها قرار ندارد. این درحالی است که بیشترین مداخله را میتوان در معلولیتهای خفیف داشت و به این شکل مانع از این شد که معلولیتهای خفیف به معلولیت شدید بدل شده و هزینه بیشتری به جامعه تحمیل کند. ریشه مدیریت نشدن مشکلات معلولان را باید در نبود آمار دقیق از آنها جستوجو کرد، آماری که بدون آن دم زدن از رفع مشکلات دیگر معلولان مانند اشتغال و تهیه مسکن حکم نمایشی عامهپسند را پیدا میکند.
مهدی آیینی
روزنامهنگار
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
