نینجاهای کماندو

این مجموعه نوع خاصی از استراتژی همزمان را به مخاطب ارائه می‌کرد که به جای حرکت دادن گروه‌های بزرگ سربازان یا ساخت و ساز ساختمان‌های خاص، به مدیریت و استفاده تاکتیکی از توانایی‌های تعداد مشخصی کاراکتر توجه کرده بود. یعنی تعدادی شخصیت داستانی در اختیار بازیکن قرار داده می‌شد که هر کدام تخصص‌ و توانایی‌های منحصر‌به‌فردی داشتند تا بازیکن را در مسیر رسیدن به اهداف هر مرحله یاری کنند. این ساختاری است که به نوعی در آن سال‌ها رو به فراموشی رفته بود یا بازی‌هایی که گذری به آن زده بودند، همچون بازی‌های کلاسیک سفت و سخت با بازیکن برخورد نمی‌کردند. اینک Shadow Tactic Blades of the Shogun برای رایانه‌های شخصی منتشر شده و به نوعی می‌توان آن را فرزند خلف سری بازی‌های Commandos نامید، چراکه شباهت‌های ساختاری زیادی دارند.

خزیدن در تاریخ جنگ‌های ژاپن

داستان بازی از دوره‌ تاریخی Edo در ژاپن آغاز می‌شود، جایی که پنج شخصیت که البته همه‌ آنها از ابتدای بازی در دسترس نیستند توسط یک Shogun به خدمت گرفته می‌شوند تا رفته رفته مفهوم صلح را بین مردم و جامعه ترویج داده و با مجرمان و توطئه‌گرانی که مانع حرکت رو به جلو و پیشرفت کشور شده‌اند، مبارزه کنند.

اگرچه Shadow Tactics را می‌توان دنباله‌رو یک استراتژی کلاسیک به شمار آورد، ولی به زمان زیادی نیاز دارید تا با ساختارهای گیم‌پلی آن آشنا شوید. در حقیقت به لطف مرحله‌ تمرینی ابتدای بازی که مکانیک‌های مختلف بازی را تکه تکه معرفی می‌کند، دانش و شناخت کافی از سیستم‌هایی که در گیم‌پلی جریان دارند به دست خواهید آورد و در اولین ماموریت با تعداد قابل توجهی از مهارت‌ها برای رسیدن اکشن یا مخفیانه به نقطه‌ هدف آشنا خواهید شد.

اولین کاراکتری که بازی را با او شروع می‌کنید، نینجایی به نام Hayato است که می‌تواند روی پشت‌بام‌ها حرکت کند، به سمت دشمنان شوریکن پرتاب کرده یا با استفاده از شمشیر Ninjato آنها را بکشد. شخصیت‌های دیگری که به مرور و به اقتضای داستان به بازیکن معرفی می‌شوند هر کدام توانایی‌ و قابلیت‌هایی ویژه‌ دارند. هرچند بعضی از آنها با توانایی‌هایی مثل پرتاب شیشه توسط سامورایی یا پرتاب سنگ توسط نینجا برای پرت کردن حواس دشمنان تفاوت بارزی با یکدیگر ندارند، اما روی هم رفته تفاوتی که هر کدام از شخصیت‌ها در روند پیشبرد مرحله ایجاد می‌کنند به شباهت‌هایی که ممکن است بعضی از توانایی‌های جزئی آنها با یکدیگر داشته باشد، می‌چربد.

گذر از آستانه

در بازی‌های استراتژی این سبکی، رفتار دشمنان و هوش مصنوعی از اهمیت بالایی برخوردار است و خوشبختانه Shadow Tactics در این زمینه اصلا ناامیدتان نمی‌کند. هر نگهبان یک شعاع دید مشخص دارد که در صورت قرار گرفتن در آن توسط او شناسایی خواهید شد. البته موانع محیطی مثل صخره‌ها، گاری‌ها و... این خط دید را مختل می‌کنند، اما در صورتی که برای مدت نسبتا کوتاهی در شعاع دید مستقیم دشمنان قرار بگیرید، آنها بلافاصله به سمت شما حمله کرده یا دیگر نگهبانان را خبر می‌کنند. سرسختی دشمنان و رفتارهای نسبتا پیچیده‌ آنان باعث می‌شود تمام کردن هر مرحله حتی چند ساعت طول بکشد که این مساله هم جنبه‌ مثبت و هم منفی دارد! از طرفی با تمام کردن مرحله، حس کسب دستاوردی عظیم به شما دست می‌دهد و از طرف دیگر احتمالا مجبور خواهید شد در وسط مرحله استراحتی به خود داده و بازی را از ریتم و ضرباهنگ بیندازید.

یکی از ویژگی‌های خوب بازی این است که به شما اجازه می‌دهد هرجا که خواستید بازی را ذخیره کنید و علاوه بر این سیستم زمانگری در بازی تعبیه شده که زمان آخرین ذخیره‌سازی را به شما یادآوری می‌کند. بدون ذخیره‌ مداوم بازی ممکن است گاهی مجبور شوید 15 تا 20 دقیقه‌ اخیر تجربه‌تان را از نو بازی کنید. البته فکر می‌کنم تمرکز بازی روی این سیستم یادآوری ذخیره‌ بازی آنقدر زیاد شده که آن را به یک ویژگی گیم‌پلی تبدیل کرده و در نتیجه مسئولیت طراحان بازی و مرحله در بالانس و منطق محیط را کمتر کرده است. به عبارت دیگر می‌توان ناعدالتی‌های بازی را تا حدودی با آن توجیه کرد!

گاهی چند گزینه برای پیشروی در مرحله پیش‌رو دارید و به لطف Shadow Mode می‌توانید دستورهای مختلف را برای شخصیت‌ها ترتیب‌ دهید و با یک دکمه شاهد انجام شدن آنها باشید. از آنجا که دشمنان هوش خوبی دارند، نبرد مستقیم با آنها در بیشتر موارد به ضرر شما تمام خواهد شد، ولی برای اجتناب از این موضوع می‌توانید از محیط کمک گرفته و مثلا روی پشت‌بام‌ها راه بروید، زیر آب شنا کرده یا در میان بوته‌ها و خانه‌ها مخفی شوید. محیط‌های بازی از دیگر نقاط قوت آن به شمار می‌رود که به زیبایی طراحی و تصویر شده‌اند. بعضی از شهرها در میان تاریکی می‌درخشند و بعضی دیگر مملو از برف هستند. تنوع خوبی در مراحل و محیط‌های بازی وجود دارد و شاهد مناظر و محیط‌های تکراری و یکسان نخواهید بود. فقط شاید طولانی بودن بیش از اندازه‌ مراحل کمی تجربه‌ بازی را خسته‌کننده کند.

جمع‌بندی

با وجود XCOM 2، Civilization VI، Total War: Warhammer و The Banner Saga 2 به نظر می‌رسد سال 2016 به اندازه‌ کافی برای دوستداران سبک استراتژی لذت‌بخش بوده است و حالا در حالی که چند روز بیشتر تا انتهای سال میلادی باقی نمانده، Shadow Tactics Blades of the Shogun نیز بخوبی می‌تواند لحظات خوشی را برای مخاطبان استراتژی همزمان و بخصوص آنها که به دنبال نوستالژی Commandos هستند، رقم بزند.

مجید رحمانی