ابهام سیاسی در رژیم صهیونیستی

سرانجام موشه کاتساو ، رئیس رژیم صهیونیستی براساس نتایج انتخابات پارلمانی این رژیم که در آن حزب تازه تاسیس کادیما نسبت به سایر احزاب این رژیم بیشترین آراء را به خود اختصاص داد ، ایهود اولمرت را مامور تشکیل کابینه رژیم صهیونیستی کرد.

کد خبر: ۹۲۶۶۹

ایهود اولمرت به دلیل وخامت حال آریل شارون کفیل نخست وزیر رژیم صهیونیستی است و رهبری حزب کادیما را برعهده دارد. حزب کادیما در انتخابات 28 مارس 2006 توانست با احراز 29 کرسی به بیشترین کرسی های پارلمانی نسبت به سایر احزاب دست یابد. حزب کار رژیم صهیونیستی نیز با 19 کرسی و حزب لیکود با 12 کرسی و حزب شاس با 12 کرسی در ردیفهای بعدی پس از حزب کادیما قرار گرفتند. البته حزب کادیما به منظور تشکیل کابینه باید حداقل از حمایت 61 نماینده برخوردار باشد. از این رو اولمرت برای تشکیل کابینه حداقل نیازمند ائتلاف با دو یا سه حزب دیگر رژیم صهیونیستی است . این در حالی است که اختلافات و رقابت های حزبی و جنگ قدرت در این رژیم هر روز ابعاد جدی تری به خود می گیرد. تاسیس حزب کادیما که کادر آن بیشتر همان اعضای جدا شده از حزب کار و لیکود می باشند نشان از اختلافات حاد میان احزاب رژیم صهیونیستی و روند فروپاشی و تنزل بیشتر موقعیت احزاب عمده این رژیم است . این در حالی است که پیش از تشکیل هفدهمین دوره پارلمانی رژیم صهیونیستی مقامات این رژیم امیدوار بودند که با برگزاری انتخابات پارلمانی زودهنگام تا حدودی مشکلات و معضلات سیاسی این رژیم کاهش یابد اما تشدید بحران سیاسی این رژیم عملا امید سردمداران رژیم صهیونیستی را به یاس تبدیل کرد. به هر حال بحران سیاسی رژیم صهیونیستی در دو دهه گذشته روند رو به تزاید و تقریبا غیرقابل کنترلی را به خود گرفته است . در دو دهه گذشته ، بیشتر کابینه های رژیم صهیونیستی کابینه ائتلافی بوده است که تقریبا تمامی این کابینه های ائتلافی نیز نتوانسته اند دوره 4 ساله خود را به طور کامل طی کنند و همواره کار به انتخابات زودهنگام کشیده شده است . گسترش کشمکش های سیاسی در رژیم صهیونیستی عملا مقامات این رژیم را در تشکیل کابینه با دشواریهای بسیاری مواجه کرده است . به هر حال در شرایط کنونی نیز حزب کادیما 29 کرسی پارلمانی را بر عهده دارد و نیازمند 32 کرسی پارلمانی دیگر است که به حد نصاب 61 کرسی پارلمانی برای تشکیل کابینه دست یابد. در چنین شرایطی اولمرت ناچار به تشکیل کابینه ای ائتلافی ناهماهنگ و ناهمگون است . بنابراین می توان اذعان کرد که وضعیت سیاسی رژیم صهیونیستی نیز شباهت زیادی به وضعیت آریل شارون دارد. رژیم صهیونیستی در یک وضعیت کمای سیاسی به سرمی برد. این معضل همراه با سایر بحرانهای رژیم صهیونیستی نظیر بحران مهاجرت معکوس در فلسطین اشغالی و بحرانهای اجتماعی و فرهنگی این رژیم و نیز فسادهای مختلف در میان مقامات و جامعه صهیونیستی و نیز ناتوانی ها و سردرگمی رژیم صهیونیستی در برابر انتفاضه ، رژیم صهیونیستی را بیش از پیش در ورطه سقوط و نابودی قرار داده است البته موضوع دیگری را که باید به آن اشاره کرد این است که با تغییر و تحولات سیاسی در فلسطین اشغالی و تغییر کابینه های رژیم صهیونیستی هیچ تغییری در اهداف کلان رژیم صهیونیستی نظیر سیاستهای ضد صلح و توسعه طلبانه و جنگ افروزانه ایجاد نمی گردد و تنها تاکتیکها و روشهای نیل به این اهداف تا حدودی دستخوش پاره ای تغییرات می شود. طرحها و برنامه های حزب کادیما مبنی بر تعیین مرزهای رژیم اشغالگر قدس در سرزمین فلسطین و سلطه کامل رژیم صهیونیستی بر بخشهای وسیعی از کرانه باختری رود اردن و تسلط کامل بر قدس نمایانگر آن است که سیاستهای ضدصلح و جنگ افروزانه و توسعه طلبانه رژیم صهیونیستی همچنان ادامه خواهد یافت . به هرحال تشدید اقدامات خصمانه رژیم صهیونیستی احتمال وقوع جنگ همه جانبه جدیدی از جانب رژیم اشغالگر قدس علیه فلسطینی ها را تقویت کرده است.