سایتهای همسریابی مانند معرفی هستند که دو نفر را برای آشنایی بیشتر به یکدیگر معرفی میکنند و نه ایجاد ارتباطات بیشتر و گستردهتر مثل ازدواج. در آشناییهایی که از این طریق اتفاق میافتد، هیچ شناخت اولیهای وجود ندارد. در حالی که وقتی افراد آشنا دو نفر را به یکدیگر معرفی میکنند، یک شناخت اولیه وجود دارد و در واقع شخص دو سه گام جلوتر است.
سایتهای همسریابی مثل یک شمشیر دولبه است که در آن هم واقعیتها گفته میشود و هم میتواند مملو از دروغ و ریا باشد. این سایتها بیشتر از اینکه برای ازدواج مناسب باشند، به درد یک آشنایی اولیه میخورد و به هیچ وجه افراد نباید وارد فاز دوستی شوند.
اگر هم فردی از این طریق فرد مورد نظرش را یافت، باید خانواده را در جریان بگذارد و تحت نظارت آنها و یک مشاور خانواده به رفت و آمد خود با شخص ادامه دهد تا بتواند ویژگیهای شخصیتی، خانوادگی، اخلاقی، رفتاری و... او را بشناسد.
با در نظر گرفتن و انجام این مقدمات، دو نفری که از طریق سایت همسریابی با یکدیگر آشنا شدهاند به این نتیجه میرسند که آیا میتوانند با هم ازدواج کنند یا خیر؟
اما در کل من این روش را برای ازدواج توصیه نمیکنم و پیشنهاد می کنم آشناییها به قصد ازدواج از طریق دوست و اقوام و فامیل صورت گیرد تا این روشها که اغلب نتیجه مطلوبی در پی ندارند.
دکتر پرویز رزاقی - روان شناس
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم