دیوالـــی نوروز در پاییز...

دیوالی یا دیپاوالی (به معنی صفی از نور) یکی از جشنواره‌های مورد علاقه من در سال به خاطر یادآوری نوروز و حال و هوای آن ایام است. شیرینی‌ها و غذاهای خوشمزه، تزیین کردن خانه‌ها و خیابان‌ها با چراغ و شمع، خرید لباس نو و خانه تکانی کردن و مهم‌تر از همه گذراندن وقت با خانواده و رفت وآمد مهمان از ویژگی‌های این جشن است که هر ایرانی را به یاد سال نو در ایران می‌اندازد.
کد خبر: ۹۶۶۳۰۲

بخصوص روشن کردن آتش و ترقه‌بازی در شب دیوالی بخش جدا نشدنی این جشن به حساب می‌آید و طبق معمول بچه‌ها زودتر به پیشواز آن می‌روند و از چند روز قبل شروع می‌کنند به ترقه بازی و سر و صدا کردن.

با نزدیک شدن به دیوالی که بزرگ‌ترین جشنواره در هند است، حال و هوای شهر تغییر می‌کند. تردد ماشین‌ها و آدم‌ها در سطح شهر زیاد می‌شود و برای رفتن به نزدیک‌ترین آدرس باید وقت زیادی را در ترافیک صرف کنید. دستفروش‌ها که برای پهن کردن بساط در هر کجای کوچه و خیابان در این چند روز مجازند هم، سهم عمده‌ای در ایجاد ترافیک دارند.

به غیر از دستفروش‌ها در گوشه و کنار بازارهای محلی افرادی برای طراحی حنا روی دست و گاهی پا حضور دارند که خانم‌ها در این چند روز خاص گاهی ساعت‌ها منتظر می‌مانند تا نوبت به آنها برسد تا روی چهار پایه روبه‌روی به اصطلاح «محندی والا» بنشینند و طراحی روی دست‌هایشان انجام شود. البته آرایشگاهای مردانه و زنانه نیز دور از این هیاهوها نیستند.

اهمیت دیوالی

همان طور که گفته شد دیوالی به معنی صفی از نور است و این جشنواره در پنج روز برگزار می‌شود. روز‌های اول و دوم به ترتیب دانتراس و ناراک چاتورداسی نام دارند. در این دو روز مراسم دعای خاصی برگزار و خرید شیرینی و شکلات برای هدیه دادن و تمیز کردن خانه و آماده شدن برای روز اصلی دیوالی به اوج می‌رسد. همه مراکز خرید و آرایشگاها تا دیروقت باز است و مردم در رفت و آمد هستند. یکی از ویژگی‌های این دو روز خرید طلا و جواهر است که هندی‌ها معتقدند خرید طلا هر چقدر هم کوچک، برای کل سال برکت به همراه دارد.

به غیر از طلا، وسایل مخصوصی نیز برای اجرای مراسم دعای روز دیوالی خریداری می‌شود. ازجمله گل‌های زرد ریسه شده، معبد‌های کوچک گلی و نماد لاکشمی؛ خدای پول و ثروت.

واما مراسم اصلی دیوالی در روز سوم انجام می‌شود. از صبح خانه‌ها با گل و شمع و رنگ تزیین و هنگام غروب خانوادها دور هم جمع می‌شوند و مراسم دعا و شکرگزاری انجام می‌دهند. هندی‌ها معتقند در این روز درها و پنجرها باید باز باشند. آنها تمام چراغ‌های خانه را روشن می‌کنند و منتظر ورود لاکشمی خدای پول و ثروت به داخل خانه‌هایشان می‌مانند. بعد انجام مراسم دعا، دید و بازدید انجام می‌شود و در تمام این دید و بازدید‌های چند دقیقه‌ای بسته‌های شیرینی و شکلات و خشکبار به عنوان هدیه بین صاحب خانه و مهمان‌ها رد و بدل می‌شود.

برای من جالب بود که همسایه، دوست و خانواده مهمان ما شدند وفقط بعد از چند دقیقه ما به مهمانی رفتیم. بعد از آن همه افراد خانواده به بیرون از خانه‌ها می‌روند و نوبت به ترقه بازی می‌رسد که شبیه میدان جنگ است و تا دیر وقت هم ادامه دارد.

روز خانم‌ها

بعد از یک شب پرهیاهو، روز چهارم و بعد هم پنجمین روز دیوالی که پادوا و پایی دوج نام دارند شروع می‌شود. این دو روز کلا به خانم‌ها تعلق دارد. پادوا روز عشق و وفاداری بخصوص بین زن و شوهرهاست و پایی دوج روز خواهرها می‌باشد. در روز پادوا آقایان برای همسرانشان هدیه می‌خرند و در روز بعد به دیدن خواهرانشان می‌روند و هدیه‌ای به آنها می‌دهند و برای آنها دعای سلامتی و رزق و روزی می‌کنند. این دو روز خانم‌ها پایان پنج روز از شلوغ‌ترین، پرخرج‌ترین و نورانی‌ترین جشنواره هندی‌ها می‌باشد که برای ایرانیان مقیم هند حکم نوروز در پاییز را دارد.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها