محمدرضا یزدانیخرم، رئیس سابق فدراسیونهای والیبال و کشتی که در دوران مدیریتش موفقیتهای زیادی داشت، درباره استعفای محمود گودرزی، وزیر ورزش و جوانان و دلایلی که سبب این استعفا شد، همچنین بحث جایگزینی او به نکاتی اشاره دارد.
یزدانیخرم میگوید: در سالهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، مدیرانی به عنوان رئیس سازمان تربیت بدنی و وزیر ورزش آمدند و خدماتی انجام دادند. بعضیها مشاوران خوبی داشتند و نتایج مطلوبی کسب کردند؛ از آقای درگاهی که جزو اولینها بود گرفته تا غفوری فرد و مهرعلیزاده و هاشمیطبا. این عزیزان خدمات خوبی به ورزش داشتند. آنها ورزش را از مسیر ساده به سطح بینالمللی رساندند و در المپیکها و مسابقات جهانی و آسیایی موفقیتهایی به دست آوردند، اما پس از آنها مدیرانی که آمدند، کاری برای ورزش نکردند.
رئیس سابق فدراسیون والیبال موضوع مهم در ورزش ایران را سرمایهگذاری کم میداند. او ادامه میدهد: در شرایطی که باید میزان تقاضای بودجه طوری باشد که کفاف ورزشکاران را بدهد؛ میبینیم که اینطور نیست. بحث اختصاص یکدرصد از بودجه دولت به ورزش که زمان مهرعلیزاده مطرح شد، طرح خوبی بود و میتوانست این مشکلات را حل کند، اما متاسفانه رئیسجمهور بعدی که آمد، این قانون را از بین برد. به طور کلی اعتقاد دارم بعد از هاشمی طبا تا زمان حضور محمود گودرزی به عنوان وزیر ورزش هیچ مدیری وجود نداشت که توانایی اداره ورزش را داشته باشد.
یزدانیخرم درباره گودرزی میگوید: یکی از خصوصیات مهم گودرزی این بود که ورزش را خوب میشناخت اما او سیاسی نبود و به همین خاطر، خارج از فضای ورزش نفوذی نداشت. از سوی دیگر، بودجه کافی در اختیارش قرار نگرفت و با توجه به رشد قیمتها نتوانست کاری از پیش ببرد و موفقیتی داشته باشد. به همین خاطر با داشتههای قبلی ادامه داد.
رئیس سابق فدراسیون کشتی با تشکر از زحمات گودرزی به اختلافات درون وزارتخانه او اشاره میکند و میگوید: برای اداره ورزش فقط داشتن معلومات کافی نیست. آدمهایی در ورزش در عین داشتن توانایی موفق نبودند. از سوی دیگر بعضا اختلافهایی در وزارت ورزش شاهد بودیم که نشان میداد نیروهای او با خودش همراه نیستند. در ورزش باید مدیری فعالیت کند که بتواند بودجه کافی بیاورد و صرفا تجربه دانشگاهی نمیتواند موثر واقع شود.
یزدانیخرم در بخش دیگری از صحبتهایش میگوید: من از ریاست جمهوری درخواست دارم برای مدت کوتاه باقیمانده از عمر دولت، فردی انتخاب شود که با ورزش آشنایی داشته باشد. این فرد باید روابط خارج از وزارتخانهای قدرتمندی را در خود ببیند و برای کوتاهمدت برنامهریزی کند؛ فردی لایق که توانایی ادارهکردن ورزش را داشته باشد و فراجناحی عمل کند. برخوردهای رفاقتی به ورزش لطمه میزند.
یزدانیخرم درباره اداره وزارت ورزش با سرپرست هم گفته است، اگر قرار به انتخاب سرپرست باشد، زیاد جالب نیست و باز هم ورزش لطمه میخورد.