وقتی توهین، باب می‌شود

این گونه صحبت کردن البته مناسب شخصیت حقوقی اعضای هیات مدیره یک باشگاه بزرگ نیست؛ اما چرا توهین در این فوتبال باب شده و افراد فکر می‌کنند برای شنیده شدن صدایشان، حتما باید فریاد بزنند؟ متاسفانه در این فوتبال آدم‌ها یاد گرفته‌اند حتی صابون زندان اوین را هم به تن بزنند، ولی دست از توهین نکشند. چرا در این فوتبال هیچ ترمزی وجود ندارد؟

بزرگ‌ترهایی مثل مسعود معینی به جای آنکه ستاره اول استقلال را به رخ این و آن بکشند، باید احترام را به دیگران و بخصوص جوانترها بیاموزند. اما متاسفیم که چنین ادبیاتی را از بزرگ‌ترها می‌بینیم. مردم ما از اهالی فوتبال انتظار دارند به هم احترام بگذارند. معینی تا دیروز که نجف‌نژاد در مجلس بود، خیلی راحت کنار او می‌نشست و به خودش اجازه توهین نمی‌داد. چرا باید از جایگاه افراد بترسیم یا به جایگاه حقوقی آنها احترام بگذاریم؟ پس احترام به وجود و شخصیت انسانی افراد چه می‌شود؟ چرا این فوتبال، احترام را تمرین نمی‌کند و آموزش نمی‌دهد؟

امید توفیقی

گروه ورزش