یادداشت‌های المپیکی -1

اندیشه‌های جهانی یک معلم

چرا بازی‌های المپیک در میان بازی‌هایی با بازتاب جهانی عزیزتر می‌شود و نخبگان ورزش دنیا دوست دارند، یک بار هم که شده این رقابت‌ها را تجربه کنند؟ المپیک، بازی‌های بزرگی دارد یا اسمش بزرگ است‌؟ چرا دولت‌ها چهار تا هشت سال در ورزش برای گرفتن مدال المپیک برنامه‌ریزی می‌کنند‌؟ کارکردهای اجتماعی ورزش با حضور تیم‌ها و ورزشکاران نخبه در المپیک چیست‌؟ آیا المپیک برای ملت‌ها میدانی از هویت ملی، هم‌پذیری و یگانگی است و شعارها، نمادها و تقابل ورزشکاران، حس مشترک ملی و یگانگی را القا می‌کند؟
کد خبر: ۹۲۵۸۶۸

با آغاز سفر مسئولان و نخستین گروه‌های ورزشکاران سراسر دنیا به ریودوژانیرو، بازی‌های المپیک در سی و یکمین دوره آن به روزشمار افتاده است. تا چند روز دیگر بازی‌ها آغاز می‌شود و همراه با ثبت رکوردهای شگفت‌انگیز، نخبگان ورزش شعار پیردوکوبرتن را محقق می‌کنند که ورزش،‌ پلی به سوی حل بحران‌های اجتماعی است.

کوبرتن و دوستان معلم او، 23 ژوئن 1894 با جدیت و پشتکار فراوان توانستند جنبشی جهانی پدید آورند تا برای ملت‌های درگیر مناقشات سیاسی موثر باشد. جنبش جهانی این معلم فرانسوی با نام المپیک بر پایه ترویج و رشد ویژگی‌های اخلاقی و جسمانی که اساس کار ورزش است، شکل گرفت. او و همفکرانش برای انتشار اصول المپیک و ایجاد خیرخواهی جهانی، سال 1896 توانستند 311 ورزشکار از میان 9 رشته ورزشی در سراسر دنیا را کنار هم جمع کنند. پس از آن هر چهار سال یکبار ورزشکاران دور هم جمع شدند تا امروزکه این جشنواره بزرگ جهانی، چند هزار شرکت کننده و میلیون‌ها نفر بیننده دارد.

المپیک با 13 کشور آغاز شد اما در بازی‌هایی که از 15 تا 31 مرداد دوباره با ثبت رکوردها و لحظه‌شماری برای گرفتن مدال هیجانی وصف‌ناپذیر میان مردم جهان به‌وجود می‌آورد، 206 کشور شرکت می‌کنند. دهکده بازی‌ها محل اسکان بیش از ده هزار ورزشکار در 28 رشته ورزشی است که سریع‌ترین، بالاترین و قوی‌ترین آنها مردم دنیا را به وجد می‌آورند و آنها در پایان بازی‌ها به‌دنبال سهم خود از مدال‌های توزیع شده در المپیک هستند، هر چند روح ورزش در المپیک فقط مبنای مدال ندارد، زیرا مشارکت ملت‌ها زیر یک پرچم با هدف نوعدوستی و صلح در جهان، اصول اولیه آن است...

محمد رضاپور

ورزش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها