یک سال پس از سوم تیر ماه

در سوم تیرماه 1384 ، دکتر محمود احمدی نژاد ، استاد دانشگاه علم و صنعت ، شهردار وقت تهران و عضو و موسس شورای مرکزی جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی و نیز عضو شورای مرکزی جامعه اسلامی مهندسین با رای مردم به ریاست جمهوری برگزیده شد.

کد خبر: ۱۰۰۳۶۶

انتخابات نهم بی تردید رقابتی ترین و آزادترین انتخابات در نوع خود بود رقابت میان 2 جناح عمده سیاسی [جریان اصولگرا - دوم خرداد] ، رقابتی نفسگیر درون جریانی [جریان اصولگرا با 3 نامزد آقایان احمدی نژاد، قالیباف ، لاریجانی و جریان دوم خرداد که در یک ائتلاف بزرگ شرکت کرده بود با 4 نامزد آقایان هاشمی رفسنجانی ، کروبی ، معین و مهرعلیزاده] رقابت میان نسل اول با نسل دوم انقلاب و بالاخره رقابت میان گفتمان ها بود. انتخابات نهم برای نخستین بار به دور دوم کشیده شد که این گویای نفسگیر بودن آن بود. در سایه انتخابات سوم تیرماه و گزینش احمدی نژاد از سوی مردم به عنوان رئیس جمهور ، شاهد یکپارچگی حاکمیت شدیم . مجلس شورای اسلامی ، شوراهای اسلامی شهر و روستا و شهرداری ها و بالاخره قوه مجریه برای نخستین بار از یک انسجام بی نظیر برخوردار شدند و بستر خدمت بهتر برای مردم فراهم آمد. در واقع باید گفت آنچه در سوم تیرماه پیروز شد ، نام و شهرت نبود چرا که بی گمان در میان 7 نامزد ، احمدی نژاد گمنام تر از دیگران بود. همچنین شعارهای زیبا و جذاب نیز پیروز نشد. آنچه در سوم تیرماه به پیروزی رسید، گفتمان «عدالت خواهی ، خدمت صادقانه به مردم و پیشرفت همه جانبه ایران اسلامی» بود. در یک نگاه اجمالی اهم دستاوردهای پیروزی سوم تیر را می توان به این شرح برشمرد:
1- شکستن حلقه محدود و بسته مدیریت کشور و عملی شدن شعار چرخش نخبگان و گردش قدرت : از ابتدای انقلاب تا سوم تیر 1384 حلقه مدیریت کشور در اختیار و انحصار 200 تا 300نفر بود که در دولتهای مختلف جابه جا می شدند اما در دولت نهم شاهد حضور بخش عظیمی از نیروهای جوان ، تحصیلکرده و تازه نفس در بخش وسیعی از اداره امور بوده ایم.
2- فراهم شدن زمینه های لازم برای نقش آفرینی مدیران بومی در اداره امور: ایران را کشور اقوام باید نامید که سالیان بسیار زیر چتر اسلام و ایران زیست کرده اند اما یکی از نقدهایی که به روشهای معمول اداره جامعه وارد بوده ، عدم بهره گیری از مدیران شایسته بومی بوده است . دولت نهم گامهای شایسته ای برای بومی شدن مدیریت برداشته است البته برخی موارد شایسته سالاری فدای بومی گرایی شده است که باید در اسرع وقت نسبت به اصلاح آن اقدام کرد.
3- تمرکززدایی و تفویض اختیار به استان ها: از جمله نقایص بزرگ نظام اجرایی کشور، تمرکز امور در پایتخت و عدم توجه به استان ها و مناطق محروم بوده است. سفرهای استانی دولت بی شک نقش مهمی در کاهش فاصله مردم و دولت داشته است . حاصل 15 سفر رئیس جمهور و دولت به استان ها بیش از 1000 مصوبه برای عمرانی و آبادانی استان ها بوده که در طول تاریخ کشور بی سابقه بوده است البته برخی اشکالات منطقی سفرهای استانی را دولت باید در اولین فرصت ممکن برطرف سازد. با این همه نمی توان اهمیت این سفرها را نادیده گرفت.
4- اتخاذ سیاست ابتکاری و تهاجمی به جای سیاست انفعالی و تدافعی در سیاست خارجی : از دستاوردهای مهم دولت نهم حضور فعال و سرزنده در سیاست خارجی بوده است .آثار این سیاست را در شکستن فضای انحصاری که استکبار علیه جمهوری اسلامی در افکار عمومی دنیا شکل داده بود می توان مشاهده کرد ، بخصوص رویکردی را که دولت نهم در پرونده هسته ای اتخاذ کرد ، می توان مصداق بارز دفاع از منافع ملی و استقلال کشور برشمرد.
5- رویکرد نوین در مدیریت کلان مبتنی بر ساده زیستی و صرف هزینه اندک : مدیریت اجرایی کشور مردم محور نیست و بخش اعظم امکانات ، نیروها و منابع در انحصار دولت است . به رغم خدماتی که دولتهای قبل داشته اند ، نمی توان از ریخت و پاش ، اشرافیگری ، تجمل گرایی و هزینه های فراوان غیرضروری دولت بسادگی گذشت . رویکرد رئیس جمهور و دولت نهم بر پایه ساده زیستی ، کم هزینه بودن و مقابله جدی با اشرافیگری است.
6- عزم و اراده جدی برای تحقق عدالت و مبارزه با مفاسد: بی شک از نشانه های بارز دولت نهم عدالت خواهی و مبارزه با مفاسد و رانت خواری است. منتقدان و مخالفان منصف هم بر این عقیده استوارند که دولت نهم برای مقابله با مفاسد ، عزم و اراده ای جدی دارد.
محدودیت ستون اجازه نمی دهد بیش از این به دستاوردهای مهم حماسه سوم تیر اشاره شود و انتظار می رود تحلیلگران به سهم خود به تبیین این مهم همت گمارند اما در این فرصت ، برخی چالشها و اشکالات دولت نهم را مورد تاکید قرار می دهم . فقدان ارتباط ارگانیک با نخبگان ، احزاب و تشکلهای سیاسی ، ضعیف بودن برخی انتصاب ها در کابینه و دستگاه های اجرایی که این ضعف در برخی استانداری ها و فرمانداری ها مشهودتر است ، سایه انداختن برخی ابهامات در مصوبات سفرهای استانی هیات دولت از جمله عدم تطبیق آنها با سند چشم انداز ، لزوم اخذ برخی مجوزها از مجلس شورای اسلامی ، شفاف نبودن منابع اعتباری برخی مصوبات و... وجود برخی افراد غالی در حلقه های مهم تصمیم گیری و مشاوره دولت که از اعتبار دولت و شخص رئیس جمهور در افکار عمومی می کاهند زیرا این افراد هنوز در حال و هوای دوران رقابت انتخابات به سر می برند و برخی مواضع آنان ، هزینه نظام را بالا می برد. زیبنده است ، رئیس جمهور محترم با تشکیل اتاق فکر و بهره گیری بیشتر از نخبگان و مدیران کارآمدتر ، ساز و کار عملی شدن شعارها و برنامه های وعده داده شده و نیز وظایف قانونی دولت را با جدیت بیشتر فراهم کند.