شهرداری ها قهرمان دوماراتن در افزایش قیمت مسکن

بحث افزایش بهای مسکن از دیرباز مطرح بوده است و همین باعث شده که یافتن یک سرپناه برای بسیاری از خانواده ها به رویایی وهم آلود تبدیل شود بهای مسکن در بیشتر نقاط دنیا آنگونه که در ایران تفاوت دارد نیست و کمتر کسی را می توان یافت

کد خبر: ۹۹۶۹

که برای خرید مسکن دچار مشکل باشد درآمدهای ناکافی ، پایین بودن تسهیلات بانکی ، افزایش ناگهانی قیمتها در نقاط گوناگون شهر از علل این مشکل محسوب می شود هم اکنون ، وجود تفاوت در قسمت ساختمان های شمال و جنوب تهران و حتی شرق و غرب به حد بسیار بالایی رسیده است و این در حالی است که بحث فروش تراکم بر این افزایش بها افزوده است از این رو، به منظور بحث درباره وضعیت فروش تراکم ، افزایش بهای مسکن ، تفاوت قیمت بناها در نقاط مختلف شهر تهران و آینده مسکن با دکتر محمدحسن قدیری ابیانه ، یکی از اعضای نظام مهندسی کشور به گفتگو نشستیم که ماحصل آن را می خوانید : مشکل مسکن در شهر تهران را معلول چه عواملی می دانید؛ وضعیت مسکن در تهران تا حدودی ، معلول مهاجرت از شهرهای مختلف به تهران است و این مهاجرت نیز معلول وضعیت اقتصادی کلان کشور است. در حقیقت ، اقتصاد ما متکی به نفت و مصرف گراست بنابراین سرمایه ها و بودجه های عمومی کشور عمدتا برای مصرف و در شهرهای بزرگ هزینه می شود و از همین روست که مراکز تولید روزبه روز خلوت تر و مراکز مصرف ، مانند تهران روز به روز بزرگتر می شوند شهرداری و شورای شهر، درحقیقت با معلول مواجه هستند؛ یعنی با مهاجرت روزافزون به تهران و این در حالی است که هیچ کس حق ندارد مهاجرت به تهران را ممنوع کند.یعنی به اعتقاد شما برای حل مشکلات باید سیاست های کلان اصلاح شوند؛ بله مسلما اگر بخواهیم مشکلات را حل کنیم ، باید سیاست های کلان کشور را اصلاح کنیم و اقتصاد را از مصرف گرایی به تولیدگرایی سوق دهیم اگر بخواهیم به صورت مجرد به موضوع تهران بنگریم چه باید کرد؛ باید واقعیت های موجود را درنظر بگیریم و یکی از این واقعیت ها، مهاجرت روزافزون به تهران و تقاضای مسکن است. در واقع ، هزینه های شهر تهران نباید از منابع نفتی تامین شود و این شهر، باید هزینه های خود را، خود بپردازد.شهرداری ، از سالهای پیش در این زمینه تلاش کرده است ؛ ولی استراتژی تامین هزینه ها از شهروندان ، استراتژی غلطی است که تاکنون نیز ادامه یافته است. به عقیده شما، شهرداری به جای تامین هزینه های شهر از خود شهروندان ، چه کاری انجام می دهد؛ هم اکنون شهرداری به جای تامین هزینه های شهر از خود شهروندان ، این هزینه ها را از بخش نوسازی تامین می کند از آنجا که تعداد کسانی که به ساخت مسکن جدید رومی آورند، نسبت به کل اهالی تهران کمتر است و شهرداری احساس می کند نمی تواند هزینه ها را از همه دریافت کند، فشار را برکسانی وارد می کند که می خواهند خانه جدیدی بسازند و این موضوع ، اساس مشکلات شهر تهران است.وقتی شهرداری برای ساخت یک بنای جدید اعلام می کند که هر آپارتمان باید پارکینگی اختصاصی داشته باشد و سپس در قبال دریافت مثلا یک میلیون تومان اجازه می دهد از پارکینگ صرف نظر شود، در نتیجه هر خانه بدون پارکینگ در سطح شهر تهران از بابت هر آپارتمان یک میلیون تومان به نرخ خود می افزاید، زیرا اگر کسی الان چنین خانه بدون پارکینگی بخواهد بسازد، باید بابت هر واحد آپارتمان یک میلیون تومان بپردازد.از این رو باتوجه به این که بیش از 5/1 میلیون واحد مسکونی در تهران وجود دارد که بیشتر آنها پارکینگ ندارند، شهرداری برای اخذ مثلا10 میلیارد تومان بودجه از طریق فروش حق پارکینگ ، 1000 میلیارد تومان به بهای خانه های تهران میافزاید.به عقیده شما، هم اکنون بهای هر ساختمان بر چه اساسی تعیین می شود؛ در واقع معیار قیمت هر ساختمان ، بهای تمام شده ساخت آخرین واحد ساختمانی است . وقتی عوارض مختلف برای ساختمان های جدید وضع می شود بهای تمام شده بالا می رود و در نتیجه صاحبان تمام ساختمان های موجود در تهران ، بهای ساختمان خود را براساس نرخ جدید افزایش می دهند از این روست که با افزایش ناگهانی نرخها در بخش مسکن روبه رو می شویم یعنی می گویید شهرداری در افزایش بهای مسکن دخالت دارد؛ برخی از سیاست های کلان شهرداری در اخذ هزینه های شهر، از افرادی که به ساخت ساختمان های جدید اقدام می کنند، باعث افزایش بها در بخش مسکن می شود این سیاست شهرداری همانند سایر سیاست های کشور است که درصدی از هزینه ها را از تولیدکنندگان دریافت می کند. از همین رو مشکل موجود در بخش صنعت و سایر بخشها به بخش مسکن نیز سرایت کرده است ناگفته نماند که عمده مالکان شهر از این سیاست راضی به نظر می رسند؛ زیرا شهرداری برای دریافت هزینه خدمات به سراغ آنها نمی رود حال آن که همه کسانی که در تهران و یا هر شهر دیگری اقامت دارند، به نسبت برخورداری از خدمات شهری ، باید در هزینه های آن نیز مشارکت کنند. این سیاست ، ظاهرا به نفع کسانی است که مالک خانه هستند؛ ولی به ضرر همه کسانی است که می خواهند خانه دار شوند بنابراین باید در این سیاست تغییر اساسی رخ دهد و شهرداری تلاش کند هزینه های شهر را از شهروندان آن بگیرد حتما شما نیز آگاهید که برخی از ساخت و ساز در بخش مسکن سودهای کلانی می برند؛ تکلیف این اشخاص چه می شود؛ اگر شهرداری به سراغ آنها برود، آنچه شهرداری دریافت می کند، جزو هزینه های تمام شده ساختمانی محسوب می شود بنابراین ، این امر در افزایش بهای تمام ساختمان های تهران اثر می گذارد. حال اگر اداره دارایی به سراغ آنها برود، پس از ساخت ، بهای تمام شده بالا نمی رود، زیرا وزارت امور اقتصادی و دارایی در پی دریافت سهم عمومی از مابه التفاوت نرخ تمام شده و نرخ نهایی است ؛ پس تاثیری در بالا رفتن نرخها نخواهد داشت وضعیت نامشخص چگونگی واگذاری تراکم در نقاط مختلف شهر چه تاثیری در ساخت و ساز و بهای مسکن گذاشته است؛ در واقع این وضعیت نامشخص چه در شمال و چه در جنوب باعث بلاتکلیفی کسانی شده است که قصد ساخت و ساز دارند و در نتیجه این کار در همه نقاط تهران بشدت کاهش یافته است این بدان معنی است که در مناسب ترین فصل ساخت و ساز با رکود ساخت و سازها و از دست رفتن فرصتها مواجه ایم. درباره واگذاری تراکم ، شهرداری با رعایت اصول شهرسازی و باتوجه به واقعیت ها و نیازهای روزافزون به مسکن ، نباید به واگذاری تراکم اقدام کند. البته موافقت با تراکم درباره واحدهای مسکونی باید به رعایت الگوی مسکن محدود باشد؛ یعنی فقط برای واحدهای مسکونی 75 زیر متر این اقدام انجام شود و هرچه سطح مسکن کوچکتر از75 متر باشد، اجازه تراکم بیشتری داده شود؛ یعنی باید امتیازات به نفع خانه های بزرگ لغو و به سمت واحدهای مسکونی مطابق با الگوی مسکن سوق پیدا کند.