خاطرات تلخ و شیرین تورج‌ منصوری

او درباره فعالیت‌هایش به ایسنا گفت: تلخ‌ترین چیزی که در این سال‌ها در سینمای ایران برایم رخ داد، ناتمام ماندن فیلم تختی به کارگردانی مرحوم علی حاتمی بود؛ فیلمی که با درگذشت ایشان ادامه پیدا نکرد و فکر می‌کنم تلخ‌تر از آن، اتفاقی نداشتم.

مدیر فیلمبرداری دست‌های خالی و جرم افزود: این اتفاق به من خیلی سخت گذشت، چون همیشه آرزو داشتم بتوانم با علی حاتمی کار کنم. البته چند باری پیش آمده بود که این اتفاق بیفتد، اما به دلیل گرفتاری‌های من یا همزمان شدن کارها میسر نشد. با این حال در آخرین کار حرفه‌ای زندگی‌ علی حاتمی و در آخرین پلانی که فیلمبرداری کرد، کنارش بودم.

منصوری ادامه داد: شیرین‌ترین اتفاق هم تا این لحظه همه فیلم‌هایی است که در آنها کار کرده‌ام، چون هیچ‌وقت طوری در یک فیلم حضور نداشتم که سهم من تافته‌ جدا بافته از فیلم باشد. به عنوان کسی که فیلمبرداری یک فیلم را انجام می‌دادم، هیچ‌گاه کارم از فیلم بیرون نزد. حتی اگر فیلم بد بود، کار من هم به همان اندازه دیده شد و اگر خوب بود، به اندازه‌ فیلم خوب بود، چون هر کاری که انجام بدهم، براساس فیلمنامه و در سطح آن انجام می‌شود. به همین دلیل حل شدن در ماجرا و پروژه‌ای که سر فیلمبرداری آن هستم، بزرگ‌ترین کیف من از کارم در سینما بوده است.

او به برخی فیلم‌های ماندگار داریوش مهرجویی نیز اشاره کرد و گفت: در فیلم هامون، حال همه‌ ما خوب بود و می‌دانستیم چه می‌کنیم. بلافاصله بعد از آن، فیلم بانو کار شد که اگر امکان نمایش پیدا می‌کرد، می‌توانست به همان اندازه بدرخشد و موفق باشد. سال‌ها گذشت تا مهمان مامان را با مهرجویی کار کردم. در آن دوران احساس می‌کنم خودم احیا شدم و فکر می‌کنم برای داریوش هم همین‌طور بود، چون فیلم نتیجه خوبی دارد.