در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بازی Virginia بیش از هر چیز تلاش کرده سبک ماجرایی را به طیف وسیعی از مخاطبان ارائه کند، به نحوی که بخوبی بتوانند با آن ارتباط برقرار کرده و در تجربهاش غوطهور شوند. راستش به همین دلیل است که درجه سنی بازی را بزرگسالان میدانیم، زیرا با اینکه صحنه خشونتآمیز یا جنسی یا هر محتوای دیگری که باعث بالا رفتن درجه سنی بازیها میشود در این عنوان وجود ندارد، ولی نوع داستان و روایت قصه آن به گونهای است که فکر میکنیم بیشتر از نوجوانان، جوانان و بزرگسالان به دلیل تجربه بیشتری که در زندگی و درک روابط اجتماعی دارند، لذت بیشتری از بازی خواهند برد.
معنای مختلف سکوت
ماجرای بازی در سال 1992 میلادی جریان دارد. قهرمان داستان زنی جوان به اسم Anne Tarver است که بتازگی از آکادمی آموزشی FBI فارغالتحصیل شده و اولین پروندهاش را دریافت کرده؛ پیدا کردن پسر بچهای که در روستایی واقع در حومه شهر ناپدید شده است. حال و هوا و فضاسازی بازی تا حدودی ما را به یاد سریالهای The X-Files و Fargo میاندازد، اما الهامات بازی از این عناوین واقعا بیشتر از یک تقلید استادانه است.
در بازی هیچ دیالوگی وجود ندارد که البته دلیل نیز برای آن وجود دارد، ولی بههرحال این نبود دیالوگ باعث شده خواندن پروندههای محرمانه یا دیگر متون بخشی مهم از تجربه بازی را شامل شود.
برای تعامل با دیگر کاراکترهای داستان و پی بردن به اینکه چه چیزی در ذهنشان میگذرد باید به انیمیشن چهره آنها و کارهایی که انجام میدهند دقت کنید. شاید این حرف بیش از حد غلوآمیز و غیر منطقی به نظر برسد، ولی بازی Virginia موفق شده به شکلی زیبا این ساختار را در بطن گیمپلی خود پیادهسازی کند، به نحوی که هر کدام از انیمیشنها دقیقا چیزی را که باید بدانید در زمانی که به آن نیاز دارید به شما میگویند. این موضوع باعث شده مخاطب به نوع خاصی از ارتباط با شخصیتها برسد که در دیگر بازیها معمولا به این شکل رخ نمیدهد. به عنوان مثال قهرمان داستان و یکی از شخصیتها بعد از صرف ناهار در سالن غذاخوری نشستهاند و آن فرد نگاهش را از شما برمیگرداند، مرتب به بیرون نگاه میکند و ناامید به نظر میرسد. میتوان نتیجه گرفت آن فرد از بودن در کنار شما راحت نیست. آیا شما کاری کردهاید که به او برخورده است؟ آیا فردی ضد اجتماعی است؟ پاسخ به این پرسشها بعدا در داستان داده میشود، ولی این تعامل باعث شده بخشی از داستان در ذهن مخاطب جلو رفته و شخصیتها در آنجا شکل بگیرند.
همکار Anne در این پرونده، زن دیگری به اسم Maria Ortega است و بازی موفق شده به سطح بالایی از قدرت به تصویرکشیدن ارتباط شخصیتهای اصلی یک داستان با یکدیگر در بازیها برسد. مثل بیشتر داستانهای پلیسی و کارآگاهی دو همکار ابتدا چندان با هم خوب نیستند، ولی به مرور تعلیقی در قصه به وجود میآید که آنها را مجبور به این کار میکند.
تلاش برای کشف رمز
Virginia گیمپلی سادهای دارد، اما این لزوما چیز بدی نیست. در اینجا از اتخاذ تصمیمهای اخلاقی یا شلیک کردن به فوج دشمنان خبری نیست. پیشرفت شما در بازی و داستان به واسطه سلسلهای خطی از موقعیتهای مختلف و تعامل داشتن با اشیایی مشخص است. این طراحی مینیمالیستی بازی باعث شده به زعم نگارنده بازی به چیزی بیشتر از آنچه به آن نیاز دارد دست یابد و آن این است که به بازیکن اجازه میدهد محیطها و فضاهای مختلف را با سرعت و دقتی که خود ترجیح میدهد، بررسی کند.
شاید کلیت ساختار بازی خطی به نظر برسد، ولی مقدار قابل توجهی آزادی در میانه آن به بازیکن داده شده است. مثلا اگر نسبت به گشت و گذار بیشتر یک محیط یا شناخت بهتر افرادی که در آنجا زندگی میکنند کنجکاو هستید، بازی اجباری روی شما نمیگذارد یا با زمان محدودتان نمیکند. از طرفی هم میتوانید خیلی سریع سراغ آیتمها و اشیای داستانی رفته و قصه را با سرعت بالاتری پیش ببرید.
این ساختار باعث شده شما دیگر درگیر سیستمهایی مثل اینونتوری یا کولهپشتی و QTE که در تعدادی از بازیهای هم سبک دیده میشود، نشوید. در عوض Virginia تجربهای تمیز، ساده و گیراست که قصهای قدیمی را با تکنیکی مدرن روایت میکند. بازی شما را در نقش فردی قرار میدهد که قصد اثبات خود را دارد و در تلاش است زیر فشار شغلش کمر خم نکند. ساختار کاتسینهای سینمایی بازی یکی از برگههای برنده آن به شمار میرود و مثل مجموعهای از صحنههای منتخب یک فیلم نمایش داده میشود، این درحالی است که ساختار جستوجوی محیطها ما را یاد گیمپلی عنوان تحسین شده Gone Home میاندازد.
نتیجهگیری
Virginia یک داستان جنایی محکم و استخواندار است که موفق شده به گونهای از تعادل بین قصهگویی و تعامل دست یابد که در بازیهای ماجرایی قصه محور اول شخص کمتر دیده شده و این مهم را تا حد زیادی مدیون ترکیب تکنیکهای سینماییاش با گشتوگذار در محیط است. با این اوصاف حیف است تجربه این بازی را از دست بدهید.
مجید رحمانی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: