14 صفر 1007 قمری ملامحسن فیض کاشانی دیده به جهان گشود. فیض کاشانی در خانواده ای متولد شد که هم از طرف پدر و هم از طرف مادر ، اهل دانش و دین بودند.
کد خبر: ۹۱۰۷۵
پدر ملامحسن ، فقیه و متکلم و مفسر و ادیب بزرگ زمان خود بود و حوزه درسی و علمی داشت . مادرش نیز بانویی عالم و فهیم و شاعر بود. ملامحسن پس از فراگیری دانش در کاشان ، به اصفهان عزیمت کرد تا از حوزه علمیه آن شهر و بزرگان آن دیار بهره ببرد. در آن زمان ، اصفهان یکی از مراکز مهم دانش بود و عالمان بزرگی در آنجا حضور داشتند. ملامحسن فیض کاشانی پس از ورود به اصفهان از محضر بزرگانی چون ملامحمدتقی مجلسی ، شیخ بهایی ، میرداماد ، میرفندرسکی و بعد از آن از محضر ملاصدرا بهره برد و به زودی خود وی نیز در ردیف عالمان ، عارفان و فقیهان بزرگ قرار گرفت . در آن سالهایی که ملاصدرا در کهک قم به سلوک مشغول بود، ملامحسن کاشانی از کسانی به شمار می رفت که با وی ارتباط نزدیک داشت و محرم اسرار ملاصدرا بود. بعد از آن که ملامحسن فیض کاشانی با دختر ملاصدرا ازدواج کرد و داماد او شد، رابطه استاد و شاگرد، عمیق تر شد. فیض کاشانی از هجده سالگی شروع به تالیف کرد و تا پایان عمر حدود دویست جلد کتاب بسیار ارزشمند تالیف نمود. تالیفات ملامحسن فیض کاشانی در عرصه های مختلف است . وی در کلام و عرفان کتابهای مهمی تالیف کرده است که نام برخی از آنها عبارت است : اصول المعارف ، اصول العقاید ، علم الیقین ، حق الیقین ، عین الیقین ، الحق المبین ، الجبروالاختیار و... در زمینه اخلاق و ادب نیز تالیفات ملامحسن به شرح زیر است : ضیائالقلب ، الف نامه ، زادالسالک ، شرح الصدر، راه صواب ، گلزار قدس ، آب زلال ، دهرآشوب ، شوق جمال ، شوق المهدی ، شوق العشق ، دیوان قصاید و غزلیات و مثنویات و... کتاب های «تفسیر صافی» ، «تفسیر اصفی» و «تفسیر مصفی» نیز از تالیفات مهم فیض کاشانی در زمینه تفسیر است . کتاب های مهم «الوافی» ، «الشافی» ، «النوادر» ، «محجه البیضاء» و «مفاتیح الشرایع» از کتاب های مهم روایی و حدیثی ملامحسن فیض کاشانی محسوب می شود. ملامحسن فیض کاشانی عالم جامعی است که هیچ عرصه ای و هیچ فضایی از سیر و پرواز او خالی نیست بنابراین ، وی از یک سو در ردیف بزرگترین مفسران ، حکیمان ، فیلسوفان ، فقیهان و محدثان قرار دارد و از سوی دیگر ، در صف اول عارفان ، شاعران ، ادیبان و علمای اخلاق جای گرفته است . فیض کاشانی علاوه بر تالیف کتاب های زیاد ، شاگردان بزرگی هم تربیت کرد. سرانجام این دانشمند بزرگ در سال 1091 قمری دیده از جهان فروبست .