اسم فیلم خلاصه داستان آن هم است. فیلمی برگرفته از واقعیت که دفاع سربازان آمریکایی را از مقر سیا در لیبی به تصویر میکشد. فیلمی در نکوهش جنگ و بزرگداشت سربازان که هر دو طرف جنگ را درک کرده و با آنها همدردی میکند. پس از جنگ گلوله به سینه سربازان و مدالها به سینه کمترین تلاشگران مینشیند. سربازانی که زنده میمانند تنها شانس برگشت دوباره به خانه را دارند، حکایت تاسی که یک تا پنجش مرگ باشد و اگر شش بیاید، تنها شانس دیگری برای ریختن تاس داده میشود! فیلم با نماهای دوربین روی دست، معرکه است و بخوبی حالت مستند گونه را القا کرده و دلهره میآفریند و این بار نه ماشینها که سربازان را تبدیل به غولهای آهنی میکند! 13 ساعت، میتوانست متفاوتتر باشد، اما مانند دیگر همتایانش تبلیغات، شعارها و توجیهات نظامی آمریکا در آن تکرار میشود. وجود آمریکا و ماندنش در خاک لیبی، موجه و لازم نشان داده میشود و سلاحهای بازار آزاد لیبی، روسی هستند. توجیه و الزام وجود پهبادهای آمریکا در آسمان جهان (که تبدیل به پای ثابت فیلمهای جنگی هالیوودی امروز شده است) صحبت از تروریسم و داعش و سوریه از مولفههای در لفافه فیلم هستند. فیلم، تقابل نیروهای نظامی با دیپلماسی را نشان میدهد و در آخر هر دو را لازم و ملزوم یکدیگر میداند و سعی میکند باور رایج مزدور بودن سربازان آمریکایی را با نشان دادن از جان گذشتگی شان تغییر دهد.
میلاد حاتمی - جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم