غریب‌آبادی: وضع تحریم تحت حقوق بین‌الملل قابل پیگیری است

به گزارش ستاد حقوق‌بشر قوه قضاییه، کاظم غریب‌آبادی، معاون امور بین‌الملل ستاد حقوق‌بشر با اشاره به موضوع تحریم‌ها و پیامدهای حقوق‌بشری آنها گفت: متاسفانه ادبیات منسجم و غنی در مورد مکانیسم‌های جبران خسارات ناشی از تحریم‌ها وجود ندارد، لذا تولید ادبیات در این زمینه امری مهم و به نفع کشورهای در حال توسعه و تحت تحریم است.

وی با اشاره به هزینه‌مند بودن و تاثیرات قابل پیش‌بینی تحریم‌های اقتصادی، اظهار کرد: با آنها باید مشابه سلاح جنگی رفتار کرد، چراکه خساراتی را به بار می‌آورند که عمدتا بر اثر حملات نظامی متعارف ایجاد می‌شوند.

غریب‌آبادی با اشاره به قطعنامه 13 اکتبر 2014 شورای حقوق‌بشر درخصوص اقدامات قهری یکجانبه، تصریح کرد: این قطعنامه از تاثیر منفی تحریم‌ها بر حق حیات، حق بهداشت، حق رهایی از گرسنگی، حق استاندارد مناسب زندگی، غذا، آموزش، کار و مسکن ابراز نگرانی کرده است.

معاون ستاد حقوق‌بشر تاثیر تحریم‌ها بر زیرساخت‌ها و ایجاد درد و رنج در جمعیت کشور هدف و حق توسعه را غیرقابل انکار دانست و گفت: چنین آثاری خود را در سوءتغذیه، افزایش آمار مرگ و میر نوزادان به هنگام تولد، بهداشت عمومی، نرخ اشتغال و کمبود کالا نشان می‌دهد.

غریب‌آبادی فقدان دادرسی و امکان برخورداری از یک محاکمه عادلانه و حق دفاع را از مهم‌ترین موضوعات در بحث تحریم‌ها دانست و تاکید کرد: به‌دلیل تعارض و تضاد تحریم‌ها با اصول و مبانی مختلف حقوق‌بشر، کشورهایی که مبادرت به تحریم می‌کنند، مسئولیت حقوقی دارند.

دکتر علی ماروسی، گردآورنده کتاب «تحریم‌های اقتصادی تحت حقوق بین‌الملل؛ یکجانبه گرایی، چندجانبه‌گرایی، مشروعیت و پیامدها» نیز گفت: به اعتقاد بسیاری از حقوقدانان بین‌المللی، تحریم‌های یکجانبه، مشروعیت حقوقی ندارند. سوال این است که آیا پس از وقوع تحریم‌ها، افرادی‌ که از اجرای تحریم متضرر شده و مورد آسیب قرار گرفتند، می‌توانند برای احقاق حقوق خود اقدام کنند؟ آیا ساز و کاری برای احقاق حقوق افراد وجود دارد؟ به نظر می‌رسد این موضوع از منظر حقوق بین‌الملل و مسئولیت دولت‌ها قابل پیگیری است.

دکتر وکیلیان، استاد دانشگاه نیز گفت: تحریم‌ها با ساز و کارهای حقوق‌بشری سازمان ملل متحد و معاهدات حقوق‌بشری در تعارض قرار دارند.