یادداشت

سابقه حیوان‌آزاری در پرونده قاتلان سریالی

حیوان‌آزاری یکی از نشانه‌های اختلال روانی سادیسم (دیگرآزاری) است و آن را در قالب مجموعه رفتارهای صدمه زننده و پرخاشگرانه نسبت به حیوانات تعریف می‌کنند. هدف بیمار روانی از انجام این کار به دست آوردن لذت، تفریح، آرامش و فرونشاندن خشم شدید خود یا گاهی ادب کردن و تنبیه حیوان است.
کد خبر: ۹۱۲۳۸۶

رفتارهای بیمارگونه دامنه وسیعی دارند که از خشونت بی‌رحمانه بدنی نسبت به یک حیوان مثل کتک زدن یا داغ گذاشتن بر آن تا ترساندن یا گرسنه نگه داشتن‌اش را در بر می‌گیرد.

رفتارشناسان حیوان‌آزاری را یکی از رفتارهای جامعه‌ستیز می‌دانند و هشدار می‌دهند این رفتار ممکن است یکی از نشانه‌های افراد مبتلا به اختلال شخصیت ضداجتماعی باشد. اختلال شخصیت ضداجتماعی، یکی از خطرناک‌ترین اختلالات روانی است که تقریبا هیچ درمانی ندارد و فرد مبتلا به آن بدون هیچ احساس عذاب‌وجدان و ناراحتی به دیگران آسیب می‌زند و قانون شکنی می‌کند. نکته مهمی که پژوهش‌های علمی روز دنیا ثابت کرده این است که روان‌شناسان هشدار می‌دهند، یک حیوان‌آزار به شکل بالقوه می‌تواند آزارگر انسان هم باشد.

بدتر این که تحقیقات کشورهای دیگر نشان داده است، بسیاری از متجاوزان و قاتلان سریالی سابقه حیوان‌آزاری را هم در پرونده‌شان داشته‌اند یعنی آنها آزارگری و آسیب زدن به دیگران را ابتدا روی حیوانات امتحان کرده‌اند و بعد سراغ انسان‌ها رفته‌اند. در ایران هم گرچه تحقیق جامعی در این باره انجام نشده، اما در تاریخچه زندگی برخی قاتلان معروف که رسانه‌ای شده است، مانند بیجه که 21 کودک بی‌گناه را بین سال‌های 80 و 82 به قتل رساند، سابقه حیوان‌آزاری وجود دارد که می‌شود نتیجه گرفت این اصل احتمالا در ایران هم صادق است.

زهرا شفیعی - کارشناس ارشد مشاوره

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها