jamejamonline
ورزشی رزمی کد خبر: ۱۰۴۶۷۷۳   ۱۰ تير ۱۳۹۶  |  ۱۲:۰۱

کیمیا علیزاده نائب قهرمان تکواندوی جهان متنی را در اینستاگرام خود منتشر کرد.

کیمیا علیزاده: ببخشید که طلا نگرفتم +عکس

به گزارش جام جم آنلاین ، کیمیا علیزاده روز گذشته تا آستانه کسب مدال طلای جهانی تکواندو پیش رفت اما او که با مصدومیت به میدان رفته بود در نهایت به مقام نایب قهرمانی و مدال نقره رضایت داد.

او لحظاتی پیش این پیام را در اینستاگرام خود منتشر کرد:

«سلام دوستای خوبِ من. قبل از اینکه از تک تک هم‌وطنان عزیزم، عذرخواهی کنم. باید از استاد عزیزم عذرخواهی کنم. استاد منو ببخشید که نتونستم جواب زحمت‌هاتون رو با مدال طلا بدم.

من تمام تلاشم رو کردم، ولی نشد... اما بزارید بگم چقدر خوشحالم، خوشحال از نتایج بدست اومده‌ای که آرزوی سالهای سال تکواندوی بانوان بود که به لطف زحمات و دانش فنی بالای شما رقم خورد. ‎چراکه در این دوره، دخترای تیم ملی ما در دو وزن در آستانه مدال برنز قرار گرفتند، ناهید و طیبه عزیز بهتون خسته نباشید میگم و بر کارشناسان اهل فن، مدال برنز شما پوشیده نیست... ملیکا، زهرا و اکرم عزیز نتایج شما هم بر هیچ‌کس قابل انکار نیست که تیم ما هرجا موفق به پیروزی نشد، مقابل نامی‌ترین ورزشکاران جهان بود.
‎استادم شما بزرگواری... مثل همیشه بگذر و ببخش... چراکه باعث احترام به تکواندوی دختران ایران شما بودید... از رده سنی نونهالان تا نوجوانان و بزرگسالان از مسابقات قاره‌ای تا المپیک، با شما بود که ما ارزشمندترین نتایج رو بدست آوردیم. استاد سروی، استاد فولادی و استاد صفرپور، ممنونم ازتون به خاطر تمام زحمت‌هایی که برای تیم دخترا کشیدید.
‎و اما درمورد خودم... ازتون خواسته بودم دعا کنید سربلند باشیم، دعا کنید سربلند باشم. سرم پایینه. ببخشید که طلا نگرفتم. دیروز مدال نقره جهان رو فراموش کردم و فقط تجربیاتش رو به خاطر سپردم...
‎کیمیا»

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

 نادر دست‌نشان متولد ۱۳۳۹‌ از نامداران فوتبال مازندران و پرافتخارترین بازیکن تیم نساجی مازندران بود که هم در دوران اوج و هم در دوران مربی‌گری، نزد همه کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند، مرد اخلاق بود.

فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر