در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بازگشت بی ثباتی به رم
اغلب کسانی که رقابت های انتخاباتی در ایتالیا را رصد می کردند، از یک انتخابات نزدیک میان دو جناح راست میانه و چپ میانه سخن به میان می آوردند.
اگر نتایج نهایی انتخابات پارلمانی ایتالیا طی روزهای آینده با تحولات غیر قابل انتظاری تغییر نکند، رومانو پرودی از ائتلاف چپ میانه با کسب 8/49درصد آرا بر مسند نخست وزیری خواهد نشست ، در حالیکه سیلویو برلوسکونی ، نخست وزیر کنونی با 7/49درصد ، نقش رهبری اپوزیسیون را برعهده خواهد گرفت.
بنابراین نخستین نتیجه انتخابات آوریل 2006ایتالیا بازگشت این کشور به دوران بی ثباتی سیاسی خواهد بود. در طول 5سال گذشته ، برلوسکونی با استفاده از معجون ثروت ، قدرت و رسانه توانست پایدارترین دولت ایتالیا پس از پایان جنگ جهانی دوم را شکل دهد.
یکی از ویژگی های سیاسی ایتالیا، کم دوام بودن دولت های این کشور است. از 61سال پیش تاکنون ، ایتالیایی ها 55دولت را نظاره گر بوده اند.
به عبارت دیگر به طور متوسط در هر سال یک دولت در ایتالیا برسر کار آمده است. ناتوانی در حفظ اکثریت پارلمانی و همچنین وجود فساد عمیق درمیان دولتمردان ایتالیایی اصلی ترین دلایل سقوط دولت های این کشور به شمار می آید.
اکنون پس از گذشت 5سال ، سایه بی ثباتی سیاسی بار دیگر برسر ایتالیایی ها سنگینی می کند. البته در اصلاح قانون انتخابات پارلمانی ایتالیا تلاش شده تا ائتلافی که اکثریت نسبی را در هر یک از مجالس این کشور بدست آورد، به 54درصد کرسی ها دست یابد تا از این طریق ثبات دولت ها افزایش یابد.
اما فاصله بسیار ناچیز بین برندگان و بازندگان انتخابات اخیر حکایت از آن دارد که پرودی نمی تواند بدون جلب رضایت اقلیت پرقدرت به رهبری برلوسکونی ، برنامه های خود را پیش ببرد.
هنوز جناح برلوسکونی نتایج انتخابات را نپذیرفته است و چه بسا درخواست برای بازشماری آرا ، ایتالیا را برای هفته ها با کشمکش سیاسی میان دو رقیب مواجه کند.
حتی برخی نگرانی ها از تکرار سرنوشت انتخابات ریاست جمهوری سال 2000امریکا و ماجرای شمارش آرا ایالت فلوریدا در ایتالیا حکایت دارد.
به هر حال از نتایج کنونی انتخابات پارلمانی ایتالیا چنین بر می آید که این کشور در مسیر دوقطبی شدن سیاسی جامعه پیش می رود.
از یکسو این روند موجب تحلیل رفتن احزاب کوچکتر در ائتلاف های بزرگتر می شود و از سوی دیگر فاصله میان برندگان و بازندگان انتخابات را به شکل بارزی کاهش خواهد داد.
در این صورت جناح پیروز مجبور خواهد شد با صرف نظر کردن از ویژگی های اختصاصی خود در زمینه های سیاسی ، اقتصادی و ایدئولوژیک ، به ائتلاف های بزرگتر رسمی و یا غیر رسمی با رقیب تن در دهند.
از این رو می توان گفت دولت 5ساله برلوسکونی یک استثنا در میان دولت های بی ثبات ایتالیا بود که پرودی برای تکرار آن راه دشواری پیش روی خواهد داشت.
امیر علی ابوالفتح 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
