عواقب گسست سینما از ادبیات به روایت یک نویسنده

او ادامه داد: حضور ادبیات در سینما می‌تواند به دو صورت اتفاق بیفتد. صورت نخست آن اقتباس آشکار یک فیلم از یک اثر ادبی است، مانند اتفاقی که در فیلم‌های «تنگسیر» و «گاو» و «مهمان مامان» و... می‌افتد. و صورت دوم آن، اثرگذاری مفاهیم ادبی در خلق یک مضمون سینمایی است، مانند فیلم «خشت و آینه» ابراهیم گلستان یا «سازدهنی» امیر نادری که تحت تاثیر یک درونمایه ادبی خلق می‌شود.

نویسنده رمان «چشم عقاب» و «اقلیم هشتم» با اشاره به پیامدهای منفی احساس خودبسندگی تصریح کرد: گاهی یک کارگردان چنین تصور می‌کند که می‌تواند چند نقش را به تنهایی بازی کند؛ هم خلق مضمون کند، هم فیلمنامه بنویسد و هم فیلم بسازد. با آن‌که نمی‌توان وجود چنین استعدادهایی را منکر شد، اما در نگاهی فراگیرتر باید بپذیریم که در دنیای کنونی، عقلانیت جمعی به مراتب نتایج بهتری را به دنبال دارد. در شرایطی که نزدیک به 85 درصد فیلم‌هایی که برنده اسکار شده‌اند، اقتباسی هستند، چرا سینمای ما تصور می‌کند بدون نیاز به نویسنده و آثار ادبی می‌تواند کار خود را پیش ببرد؟