در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
چرایی ضعف فرهنگ عمومی
هر روز شاهد مشکل ضعف فرهنگ عمومی در پدیده های مختلف اجتماعی هستیم. از برخوردهای تحکمی برخی کارمندان ادارات با مراجعه کنندگان ، بویژه اداره هایی که بیشتر با مردم سروکار دارند
رفتار فروشنده ها در مغازه های مختلف از لباس و پوشاک گرفته تا سبزی و میوه فروش و فروشنده های دوره گرد که پیاده روها را ملک خود به حساب می آورند و از پهن کردن بساط خرده فروشی تا ایستادن در وسط پیاده رو با کیسه و میز و گونی و چمدان وسایل و چیده شدن بسیاری از وسایل مغازه داران در قسمتی از پیاده روها و اشغال محل عبور عابران با میز و سبد میوه و کاهو و ریختن زباله های فراوان از کاغذ و چوب و جعبه تا میوه ها و سبزیهای مانده به داخل جوی آب و اشغال حاشیه خیابان از سوی کسبه با جعبه نوشابه و صندلی کهنه و شکسته برای پارک نکردن خودروها و حاشیه خیابان را پارکینگ خصوصی مغازه های روبه رو تلقی کردن ، همه و همه نشاندهنده بی توجهی به فرهنگ عمومی و اصول رفتارهای اجتماعی است و باعث تشدید عصبیت ها و تندخویی ها و احیانا درگیری ها و ناسزاگویی ها و پرخاشگری هاست که هر روز در خیابان ها شاهد آن هستم و تاثیر این برخوردهای اجتماعی در خلق و خوی آدمها در رفتارهای خانوادگی و برخورد با اهل خانه و خانواده وای بسا که باعث به وجود آمدن بحران در خانواده می شود.
گرفتاری اولیائ در بیرون از منزل و کار در چند شیفت کاری برای تامین هزینه های زندگی از صبح تا ساعت 9و 10شب و خستگی مفرط در منزل و نبود وقت کافی برای توجه بیشتر به تربیت و آموزش فرزندان و صحبت با اعضای خانواده و گسست عاطفی و عدم برقراری ارتباط با آنها که خود می تواند منشائ بسیاری از ناهنجاری های اجتماعی و روحی و شخصی فرزندان ما باشد و همه این موارد، نشاندهنده بی توجهی و یا ناآشنایی نسبت به روابط اجتماعی و ضعف فرهنگ عمومی در جامعه است که باید در رفع آن کوشید و برنامه ریزی کرد.
براستی برای ارتقای سطح آموزش عمومی و بالا بردن فرهنگ اجتماعی چه تدبیری باید اندیشید و این مهم به عهده چه کسانی است؛
آنچه مسلم است ، این است که پرداختن به مقوله ای این چنین فراگیر، نمی تواند از عهده یک یا چند سازمان برآید، بلکه نیازمند هم اندیشی سازمان ها و ادارات و بهره گیری از نظرات کارشناسان و استفاده از راهکارهای مناسب روان شناسان اجتماع و آسیب شناسی های اجتماعی و بهره گیری از بسیاری از ابزارها از جمله فرهنگ و هنر که در قالبهای گفتگو، میزگرد، فیلم ، تئاتر و اجرای برنامه هایی در قالب طنز می تواند تاثیرگذار باشد و در این خصوص تلویزیون به عنوان یک دانشگاه عمومی و وسیله ای عام که عموم مردم از سنین کودکی و نوجوانی تا کهن سالی ، ساعاتی را در روز به تماشای برنامه های آن می نشینند می تواند وسیله ای مهم و فراگیر و عمده در ارتقای فرهنگ عمومی نقش داشته باشد، مشروط بر این که تهیه این قبیل برنامه ها از سوی اهل آن و دلسوزان و افرادی که نگران این وضع هستند، انجام گیرد و از کارشناسان آگاه به این مقوله ها استفاده شود.
ساختن برنامه های متنوع بویژه در قالب طنز و پخش از شبکه سراسری زمانی مفید خواهد بود که به وسیله عالمان و مصلحان و کارشناسان مسائل اجتماعی و دلسوزان جامعه و افراد نگران وضعیت موجود، فراهم آمده باشد.
تهیه برنامه هایی با هدف ارتقای سطح فرهنگ عمومی و نشان دادن برخی ناهنجاری ها به همراه فیلمهای مستند و گفتگو با اهل درد و خبره و ارائه راهکارهای عملی در حوزه های مختلف از جمله وسایلی ست که می توان از آنها سود جست.
اما متاسفانه در همین زمینه ها نیز افراد مصلحت اندیش و رابطه شناس و به اصطلاح دلال ، وارد گود می شوند و کاری ارائه می کنند که هم طرح و هدف مقدس اولی ، لوث می شود و هم خود به معضلی دیگر تبدیل می شود و در این میان فقط جیب برخی عوامل پر می شود، بی آن که تاثیری اجتماعی و اخلاقی داشته باشد.
حسین اسرافیلی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
