سنایی غزنوی ، از دربار تا عرفان

حکیم ابوالمجد مجدود بن آدم سنایی غزنوی از شاعران و حکمای بزرگ ایرانی است که در توس چشم به جهان گشود.
کد خبر: ۱۰۸۸۵۹

این شاعر برجسته در اوایل جوانی به سوی دربار غزنوی جذب شد اما پس از حادثه ای توبه کرد و به عرفان روی آورد. دیوان سنایی که عمده اشعارش را تا 30 هزار بیت نوشته اند و امروزه نسخه چاپی آن بالغ بر 14 هزار بیت است ، حاوی قصاید ، غزلیات و رباعیات محکم و متین و اشعار پخته و روان است که بر اخلاق ، مواعظ ، عرفان ، حکمت و نکات لطیف بسیاری تکیه دارد. همچنین استادی و بلاغت او در مثنوی سرایی مخصوصا در حدیقه ظاهر است . سنایی ، کلام خود را با اشارات مختلف از احادیث ، آیات ، قصص و همچنین استدلالات عقلی برای اثبات و بیان مقاصد خود به کار برده است . این سخنور شهیر چندین مثنوی چون حدیقه الحقیقه و طریق التحقیق و سیرالعباد الی المعاد را سروده و بنا به اقوال دیگر مثنوی های دیگری هم مانند کارنامه ، عشق نامه ، عقل نامه و غریب نامه را در کارنامه خود دارد. سرانجام این حکیم و شاعر بزرگ اسلامی در سال 525 ق در غزنین دیده از جهان فروبست.
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها