قلیان تیار کرد با طعم آدامس!

گفتیم: چه طعمی یعنی چه؟! تنباکو یا خوانسار است یا کاشان یا برازجان؛ همه هم یک طعم دارند طبعشان گرم و سرد دارد.

عارض شدند: ما اینها را نمی‌شناسیم فقط دو سیب و آلبالو و آدامس و اینها را بقالی سر محل دارد .

از تعجب شاخ‌هایمان چهار تا شد فرمودیم: یعنی آدامس می‌کشند؟

عارض شدند: خیر تنباکو دارند که دودش طعم آدامس می‌دهد.

فرمودیم: خب آدمی بخواهد آدامس بخورد آدامس می‌خورد نمی‌رود قلیان بکشد که مزه آدامس بدهد. قلیان باید مزه قلیان بدهد. بعد گفتیم حالا برو ابتیاع کن ببینیم چی هست؟ کفش و کلاه کرد رفت و ما در خلوت خود یاد دورانی کردیم که اقدس باجی در بهارخواب منزل یک شب تنباکوی ناب خوانسار در گلاب می‌خواباند و با زغال لیمو و استکان چای کمرباریک زعفرانی و نبات و پولکی اصفهان چه بساط عیشی داشتیم. بعد هم که میرزا رضای شیرازی حکم به تحریم داد سمعا و طاعتا قلیان شکاندیم و به حکم الهی سرسپردیم.

خشایار برگشت و قلیان طعم‌دار تیار کرد. کام اول نگرفته بودیم افتادیم به سرفه و عطسه. حیف سینه جوانان این ممالک محروسه که با این دست مواد دوداندود می‌شود. ناخوش بودیم ناخوش‌تر شدیم. زیاده فرمایش نداریم.