jamejamonline
جامعه عمومی کد خبر: ۹۳۷۲۷۰   ۰۴ شهريور ۱۳۹۵  |  ۰۸:۰۷

جام‌جم موانع سیاست‌های جمعیتی را بررسی می‌کند

دست‌انداز افزایش جمعیت

۸

برای کشوری که می‌خواهد تا سال 1404 بر بام افتخارات منطقه بایستد، کاهش نرخ رشد باروری ، افزایش سن ازدواج و رشد سه برابری سقط‌جنین، هشدار جدی است که می‌تواند اهداف سیاست‌های جمعیتی و سند چشم انداز توسعه را دور بزند.

دست‌انداز افزایش جمعیت

بر اساس اطلاعاتی که سازمان پزشکی‌قانونی منتشر کرده، آمار مراجعان برای سقط جنین به مراکز پزشکی در طول ده سال گذشته افزایش یافته است، طوری که از 2929 مورد در سال 85 به 9955 مورد در سال 94 رسیده است.

همچنین در سال‌های نخست دهه 70، هر ساله حدود 80 هزار سقط جنین انجام می‌شد، اما حالا آمارهای نگران‌کننده از 220 هزار سقط جنین سالانه خبر می‌دهد. نکته قابل تامل اینجاست که گفته می‌شود از بین این 220 هزار مورد سقط، فقط 80 هزار سقط جنین به شکل قانونی انجام می‌شود و بقیه سقط‌ها به شکل غیرقانونی صورت می‌گیرد.

در شرایطی که همه دستگاه‌ها و نهادهای مسئول موظفند در ریل سیاست‌های جمعیتی حرکت کنند، اما افزایش سالانه سقط جنین‌ها بخوبی نشان می‌دهد که برای مقابله با این شرایط، سیاست پیشگیرانه‌ای وجود ندارد. بیم آن می‌رود با افزایش سقط جنین در سال‌های آینده از سیاست‌های جمعیتی، دورتر و دورتر شویم.

ازدواج، دغدغه دهه شصتی‌ها نیست

عوامل بسیار متعددی موجب شده که آمار سقط جنین در ایران، به شکل افسارگسیخته‌ای افزایش پیدا کند. سقط‌های خود به خودی، بیماری مادر یا نوزاد، بارداری ناخواسته، مسائل فرهنگی و مشکلات اقتصادی را می‌توان در صدر این عوامل برشمرد.

خیلی از سقط جنین‌ها در مراکز غیربهداشتی و به شکل غیرقانونی انجام می‌شود که همین مساله می‌تواند موجب ابتلای مادر به بیماری‌های عفونی شود یا حتی در برخی موارد مرگ مادر را رقم بزند.

دکتر ناهید خداکرمی، دبیر کارگروه سلامت و محیط زیست معاونت زنان ریاست جمهوری در گفت‌وگو با جام‌جم تاکید دارد که «افزایش سقط جنین، فقط به مرگ یک انسان ختم نمی‌شود، بلکه عوارض زیادی مثل نازایی را هم می‌تواند برای زنان در پی داشته باشد.»

رئیس انجمن علمی مامایی ایران بر این نظر است «آمار بالای سزارین نیز موجب می‌شود انگیزه مادران برای فرزندآوری دوباره کمتر شود و همین عامل هم می‌تواند در عمل به سیاست‌های جمعیتی، نقشی بازدارنده داشته باشد.»

اما خداکرمی بر این باور است که «بیشتر از همه این عوامل، کاهش شدید آمار ازدواج در بین متولدان دهه 60، موجب شده که نرخ رشد باروری ما مطلوب نباشد. جدای از آن، زوج‌های امروزی نیز میل کمتری به فرزندآوری دارند که همین مساله هم در کاهش جمعیت، نقش موثری داشته است.»

ناباروری، فقر و سن بالای ازدواج: مثلث شوم

بر اساس پیش‌بینی کارشناسان جمعیتی، اگر با همین آهنگ فعلی رشد جمعیت حرکت کنیم، تا سال 2025 بیش از 11 درصد جمعیت کشور بالای 60 سال خواهند بود و تا سال 2050 یک چهارم جمعیت کشورمان بالای 60 سال خواهند داشت.

دکتر محمدحسین قربانی، نایب‌رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس در گفت‌وگو با جم جم، خاطرنشان می‌کند: «جدای از این که باید تلاش شود که با کارهای فرهنگی، از سقط جنین خودخواسته زوج‌ها پیشگیری شود، حمایت از زوج‌های نابارور نیز باید در اولویت برنامه‌ها قرار بگیرد.

بر اساس آمارهای رسمی، حدود سه میلیون زوج نابارور در کشور ما زندگی می‌کنند. به گفته قربانی «از آنجا که بسیاری از زوج‌های نابارور، نیاز به حمایت مالی دارند، حمایت از این زوج‌ها می‌تواند هم مشکلات این شهروندان را حل کند و هم گام مهمی در راستای عمل به سیاست‌های جمعیتی باشد.» این نماینده مجلس، مسائل اقتصادی جامعه را نیز در کاهش نرخ باروری موثر می‌داند و می‌گوید: «باید از فقرا حمایت شود و از جوانان حمایت‌های مالی به عمل آید تا جوانان مجرد برای ازدواج و زوج‌های جوان برای فرزندآوری انگیزه داشته باشند، اما اگر این حمایت‌های مالی صورت نگیرد، در آینده هم مشکلات جمعیتی ما حل نخواهد شد.»

همچنین به گفته قربانی، «هم‌اکنون حدود 23 تا 24 درصد زوج‌های ایرانی، تک‌فرزند بوده و حدود 20 درصد زوج‌ها نیز بدون فرزند هستند. به همین دلیل تا وقتی فعالیت‌های فرهنگی و حمایت‌های مالی برای ترمیم این آمارها انجام نشود، سیاست‌های جمعیتی هم به طور کامل محقق نخواهد شد.»

افزایش سن ازدواج هم معضل دیگری است که ترمز سیاست‌های جمعیتی را کشیده است. وقتی بر اساس آمارهای ارائه شده از سوی سازمان ثبت احوال کشور، سن ازدواج در مردان به بالای 35 سال و در دختران به بالای 30 سال رسیده است، همین تاخیر در تاهل، آینده جمعیتی ایران را به سمت کشوری پیر با نیروهای انسانی سالخورده، هدایت می‌کند.

گروه جامعه

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۸
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
همشهری
-
۰۹:۵۰ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۴
به جای اینكه ازدواج و فرزند آوری كم هزینه شود هر روز به مخارج اضافه میشه و دولت در افزایش هزینه ها نقش اساسی را دارد. كارگر یا كارمندی كه در تامین هزینه های اولیه مشكل داره چطور میتونه از پس این همه هزینه بر بیاد.
۰
۰
رضا
-
۱۰:۲۶ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۴
كار پیدا نمیشه كه درامد كم باشه درامدی نیست كه بشه ازدواج كرد.
نت
-
۰۹:۵۸ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۴
آنقدر زندگی مصیبت بار شده كه كی حاضر هست بچه دار بشه با این گرانی ودربدری
۰
۰
نوذر
-
۱۰:۱۵ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۴
برای رغبت به ازدواج مسكن و تامین غذا ضروری است و بدون این دو عامل قطعا حالت ازدواج در مردان و بخصوص زنان ضعیف میشود. با حلوا حلوا گفتن دهان شیرین نمیشود. اگر به جوانان یك آپارتمان 50 متری با وسایل و یك شغل كه حقوق ماهیانه ی مكفی داشته باشد بدهند فردا همگی داماد و عروس میشوند. ( البته به غیر از قشر مرفه كه اینها را دارند و افكار فمینیستی منحرف مانع از ازدواج و یا تحكیم خانواده است)
۰
۰
علی تهرانی
-
۱۰:۲۰ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۴
باسلام:ده سال بعد آغاز سال 1404 خورشیدی .موهامون داره مثل دندونامون سفید میشه.چشمامون هم مثل چراغ پی سوز داره كم سو میشه.سال 1404 هم رسید ولی چشممون به لیست فیشهای نجومی ها نرسید.
۰
۰
ر-ر
-
۱۰:۳۱ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۴
با توجه به وضعیت اقلیمی ایران و وضعیت آب جمعیت فعلی هم برای ایران زیاد است.
۰
۰
حسین
-
۱۰:۳۹ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۴
با این حقوق كاگری و با این قراردادهای یك ماهه مگه داریم ؟ ازدواج خدایا توبه
۰
۰
امیر
-
۱۱:۴۳ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۴
با این اجاره خونه های تهران و وضع درامد دنبال مثلث و دایره نباشید علت اوضاع بسیار بد اقتصادی مملكت یا جوانان بیكارند یا در دام اعتیاد اوضاع خراب تر از این حرفهاست حتی انهایی كه ازدواج میكنن یك سومشان به طلاق میرسد
۰
۰

یادداشت

بیشتر
بیم و امیدهای روزهای کرونا زده

بیم و امیدهای روزهای کرونا زده

این روزها، روزهای سختی است. روزهایی که برگشتیم به محدودیت‌های پاییز ۱۳۹۹. روزهایی که آژیر قرمز کرونا یک‌بار دیگر در سراسر کشور به صدا در آمده است اما این بار سخت‌تر و نگران‌کننده‌تر. ابتلاها خانوادگی و سرعت انتقال بالا رفته است.

شلیک به محیط‌بان آزاد است!

شلیک به محیط‌بان آزاد است!

محیط‌بانان آسان می‌میرند، جنگلبانان آسان پر می‌کشند؛ هیچ‌کس هوای مردان طبیعت را ندارد، این زخمی است کهنه که شهادت بیش از ۱۶۰محیط‌ بان و جنگلبان در ۴۰سال گذشته آن را تایید می‌کند؛ زخمی که دوشنبه گذشته با شهادت دو محیط‌بان در زنجان دوباره سر باز کرد، زخمی که اگر ریشه‌های آن را جست‌وجو کنیم به کمبود نیرو، تجهیزات، آموزش، بی‌توجهی به استفاده از فناوری و ظرفیت جوامع محلی و سیاست‌های اشتباه خواهیم رسید.

گفتگو

بیشتر
پیشنهاد سردبیر بیشتر