در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
ابراهیمی درباره فرمت کلی تئاتر «رکعت به رکعت عاشقی» میگوید: سیاوش طهمورث آدم کاربلدی است و نمایش ایرانی را خیلی خوب میشناسد. هنر پردهخوانی، نقالی و تعزیه هنرهای مستقلی هستند که او بخوبی با آنها آشناست. طهمورث در این کار، قدیمی است و نمایشهای قبلی که من از او دیدهام،خیلی خوب بودهاند. این نمایش را تا آخر تماشا کردم.تعزیه را باید از منظر یک تراژدی ایرانی که مردم شیعه ایران به خاطر عشقشان به امام حسین برگزار میکنند، نگاه کرد همچنین باید سعی شود تا تعزیه را جهانی کرد، ولی پایهای وجود ندارد که به آن بچسبد و آنقدر سماجت کند. فکر میکنم اگر روزی طهمورث نباشد، کسی نیست که این شکلهای نمایشی را به هم وصل کند. این بازیگر پیشکسوت همچنین به گروه هنرهای نمایشی روایت فتح اشاره و تصریح میکند: توقع نداشتم گروه هنرهای نمایشی روایت فتح بتواند چنین نمایشی اجرا کند، زیرا آنها بیشتر کارهای جبهه و جنگ انجام میدهند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: