در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یادداشت
وداع با مادر یاس
روزگاری که دعوت مردم به یکتاپرستی در سرزمین وحی آشکار شد، پیامبر بزرگوار اسلام در سایه همراهی همسری فداکار به نام خدیجه بود که توانست کاشانهای از ایمان بنا کند و خشت خشت آن را تا به آسمان برساند. شاخههای رسالت در آن تنگنای دوران تازه جوانه زده بود و خدیجه اولین زنی بود که لب به شهادت و گواهی دین جدید گشود؛ همسری که در 40 سالگی شیفته صداقت، امانت و حیای محمد 25ساله شده بود و با او زندگی تازهاش را آغاز کرد.
حضرت خدیجه(س) در روزگار جاهلیت از زنان شریفی بود که آثار بزرگی و نجابت در رفتار و کردار او هویدا بود. فداکاری از ویژگیهای مهم این بانوی بزرگوار اسلام است که در راه تسهیل رسالت و دعوت، از همه امکانات مادی خود گذشت تا ریشههای دین اسلام تنومندتر شود. او البته در این راه سختیهای فراوانی را متحمل شد. طبق گزارشهای موجود در منابع تاریخی، «حضرت محمد(ص) هر وقت از تکذیب قریش و اذیتهای ایشان محزون و آزرده میشدند، هیچ چیز آن حضرت را مسرور نمیکرد، مگر یاد خدیجه و هرگاه خدیجه را میدید، مسرور میشد.»
او برای رسول اکرم(ص) سدی بلند در برابر ناملایمات روزگار بود. از دیگر ویژگیهای مهم این شخصیت فداکار اسلام، مادری برای بانوی آب و آیینه حضرت زهرا(س) است.
حضرت خدیجه(س) که بنا به تصریح پیامبر از زنان برگزیده عالم بود، در 65 سالگی در دهم ماه مبارک رمضان از سال دهم بعثت و در دوران محاصره اقتصادی مسلمانان در شعب ابوطالب بیمار شد و جان به جان آفرین تسلیم کرد. پیامبر خود خدیجه را غسل داد، حنوط کرد و با همان پارچهای که جبرئیل از طرف خداوند عزوجل برای حضرت خدیجه(س) آورده بود، کفن کرد. آرامگاه ایشان در گورستان مکه در «حجون» واقع است .
فتاح غلامی
جامجم
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
