jamejamnashriyat
نشریات چاردیواری کد خبر: ۱۰۶۸۸۷۴ ۱۳ شهريور ۱۳۹۶  |  ۰۸:۰۰

داریوش اسدزاده بازیگر سینما و تلویزیون از خانواده و زندگی می‌گوید

پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها تنها شده‌اند

داریوش اسدزاده بازیگری نام‌‌آشنا برای مردم است، آنهایی که سریال‌های تلویزیونی را دنبال می‌کنند، نقش‌آفرینی او را در سریال «خانه سبز» به‌خاطر دارند و آنهایی که پیگیر فیلم‌های سینمایی‌اند، آخرین کار او را به‌عنوان بازیگر در فیلم «یتیم‌خانه ایران» دیده‌اند.

این هنرمند پیشکسوت این روزها از برخی بی‌اخلاقی‌ها در جامعه گلایه دارد. با او درباره ضرورت توجه بیشتر به اخلاق در خانواده‌ها و همچنین فضای مجازی و تلگرام گپ کوتاهی زده‌ایم.

آقای اسدزاده شما از پیشکسوتان جامعه هنری ایران هستید، دوست دارم از اخلاق و سنت‌هایی بپرسم که درون خانواده‌ها امروزه کمرنگ شده است.

وقتی می‌گوییم خانواده، من آن را در دو خانواده‌ام ارزیابی می‌کنم؛ یکی خانواده هنری و سینمایی و دیگری خانواده به مفهوم عام آن است. من از مدت‌ها پیش به این نتیجه رسیده‌ام، معیارهای اخلاقی که نسل ما در عرصه هنر در دوره‌های گذشته به آن پایبند بود امروزه بسیار کمرنگ شده است.

مثلا چه معیارهایی؟

دیگر به آن شکلی که باید آن احترام‌ها از سوی برخی هنرمندان جوان نسبت به پیشکسوتان رعایت نمی‌شود. آن اخلاق‌مداری که شایسته‌اش بوده‌ایم در جامعه از بین رفته است. شما نگاه کنید خلق و خوی مردم کوچه و بازار با گذشته تفاوت کرده است، در زندگی شخصی هم اغلب مردم به دلیل گرفتاری‌ها و مشغله‌های روزمره در اندیشه کار و زندگی خود هستند و دیگر آن نگاه دلسوزانه و مهربانی که از یک ایرانی سراغ داشتیم وجود ندارد. در واقع می‌توان گفت آن منش و بزرگواری در بین مردم کمرنگ شده است که شاید یکی از دلایلش همان‌طور که اشاره کردم، به افزایش دغدغه‌های امرار معاش برمی‌گردد. نمی‌دانم چرا هر چه جلوتر رفتیم بیشتر از سجایای خوب اخلاقی فاصله گرفته‌ایم. درون خانواده پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها به معنی واقعی کلمه تنها هستند، قبلا خانه‌ها متفاوت بودند همه از هم با خبر بودند، حالا اما چه بشود زنگی بزنند در فضای مجازی سراغ هم را بگیرند و ...

به نکته خوبی اشاره کردید، این تنهایی چقدر ریشه در شبکه‌های اجتماعی دارد؟

به‌ هرحال ورود شبکه‌های اجتماعی هم در این مساله بی‌تاثیر نبوده است. ولی وقتی فکرش را می‌کنم می‌بینم در زمان گذشته با وجود آن که هیچ کدام از این چیزها نبود، کانون خانواده از انسجام و استحکام بیشتری برخوردار بود، نمی‌گویم امروز این استحکام وجود ندارد، اما تصور می‌کنم غالب شدن جـذابـیـت شبکه‌های اجتماعی بر زندگی مردم باعث شده دیگر از آن دورهم جمع شدن‌ها خبری نباشد.

همان‌طور که وقتی در تاکسی و اتوبوس هستیم، می‌بینیم هرکسی سر در گوشی تلفن همراه خود دارد، در جمع‌های معدود خانوادگی هم این مساله به چشم می‌خورد، انگار آن حالت همگرایی بین افراد رنگ باخته است‌.

خودتان چقدر اهل شبکه‌های اجتماعی مثل تلگرام هستید؟

تا اندازه‌ای دوست دارم، ولی با توجه به سفرهایی که به خارج از ایران انجام داده‌ام می‌بینم در کشورهای دیگر هم این شبکه‌ها وجود دارند، ولی مردم به اندازه ما خودشان را درگیر رسانه‌هایی ازاین دست نکرده‌اند. شاید به این خاطر که با ورود رسانه‌های مدرن به کشورمان هنوز آن‌طور که باید فرهنگ استفاده از آنها را نمی‌دانیم.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
ورود بورسی پرابهام

ورود بورسی پرابهام

با گسترش بازار سرمایه و رکوردزنی شاخص بورس در ماه‌های اخیر، بسیاری از شرکت‌ها متقاضی حضور در بورس و عرضه عمومی سهام خود در بازار سرمایه هستند.

«برد - برد» واقعی

«برد - برد» واقعی

یکی از اصلی‌ترین وظایف دستگاه سیاست خارجی تدوین استراتژی کار با کشورهای مختلف و طراحی راهبردهای بلندمدت، میان مدت و کوتاه مدت است.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر