با وجود دو بار قهرمانی ایران و یک بار قهرمانی برای قطر، اردن و لبنان؛ چینیها اما تاکنون در کاپ آسیا قهرمان نشدهاند و امسال نیز با تیم جوانی به تهران میآیند. آنها فقط دردو دوره از پنج دوره برگزاری این بازیها به میدان رفتند و دوره پیش با وجود میزبانی رقابتها در ووهان به عنوانی بهتر از چهارم نرسیدند. سال 2012 در توکیو هم آنها پنجم شده بودند. چینیها با وجود لیگ باشگاهی خوب و توسعه زیرساختی در این سالها یک پای ثابت المپیک بودند به طوری که از سال 1984 تا 2016 نوار حضور چینیها 9 دوره پی در پی در بسکتبال المپیک قطع نشده است. اتفاقی که برای بسکتبال ایران در لیگ باشگاهی با نوساناتی که در این سالها داشته یا ناکامی در راهیابی به دو المپیک گذشته نیفتاده است.
از دیگر تیمهای سرشناس آسیا لبنان است که دوره پرفروغ خود را در دهه گذشته و تا پایان بازیهای جهانی 2010 ترکیه پشت سر گذاشت و امروز حتی از منطقه غرب آسیا صعود نمیکند.
تیم اردن با سم دگلاس بازیکن سابق خود که اکنون روی نیمکت مربیگری مینشیند انگیزههای تازهای دارد و قزاقستان با چند چهره باتجربه رقابت نزدیکی با این تیم دارد. چین تایپه با حضور کوئینسی دیویس سطح بهتری از تیمهای هند و فیلیپین دارد. فیلیپینیها بدون سرمربی این کشور با ترکیبی به تهران میآیند که هنوز آزمایش پس ندادهاند.
عملکرد عراق در بازیهای غرب آسیا قابل قبول بود اما مشکل اینجاست آنها در گروه ایران نمیتوانند عرض اندام کنند و فقط باید امیدوار به برتری برابر قطر باشند.
قطریها نسل گذشته بازیکنان چند ملیتی خود را کنار گذاشتند و ترکیب جدیدتری میآورند مثل بونی واتسون.تایلند در اندازه بسکتبال آسیا نیست و مقابل ژاپن و کرهجنوبی نمیتواند عرض اندام کند. ژاپن تغییراتی در ترکیب سالهای اخیر داشته و یک تبعه جدید آورده است.کره جنوبی هم نخستینبار بعد از سال 2004 در فیبا آسیا چلنج (کاپ آسیا) شرکت میکند.این رقابتها به منزله آغاز شکلگیری دوباره تیمهای آسیایی برای مسابقههای سالهای آینده است. آنها در سال 2017 انتخابی جهانی 2019 را در پیش دارند همینطور بازیهای آسیایی 2018 و سرانجام المپیک 2020 توکیو.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم