آدمها غذای سریع و پر از چربی و نمک خود را از طریق پیک تحویل گرفتند و وقت باارزش خود را پای تلویزیون و اینترنت گذراندند و از آنجا که وقت پیادهروی و ورزش و بقیه کارهای به دردنخور بدنی نداشتند، هر روز چاقتر و چاقتر شدند و بیشتر در معرض بیماریهای قلبی و عروقی قرار گرفتند. البته آدمها از وضعیت جدید خود راضی هستند و شکم را نشانه پولداری و خوشبختی و مرضهای قلبی و عروقی و نقرس را نشانه کلاس و طبقه اجتماعی بالا میدانند.
در همین زمینه چند تن از بزرگان جهان جملات قصاری در ستایش فستفود گفتهاند که ما از فضای مجازی استخراج کردهایم:
کورش کبیر: من اولین کسی بودم که فستفود و پیتزا را به وجود آوردم ولی یونانیها اون رو توی جنگ از ما دزدیدن. آریایی نیستی اگه فستفود بخوری.
توماس ادیسون: کاش به جای اختراع لامپ، فستفود را اختراع کرده بودم و الان عکسم سر در مغازه کی اف سی بود.
انیشتین: یک روز یک ایرانی که شاگرد من بود یک ساندویچ برای من آورد و گفت: بخور تا بدانی فستفود چیست؟ من هم خوردم و خیلی خوشم آمد. گفتم: این چیست؟ گفت: فستفود ایرانی است. غول برگر است. من از آن زمان فهمیدم که فستفود یعنی چی.
ناپلئون بناپارت: من اگر امپراتور فرانسه نبودم، دوست داشتم در ایران فلافل بفروشم.
آبراهام لینکلن: دو کشف بزرگ در جهان وجود دارد. اولی کشف قاره آمریکا و دومی کشف فستفود. من دومی را به اولی ترجیح میدهم.
حسین پناهی: با یک ساندویچ فلافل هم میشود سیر شد/ اگر اویی که باید باشد/ باشد...!
سقراط: جامعه وقتی فرزانگی و سعادت مییابد که خوردن فستفود کار شبانهروزیاش باشد.
اسکندر کبیر: وقتی مرا در میان تابوت میگذارید، سرم را از تابوت بیرون بگذارید تا مردم بدانند که اسکندر در طول عمرش لب به فستفود نزده است.
علیرضا لبش
جامجم