خشایار الوند: جنس شوخی‌های من مردمی است

به نظرم عده‌ای ساختار یک شوخی و لطیفه را می‌گیرند و استفاده می‌کنند. با این حال من چندان فضای شبکه‌های اجتماعی را نمی‌شناسم و فکر می‌کنم شوخی اورجینال خیلی بهتر از شوخی‌های موجود در این شبکه‌هاست. این فضاها فرد را در خودش محصور می‌کند و انگار بعضی فقط برای طرفداران خود می‌نویسند و فقط خودشان و دوستان پیرامونشان از شوخی‌هایشان لذت می‌برند. جنس شوخی‌های من خیابانی‌تر است و این مساله را ترجیح می‌دهم.

نویسنده کارهای تلویزیونی باید برای 60 میلیون نفر کمدی و داستان بنویسد و این شوخی‌ها به گونه‌ای باشد که در نقاط مختلف ایران قابل فهم باشد و به آن بخندند و شخصی نباشد. بسیاری از شوخی‌های شبکه‌های اجتماعی بازه زمانی و تاریخ مصرف دارد و از طرفی محدود به عده خاصی است. ما و مردم همه سطحی شده‌ایم، پدیده‌های تکنولوژیکی همه چیز را ساده فهم و سهل‌الوصول کرده است، ولی من فکر می‌کنم خیلی از شوخی‌های عبید زاکانی همچنان درخشان است و ما می‌توانیم فرم و شکل آن را به روز درآوریم. به هر حال ما تنبل شده ایم و خیلی خود را به دردسر نمی‌اندازیم البته خیلی از همین شوخی‌های شبکه‌ها را هم خود طنزپردازان راه انداخته‌اند و اینگونه نیست که از شبکه‌ها کپی کنند اما بعد همان را هم برای مخاطب 60 میلیونی استفاده می‌کنند. / مهر

حمید بهمنی: مشکل سینما باید ریشه‌ای حل شود

سینمای ما متأسفانه از ساختار و زیربنا به‌شدت دچار مشکل است و قطعاً تغییر مدیران فرهنگی و سینمایی چندان دردی را از این سینما دوا نمی‌کند، چرا که ما باید از ریشه و بنیان وضعیت سینما را دچار بهبود کنیم؛ ما زمانی می‌توانیم به سینمای ایران خوشبین باشیم که از سینماگران متعهد و ارزشی برای تولید آثاری منطبق با ارزش‌های نظام و انقلاب و دفاع مقدس حمایت شود و از سوی دیگر سالانه حداقل شاهد تولید 10، 15 فیلم در حوزه‌های مهم اطلاعاتی، امنیتی و... باشیم. متأسفانه این روزها سینمای ایران سرشار از فیلم‌هایی شده که سیاه‌نمایی و تلخی‌های زیادی را در جامعه رواج می‌دهد و از سوی دیگر هم یکسری کمدی‌های بسیار چیپ و زننده به وفور در سینمای ما تولید می‌شود که برای مدیران فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مایه شرمساری است. در حالی که آثار شاخص بسیاری در حوزه مقاومت، دفاع مقدس و... در سینمای ایران تولید می‌شود که در سطح بین‌الملل توجهات جدی به آنها صورت می‌گیرد، اما هیچ گاه شاهد حمایت مدیران سینمایی از این نوع آثار نبوده ایم؛ به عنوان نمونه فیلم سینمایی «بدون مرز» ساخته امیرحسین عسگری که در موسسه شهید آوینی تولید شده و در جشنواره‌های معتبر جهانی جوایز زیادی را از آن خود کرده است هیچ گاه توسط مدیران سینمایی دیده نشد و کسی برای دریافت جایزه آنها تبریک نگفت و این تبعیض‌هاست که سینمای ارزشی و متعهدانه را در کشور ما دچار نزول کرده است. / سینماپرس