درخشان: مادرزاد بازیگر نبودم، نقش خودم را بازی کردم

علاقه و دغدغه همیشگی من ورزش بوده و هیچ‌وقت فکر بازیگری را هم نمی کردم، اما به هر حال این تجربه کاملا اتفاقی برایم پیش آمد. البته کارهای تصویری هم که انجام دادم در راستای همان ورزش بود و قطعا اگر نقش دیگری جز یک ورزشکار به من پیشنهاد می‌شد به هیچ عنوان آن را نمی‌پذیرفتم. خاطرم هست وقتی سروش صحت (کارگردان «پژمان») به من پیشنهاد بازی داد صراحتا گفتم من خارج از چارچوب خودم که یک ورزشکار است نقشی را نمی‌پذیرم و او گفت اتفاقا ما در سریال‌مان نقش یک مربی را داریم که اتفاقاتی برایش پیش می‌آید و ...

پس می‌توان گفت معیارتان در بازیگری ایفای نقش یک ورزشکار است؟

کاملا همینطور است. چون دانش و تخصص بازیگری ندارم که بخواهم در قالب نقش‌های متفاوت ظاهر شوم. در واقع اصلا نمی‌توانم. اتفاقا دلیل این‌که مردم هم من را در این نقش‌هایی که بازی کردم پذیرفتند این بود که خودم را بازی کردم که اصلا برایم سخت نبود.

در اجرای نقش‌های خودتان، کارگردان چقدر اهمیت داشت و چقدر شما را هدایت می‌کرد؟

اصلا نمی‌توان نقش کارگردان و تجربه کاری‌شان را نادیده گرفت. با این‌حال همانطور که گفتم من نقش خودم را به عنوان یک ورزشکار بازی کردم، اما آنها بودند که حالت‌های مختلف بدن یا صورت را در سکانس‌های مختلف به من یادآوری می‌کردند. من که مادرزادی بازیگر نبودم! البته این را هم بگویم که مثل یک آماتور هم نبودم و به قول دوستان جلوی دوربین راحت بودم. حتی خاطرم هست در «پژمان» در سکانسی سروش صحت گفت عین دیالوگ را بگویید و برای من و باقی بچه‌ها کار سخت شد. از سروش خواستم که ما را آزاد بگذارد که حرف‌های خودمان را با حفظ نزدیکی نسبت به دیالوگ‌های نوشته شده بزنیم و او پذیرفت. شاید باور نکنید، اما همین که ما را آزاد گذاشت چند سکانس پشت سرهم را بدون کات رفتیم. بعدا به سروش گفتم ما (ورزشکاران) چون بارها مصاحبه‌های تلویزیونی داشتیم دوربین را گم نمی‌کنیم و بداهه‌گویی‌مان هم خوب است.

در کل نظر خانواده‌تان در مورد بازیگر شدنتان چه بود؟

البته من زمانی وارد دنیای تصویر شدم که به واسط فوتبال مشهور شده بودم و خانواده‌ام با خوبی‌ها و بدی‌های شهرت آشنایی داشتند. این‌طور نبود که مثلا بگویند اگر بازیگر می‌شدی الان معروف بودی و این حرف‌ها. کلا بازیگری و فوتبال خیلی برایشان فرق نمی‌کرد.

مبلغ قرارداد بازیگری‌تان به اندازه مبلغ قرارداد فوتبال بود یا خیر؟

من در هر دو کار تصویری که داشتم هیچ پولی نگرفتم.

با توجه به این‌که شما سال‌ها در زمین فوتبال در معرض دید مردم بودید و همین دیده شدن است که اتفاقا حاشیه می‌آورد، به نظرتان حواشی اطراف بازیکنان فوتبال بیشتر است یا بازیگران؟

متاسفانه در هر صنفی حاشیه وجود دارد و بین بازیگران و فوتبالیست‌ها به نظرم حاشیه بازیگران بیشتر است. چون شرایط، ارتباطات و مناسبات کاری‌شان با فوتبالیست متفاوت است.

خبرنگاران سینمایی حاشیه‌نویس ترند یا خبرنگاران ورزشی؟

خبرنگاران ورزشی. البته کلا خبرنگاران در هر حوزه‌ای که باشند دنبال سوژه هستند.

بازیگر بودن سخت تر است یا فوتبالیست بودن؟

فوتبالیست بودن. در فوتبال یک بازیکن در یک لحظه باید تصمیم بگیرد که چه بکند. آن یک لحظه هم گاهی سرنوشت تمام بازی را روشن می‌کند. در فوتبال در معرض مستقیم تمام واکنش‌های تماشاچی قرار داری و فشار روحی زیادی را متحمل می‌شوی، اما در بازیگری در لحظه بازی مخاطبی وجود ندارد که عصبانی یا خوشحال شود و فریاد بکشد. حتی اگر جایی هم اشتباه بازی کردی می‌توانی برگردی و آن سکانس را دوباره و دوباره تکرار کنی.

البته به نظرم کمی متعصبانه دارید راجع به این قضیه صحبت می‌کنید!

نه واقعا. یک فوتبالیست در کمترین زمان ممکن باید بهترین تصمیم را بگیرد، اما یک بازیگر اینطور نیست.

احتمال دارد تجربه بازیگری‌تان در آینده هم تکرار شود؟

خوشبختانه از کارهای تصویری که انجام دادم راضی‌ام. به این دلیل که بازخوردش از طرف مردم خوب بود. در آینده هم اگر نقش ورزشکار به من پیشنهاد شود باز هم این کار را می‌کنم. به این خاطر که من سال‌ها به عنوان ورزشکار در ذهن مردم شناخته شدم و نمی‌خواهم با ایفای نقش‌های سینمایی مختلف این خاطره در ذهن مردم کمرنگ شود. من می‌خواهم مردم ادامه خودم را دنیای تصویر ببینند.

ساناز قنبری

جام‌جم