درباره آن لباس ها

منتقدان به پوشش گاهی عجیب و غریب، ساختار‌شکن و ناهنجار برخی بازیگران سینما ایراد می‌گیرند و خواستار اصلاح آن هستند. در مقابل نیز عده‌ای معتقدند انتخاب نوع پوشش امری شخصی، خصوصی و جزو آزادی‌های فردی است و کسی حق دخالت و اظهارنظر درباره آن را ندارد! این بحث چند سالی است که همزمان با آغاز جشنواره فیلم فجر و انتشار عکس‌ها و فیلم‌های خبری بالا می‌گیرد.

با این حال از مجموع بحث‌ها می‌توان به چند نکته تعیین‌کننده اشاره کرد و در نهایت قضاوت را به‌عهده مردم گذاشت. قبل از بیان این نکات اشاره می‌شود که حفظ حریم خصوصی و آزادی‌های فردی و احترام به رای و نظر و سلیقه هر شخصی ازجمله ستاره‌های سینما، امری بدیهی و انکارناپذیر است. با این حال باید توجه داشت که در همه جای دنیا، افراد یا طبقات الگو همواره مسئولیت اجتماعی به عهده دارند که اخلاقا آنان را مقید به قواعدی می‌کند. به عبارت صریح‌تر نباید پرسید، چون چشم نسل جوان به لباس و آرایش مو و رفتار و گفتار سلبریتی‌هاست، آنان باید به ارزش‌ها و هنجارهای جامعه ـ در حد متعادلش ـ احترام بگذارند؟ از آن گذشته، عنصر شهرت در سینما، همان‌گونه که مزایای مادی و معنوی مختلفی برای ستاره به دنبال دارد، خواه ناخواه برای وی محدودیت‌هایی ایجاد می‌کند که اظهارنظر در وجنات و سکنات آنان صرف‌نظر از درست یا غلط بودنش جزو جدایی‌ناپذیر آن است. بنابراین می‌توان پرسید چرا برخی از این افراد مشهور در عین حال که مزایای شهرت را می‌خواهند به محدودیت‌های ناچار آن ازجمله نوع پوشش تن نمی‌دهند و می‌خواهند بی‌هیچ اشاره‌ و نگاهی، منتقدان از کنارش بگذرند؟

در نهایت به نظر می‌رسد جامعه سینمایی کشور باید درباره مسئولیت اجتماعی سلبریتی‌های ایرانی و تاثیرشان بر رفتار و نوع نگاه نسل جوان اندیشه‌ای عمیق‌تر داشته باشند و گفتمان پیشنهادی را راه بیندازد که شهرت، هزینه و صدالبته مسئولیت گریزناپذیر به همراه دارد.

سید علی دوستی موسوی - روزنامه نگار