یادداشت

تفاوت پلاسکو و گرنفل

در سه روز اخیر دو بازی در انگلیس برگزار شد که عنوان «خیریه» برای «همدردی با قربانیان برج گرنفل» داشت. بازی تیم‌های یاران آلن شیرر و فردیناند (که ژوزه مورینیو به عنوان دروازه‌بان در آن به بازی پرداخت) و دیدار برگشت تیم‌های پیشکسوتان منچستریونایتد و بارسلونا. برجی که در لندن آتش گرفت، گویا دل خیلی‌ها را آتش زد و اهالی فوتبال که در دنیای مدرن آموخته‌اند در کنار جامعه باشند، این همراهی را عینیت بخشیدند.
کد خبر: ۱۰۶۹۵۱۴

آنها در بسیاری از اتفاقات اجتماعی همراه جامعه هستند، در این مورد هم کنار مردم بودند و ثابت کردند جزیی از آنها به شمار می‌آیند. برج گرنفل و پلاسکو به فاصله 5 ماه از هم آتش گرفتند؛ اما چرا برخورد جامعه فوتبالی انگلیس و ایران نسبت به این دو موضع مشابه، تا این حد متفاوت بود؟ چرا حافظه تاریخی ما تا این حد ضعیف است که این‌قدر راحت هر رخدادی را فراموش کنیم؟ چرا حتی یک بازی خیریه در ایران برای آتش‌نشانان مظلوم آن حادثه برگزار نشد؟

البته زیاد هم نباید از جامعه فوتبال گلایه کرد. وقتی کسبه پلاسکو برخلاف همه قول و وعده‌ها همچنان بنر به دست، در کنار ویرانه‌های پلاسکو به‌دنبال وعده‌های محقق نشده هستند و آن را یک رویای دست نیافتنی می‌دانند و دیروز هم دوباره دست به تجمع زدند، چه توقعی از جامعه فوتبال باید داشت؟ پلاسکو و حوادثی نظیر پلاسکو ما را می‌لرزاند؛ اما برای چند روز. بعد از آن همه به دنبال زندگی خود می‌رویم. هر روز شاید از کنارش رد شویم؛ اما می‌گذریم. شاید در این زمینه باید درس بگیریم.

رضا پورعالی

ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها