تعلق خاطر به‌مشاهیر شهرمان

این که همدانی‌ها به باباطاهر، شیرازی‌ها به حافظ و سعدی، تبریزی‌ها به شهریار، خراسانی‌ها به فردوسی و ساکنان سایر شهرها هم به نوابغشان افتخار می‌کنند و نسبت به داشتن این شخصیت‌های شهیر ملی احساس غرور دارند، خودش می‌تواند عاملی در افزایش تعلق خاطر شهروندان به شهرهایشان باشد.
کد خبر: ۹۷۱۷۱۸

همین که ما خودمان را همشهری یک چهره موفق ملی می‌دانیم و از بیان آن، احساس خوبی به ما دست می‌دهد، احساسی است که با تقویت آن میان سایر شهروندان می‌توانیم تعلق خاطر و دلبستگی شهروندان به شهرشان را گسترش دهیم.

اما اگر پای صحبت شهروندان ساکن شهرهای مختلف ایران بنشینید، خیلی از آنها نسبت به مشاهیر و بزرگان شهرشان، آگاهی کامل ندارند و چه بسا، کاملا از آنها بی‌اطلاع باشند. طبیعی است وقتی فردی حتی بزرگان شهرش را هم نمی‌شناسد، تعلق خاطر کمتری به شهر و زادگاهش داشته باشد.

به همین دلیل است که می‌توان گفت معرفی چهره‌های موفق تاریخی به ساکنان شهرهای مختلف می‌تواند تاثیر جدی در ماندگاری افراد در شهر محل سکونتشان داشته باشند.

این اتفاق در محله‌ها هم می‌تواند اتفاق بیفتد. اگر بدانیم در محله زندگی ما، چه افراد بزرگی ساکن بوده‌اند، قطعا تاثیر روانی جدی در تعلق خاطر به آن محله در ذهن ما نقش می‌بندد، به طوری که نسبت به زندگی در آن محله، احساس غرور و افتخار خواهیم داشت.

ناگفته پیداست وقتی فردی نسبت به شهر و محله زندگی اش، احساس غرور و افتخار داشته باشد، برای ارتقای سطح فرهنگی، اجتماعی، معیشتی و رفاهی محله و شهرش تلاش بیشتری خواهد کرد. معرفی گسترده مشاهیر شهرها به ساکنان همان شهرها، راهکار علمی و موفقی است که باید از همان دوران مدرسه به دانش‌آموزان آموزش داده شود. معرفی این مشاهیر، شهر را از یک کالبد فیزیکی خشک خارج می‌کند و هویت را به شهرها برمی‌گرداند.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها