در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
جادوگران مستطیل سبز
جام جهانی هم تمام شد،زود ، خیلی زود،تا چشم به هم زدیم، دور مقدماتی و یک هشتم و یک چهارم و نیمه نهایی و فینال رسید وما ماندیم و شب هایی که یک چیزی جایش توی سیاهی و کشداری اش خالی است
جام جهانی تمام شد تا ما بمانیم وشب هایی که دیگر این همه ستاره ندارد تا جلو چشم ما توی مستطیل سبز هنرنمایی کنند،همراه شان شاد شویم وغمگین.
حالا قهرمان این دوره هم مشخص شده و کل کل و کرکری خواندن مثل آن وقت ها که روز به روز جام جهانی نزدیک تر می شد نمی چسبد و اصلا معنی ندارد.
خیلی از تیم ها حذف شدند، مثل آرژانتین ، مثل برزیل ، مثل هلند و.. مثل ایران که جام جهانی برایش شروع نشده پایان یافت. هر تیمی ستاره های خودش را داشت بعضی از ستاره ها درخشیدند و دل خیلی ها را شاد کردند بعضی از ستاره ها پشت ابر ماندند و بی درخشش به تیم های باشگاهی شان برگشتند تا پس از این بزرگترین گرد همایی فوتبالی به هنرنمایی شان در مستطیل سبز ادامه بدهند.
افول یک ستاره
پیش از این که جام جهانی آغاز شود،خیلی ها چشم امید به ساق پای بازیکنان سرزمین قهوه دوخته بودند ،جادوگرانی که همه می گفتند شانس قهرمانی شان از دیگران بیشتر است، اما سوت آغاز جام که به صدا در آمد، این حرف ها رنگ باخت تا جام جهانی امسال بدترین جام برای ستاره های برزیل باشد.
آن ها اگرچه تا مرحله یک چهارم نهایی بالا آمدند اما نه ستاره هایشان آن فروغ همیشگی را داشتند و نه بازی شان از آن طراوت فوتبال برزیل نشانی داشت.
پیش از همه اما کم فروغ بودن بزرگترین ستاره این جام در تیم برزیل چشمگیر بود ، رونالدینیو که هنرنمایی اش هم جام قهرمانی لالیگای اسپانیا را برای بارسلونا به ارمغان آورده بود و هم هنر نابش باعث شده بود تا این تیم کاتالونیایی پس از سال ها به جام قهرمانی باشگاه های اروپا دست پیدا کند.
خیلی ها دلیل این کم فروغی را در اندیشه های کارلوس آلبرتو پریرا می جستند ، مربی که محافظه کاری و نگاه نتیجه گرایش از برزیل تیمی ساخته بود، معمولی با بازی هایی نه چندان درخشان.
در کنار رونالدینو اگرچه کاکا، رونالدو، آدریانو، کارلوس،کافوو...هم روز های بدی را در جام جهانی سپری کردند،اما کم فروغی اوبعد دیگری داشت.
خیلی ها حالا منتظرند که او را در ترکیب بارسلونا ببینند تا دریابند دوران افول یک ستاره از راه رسیده یا این پریرا بود که مانع از درخشش ستاره هایش شد.
ستاره های ناکام
ستاره های برزیل اگرچه در این جام پشت ابر ماندند اما رقیب همیشگی شان که از لحاظ داشتن ستاره های بزرگ دست کمی از آن ها نداشته و ندارد،روزهای خوبی را در جام جهانی سپری کرد تا همه به مدعی بودن آرژانتین در جام هجدهم ایمان بیاورند.
درخشش ستاره های آرژانتینی و در راس آن ها خوان رامون ریکلمه وارث پیراهن شماره 10مارادونای کبیر،باعث شد تا آن ها به سادگی از گروه مرگ بالا بیایند و در یک هشتم نهایی تیم مکزیک را از پیش رو بر دارند،در برابر میزبان هم اگرچه همه چیز از برتری این تیم حکایت داشت اما ژرمن ها در ضربات پنالتی با درخشش ستاره ای چون لمن که اولیور کان را نیمکت نشین کرده بود ، مانع از رسیدن این تیم به مرحله نیمه نهایی شدند تا آراژنتین همچنان در مسیر بد بیاری قدم بزند.
ستاره این تیم اما لیونل مسی بود کسی که خیلی ها منتظر بودند تا پس از یک دوره مصدومیت شاهد هنر نمایی اش باشند، اما انگار قرار نبود مسی (که همه با مارادونا مقایسه اش می کنند) در مقابل آلمان به میدان برود تا عیار این ستاره بیش از پیش سنجیده شود.
درخشش یک ستاره پیر
این جام ستاره زیاد داشت اما درخشش زین الدین زیدان کاپیتان فرانسه در جام هجدهم حکایت دیگری داشت.زیدان که آخرین حضورش را در مستطیل سبز تجربه می کرد جام را با بازی هایی نه چندان خوب آغاز کرد تا پس از غیاب در برابر توگو نوع دیگری از حضور در جام جهانی را تجربه کند.کسی نمی داند در اردوی فرانسه چه گذشته اما حالا همه یقین دارند که این زیزو همان زیزویی نیست که در بازی مقابل سویس یا کره بازی میکرد.
زیزو از یک هشتم به بعد درخشش را آغاز کرد تا امسال همه چیز به کام او و یارانش باشد. زیدان اوج هنرش را در مقابل برزیلی ها به نمایش گذاشت و هرکاری که دلش می خواست کرد تا دیگر در فرانسه و سایر کشورها کسی جرات نکند او را یک بازیکن تمام شده بنامد.
هنرنمایی او باعث شد تا ستاره های دیگر فرانسه هم ر کنار هم به یک هماهنگی تیمی دست پیدا کنند و 180درجه برخلاف بازی های مقدماتی جام به میدان بروند.
فیل ستاره
پرتغالی ها اگرچه ستاره برای درخشیدن زیاد داشتند اما ستاره واقعی آن ها خارج از زمین می درخشید و او کسی نبود جز فیل بزرگ که هوس کره بود نوار ناکامی های پرتغال را در جام هجدهم قطع کند.
اسکولاری اگرچه در بازی مقابل هلند، با جنگ روانی پیروزی را از چنگ هلندی ها بیرون کشید اما در سایر بازی ها نشان داد که چرا همه او را در ردیف یکی از مربیان بزرگ دنیا به حساب می آورند.
او با اندیشه هاوالبته با تکیه پرستاره هایش ناممکن ها را ممکن کرد تا پرتغال پس از سال ها در جمع چهار تیم پایانی حضور پیدا کند.
ستاره های نارنجی
معلوم نیست مصدمیت کی می خواهد دست از سر ستاره بزرگ فوتبال هلند بردارد،مارکو فان باستن که این بار پس از سال ها دوری از میادین روی نیمکت تیم ملی هلند نشته بود،تیمی یکدست و جوان را به مسابقات فرستاد اما مثل همان زمانی که در اوج خانه نشین شد و نوار موفقیت هایش با خشونت بازکنان مارسی قطع شد،این بار هم خشونت پرتغالی ها تیمش را درعین شایستگی از رسیدن به مراحل بالاتر باز داشت با این حال اما او تنها ستاره هلند نبود.
فن پرسی که درخشش را در آرسنال و زیر دست آرسن ونگر آغاز کرده بود در این جام جهانی نشان داد که در آینده ای نزدیک فوتبال هلند صاحب ستاره ای می شود که حالا جالا ها باید از او بشنویم وبخوانیم و هنرنمای اش را هم البته ببینیم. با این حال شما هم دعا کنید فن پرسی خدای ناکرده به سرنوشت ،فان باستن دچار نشود.
ستاره های خوب جزیره
نوار بد شانسی های ستاره های جزیره همچنان ادامه داشت ،بریتانیایی ها امسال هم ناکام ماندند تا در تنها سالی که در تمام این 4 دهه یکی از شانس های مسلم قهرمانی به حساب می آمدند باز هم ناکام بمانند.
مایکل اوون که در جام جهانی گذشته درخششی چشمگیر داشت جام 2006را با یک گل آغاز کرد، اما در ادامه راه پاهایش پیچ خورد تا بقیه جام را مقابل تلویزیون بنشیند.
رونی هم در حدو اندازه ای که از او انتظار می رفت ظاهر نشد و با یک اشتباه مسلم یک کارت قرمز گرفت تا رویا هایش در جام هجدهم خیلی زود پایان یابد.در تیم جزیره اما استیون جرارد خوش درخشیدو اگر آن پنالتی را از دست نمی داد شاید درخشش بیش از این ها به چشم می امد.
ستاره های کاغذی
آلمانی ها اما انصافا شانس آوردند که در کشور خودشان به مصاف حریفان رفتند، خیلی ها هنوز هم مغتقدند که اگر آلمان در خارج از محدوده اش به دیدار رقبا می رفت با این کیفیت بازی نمی کرد.
با این حال اما در تیم ژرمن ها کلوزه و بالاک بیش از سایرین درخشیدند تا آلمان ها باز هم در جمع 4تیم نیمه نهایی حضور بیابند ،اما ایتالیا حریفی نبود بشود به سادگی از سد آن گذشت.
آبی مثل آسمان
لاجوردی پوشان امسال سال خوبی را پشت سرگذاشتند تا پس از 12سال دوباره در فینال رقابت های جام جهانی حاضر شوند.
آن ها هرچیزی که نداشته باشند انواع و اقسام ستاره ها را دارند.از ستاره های پیر گرفته تا ستاره های خوش تیپی مثل پیرلوو توتی. انصافا ایتالیایی ها از خط دفاعی تا خط حمله خوش درخشیدند تا تا بایک گل خورده (که گل به خودی هم بود)به دیدار نهایی رقابت های جام هجدهم راه یابند.
درون دروازه ایتالیا اما ستاره ای قرار داشت که هنرنمایی اش باز هم چشمگیر بود ،بوفون که رسوایی های سری Aایتالیا گریبانش را گرفته بود، فارغ از تمام این حرف ها درون دروازه تیم ایتالیا ایستاد تا روزهای خوبی را برای لاجوردی پوشان رقم بزند.
آرامش در حضور دیگران
ندود و شفچنکو هم خوب درخشیدند اما درخشش این دو ستاره که در سری Aایتالیا بازی می کنند(البته شفچنکو راهی چلسی شده)در اندازه درخششان در تیم های باشگاهی نبود.
شفچنکو در بین بازیکنانی قرار گرفته بود که یک سرو گردن از خودش پایین تر بودند و ندود هم حال و روزی بهتر از او نداشت.
ترس های یک کروات
شاید اگر سر مربی تیم ملی ایران یک کروات ترسو نبود تیم ملی ایران ستاره های بیشتری در جام جهانی 2006معرفی میکرد و همه چیز به آندرانیک تیموریان و حسین کعبی خلاصه نمی شد.
اما برانکو ترسید و همین ترس باعث شد تا هم ستاره هایی مثل علی کریمی و مهدی مهدوی کیا در حد و اندازه خودشان ظاهر نشوند و هم ستاره هایی مثل مسعود شجاعی و آرش برهانی و...روی نیم کت بمانند و فرصتی برای عرض اندام پیدا نکنند.
جدال کعبی با فیگو و کریستیانو رونالدو تحسین همه را برآنگیخت و آندو هم با ارائه بازی هایی خوب و قابل قبول نشان دادکه اگر به جوانان بها داده شود آن ها می توانند جواب این اعتماد را با ارائه بازی های درخشان بدهند.
آه اسپانیای مغموم
اسپانیا خوب شروع کرد،یعنی شروعش رویایی بود،با اقتدار از مرحله اول بالا آمد اما در یک هشتم نهایی هرچه که رشته بود، فرانسه پنبه کرد.
خواب مردان سرزمین لورکا (شاعر پرآوازه) می توانست تعبیر زیبایی داشته باشد، اما زیدان و یارانش این خواب طلایی را به کابوسی سهمگین تبدیل کردند. 3گل پیاپی کافی بود تا مردان سرزمین زیتون و گاوبازی چمدان هایشان را ببندند و راهی سرزمین شان شوند.
در این تیم هم ستاره کم نبود، ستاره هایی که در دور مقدماتی درخشش خیره کننده ای داشتند ،اما در مرحله یک هشتم پشت ابر رفتند تا این جام هم برای آن ها همچنان جام نا کامی باشد.
پایان یک رویا
شب های رویایی جام جهانی پایان یافت ،ستاره ها حالا مشغول استراحت هستند، جام هجدهم حالا که شما این نوشته را می خوانید، به تاریخ پیوسته و تنها یادی است از شب ها و ساعت هایی زیبا و دوست داشتنی.
جام هجدهم حالا تمام شده و قهرمانش هم مشخص شده اما طعم لحظات زیبایش فراموش نشدنی است.
رضا امیدوار 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
