سینما به روایت احمدرضا درویش

به گزارش جام‌جم، این فیلمساز در نشست «سینما و یک دیدگاه» درباره شیوه فیلمنامه نویسی خود گفت: اگر من مطمئن باشم که امکان ساخت فیلمی در داخل کشور فراهم نیست، هیچگاه فیلمنامه آن را نخواهم نوشت. البته ممکن است طرحی چهار یا پنج صفحه‌ای بنویسم، اما فیلمنامه کامل را زمانی خواهم نوشت که به امکان ساختش اطمینان خاطر داشته باشم. با این توضیح وقتی نگارش فیلمنامه را آغاز می‌کنم فقط سناریو نمی‌نویسم بلکه دکوپاژ هم انجام می‌دهم و جای تک تک بازیگران بازی می‌کنم. همین مساله سبب می‌شود وقتی نگارش فیلمنامه به پایان رسید، خستگی زیادی بر من حاکم شده باشد.

درویش ادامه داد: فیلمنامه از دیدگاه من تنها یک آدرس است برای این‌که عوامل بدانند چه کارهایی باید انجام دهند. اما این انتخاب فیلمساز است که کیفیت یک اثر را مشخص می‌کند؛ انتخابی که از بازیگران شروع شده و به عوامل پشت دوربین ختم می‌شود.

او در تکمیل توضیح فوق افزود: وقتی که انتخاب‌ها به درستی رخ می‌دهد در حقیقت 90 درصد کار پیموده شده است، 10 درصد باقی مانده تنها به نظارت خوب فیلمساز برمی‌گردد.

کارگردان فیلم «کیمیا» در بخش دیگری از سینمای ایران انتقاد کرد و گفت: سینما نحیف است، ولی اگر رونق داشته باشد برای همه فرصت وجود خواهد داشت؛ اما الان معلوم نیست چه کسی می‌آید، چه کسی می‌رود، استعفا چطور است، انتصاب چطور است، هیچ‌چیزی مشخص نیست. با این حال امیدوارم خانه سینما آن‌قدر بالنده شود که به این سمت حرکت کند و دولت هم به جایی برسد که تصدی‌گری در بخش‌های مختلف مثل مدرسه ملی سینما را کنار بگذارد و واگذار کند.