برق طلا

سالن ریوسنتروی شهر ریو، از ساعت‌ها قبل از شروع رقابت‌های دسته 85 کیلوگرم مملو از تماشاگر شده بود، اما هر کس که وارد سالن می‌شد قبل از هر چیز نگاهش به ضلع غربی سالن دوخته می‌شد؛ جایی که تماشاگران پرشور ایرانی با پرچم‌های سه رنگ سبز و سفید و قرمز، مشغول تشویق کیانوش رستمی بودند. کیانوش در چنین جوی برای معرفی روی تخته آمد و با روحیه‌ای که از هموطنانش گرفت به سالن گرم برگشت تا برای خلق یک حماسه بزرگ آماده شود. او که با یک برنز المپیک، دو طلای بزرگسالان جهانی، دو طلای جوانان جهان و یک نقره بازی‌های آسیایی عنوان‌دارترین وزنه‌بردار دسته 85 کیلوگرم به شمار می‌رفت، در حرکت یکضرب برتری خود را به رقبا دیکته کرد و با مهار وزنه 179 کیلوگرم در پایان حرکت‌های یکضرب به صدر جدول رفت. با این حال داستان رقابت‌های دوضرب داستان متفاوتی بود. کیانوش رستمی بعد از آن که در اولین حرکت دوضرب وزنه 215 کیلویی را از دست داد، در تلاش دوم آن را بالای سر برد تا با رکورد مجموع 394 کیلوگرم مدال طلا را در دستان خود ببیند، اما تیان تائوی چینی که یک بار در بازی‌های آسیایی به کابوس کیانوش رستمی بدل شده بود، این بار هم همه خیلی‌ها را تا مرز سکته پیش برد! این چینی 22 ساله که دو بار وزنه 210 کیلویی را انداخته بود، در آستانه حذف شدن از رقابت‌های المپیک پشت وزنه 217 کیلویی ایستاد و با مهار آن، برای دقایقی همه را به شوک برد. با مهار این وزنه رکورد مجموع نماینده چین به 395 کیلوگرم رسید و این یعنی کیانوش برای پس گرفتن مدال طلا باید در آخرین حرکت خود از پس وزنه 217 کیلویی برمی‌آمد. همه چیز در این حرکت خلاصه شده بود؛ طلای المپیک، رکورد جهان، رکورد المپیک و دعای یک ملت برای قهرمانی فرزندش در صحنه رقابت‌های المپیک.

کیانوش با ذکر «بسم‌الله الرحمن الرحیم» پشت وزنه ایستاد و در کمتر از چند ثانیه آن را بر‌فراز دستان خود بالا برد. این داستان نخستین طلای کاروان امام رضا(ع) در سی و یکمین دوره رقابت‌های المپیک بود. طلایی که به همه ما چسبید.

رستمی: این مدال، تقدیم به مردم

بازار تبریک به کیانوش رستمی در پایان رقابت‌های دسته 85 کیلوگرم داغ بود. هر کس به او می‌رسید با بوسه‌ای بر گونه‌اش این موفقیت بزرگ را تبریک می‌گفت؛ از تاماش آیان رئیس فدراسیون جهانی گرفته تا نصرالله سجادی و کیومرث هاشمی.

رستمی اما به همه آنها می‌خواست یک جمله را بگوید؛ این‌که تنها بود، تنها تمرین کرد و سختی‌های زیاد ی‌کشید. قهرمان المپیک ریو در گفت‌وگو با خبرنگار جام‌جم این حرف‌ها را زد: از بعد از رقابت‌های جهانی آمریکا تمام فکر و ذکر من طلای المپیک ریو بود و به چیزی غیر از آن فکر نکردم. سختی‌هایی که کشیدم هم کم نبودند. من تنها شروع کردم. تنها تمرین کردم و بدون آن که مربی داشته باشم، با علم خودم و با تمرینات خودم برای المپیک آماده شدم. در این مدت نقدهای زیادی هم شنیدم و فشارهایی که در جهت تخریب من بود، اما حالا خدا را شاکرم که به آنچه استحقاقش را داشتم دست پیدا کردم و توانستم دل مردم کشورمان را شاد کنم. این مدال برای مردم ایران است و من آن را تقدیم می‌کنم به آنها و شهدای مدافع حرم که با خونشان پرچم اسلام را تا همیشه بالا نگه داشتند. در قبال آن رشادت‌ها این کوچک‌ترین کاری بود که از دست من برمی‌آمد و از صمیم قلب آرزو دارم مردم هم از من راضی باشند. رستمی درباره دشواری‌های رقابت با وزنه‌بردار چینی و کسب مدال طلا نیز گفت: تیان تائو یک بار در بازی‌های آسیایی مدال طلا را با همین شیوه از چنگ من درآورده بود، اما این بار فریب او را نخوردم و توجهی به وزنه‌های از دست رفته او نکردم. باور کنید اگر او وزنه 217 کیلویی را می‌انداخت طلای المپیک به من نمی‌چسبید. من آمده بودم تا انتقام بازی‌های آسیایی را در صحنه المپیک از این وزنه‌بردار بگیرم و خوشحالم که به هدفم رسیدم.

رضا پورعالی

ورزش