jamejamnashriyat
نشریات قاب کوچک کد خبر: ۸۹۵۲۹۶ ۲۸ فروردين ۱۳۹۵  |  ۰۸:۰۰

هدف اصلی در ساخت «دور‌دست‌ها» فرهنگسازی در حوزه رفتارهای اجتماعی بوده است. تأکید اصلی من در کار روی اندازه نگه‌داشتن روابط و ارتباطات اجتماعی بود. از سوی دیگر تاکید و هدف دیگر ما بحث روی تولید کالای باکیفیت بود؛ یعنی تولید‌کننده‌ها کالای باکیفیت تولید کنند و مصرف‌کننده‌ها نیز به همان نسبت کالایی باکیفیت خوب را مصرف نمایند.

گنجاندن این موارد در آثار نمایشی به زندگی اجتماعی نیز منتقل می‌شود. با این شرایط هدف آموزشی است که در قالب قصه بیان می‌شود. به طوری که مخاطب با کشمکش به وجود آمده در اثر سرگرم هم می‌شود. یکی از مسائل اساسی که در کشور با آن مواجهیم، تهاجم فرهنگی است. این جنگ خیلی وقت است که آغاز شده، اگر از هنرمندان ازجمله کارگردانان استفاده بهینه شود و آنها امنیت شغلی داشته باشند، شرایط بسیار خوبی برای مردم فراهم خواهد شد. البته این نکات منوط به حمایت‌ها و مدیریت‌هایی است که باید وجود داشته باشد. در این شرایط تلویزیون هم بسیار راحت‌تر برای تولید تصمیم می‌گیرد. از طرفی مردم هم به رسانه ملی کمک می‌کنند. ما هم اکنون به تعداد زیادی سریال، فیلم و... با مضامین مختلف در حوزه‌های مختلف نیاز داریم. اگر سرمایه‌گذاری‌های مورد نیاز وجود داشته باشد و فیلمسازی هم صورت بگیرد، نتایج خوبی را شاهد خواهیم بود. آثار نمایشی دقیق به طور مستمر کارگشا خواهند بود.

رضا کیانیان: امروز ایده حرف اول را می‌زند

در زمان ما، برای ساختن یک فیلم به دوربین هشت میلی‌متری نیاز داشتیم که تهیه آن بسیار سخت بود و از آن سخت‌تر برای تبدیل، آن فیلم باید به کشور آلمان فرستاده می‌شد و این فرآیند چند ماه به طول می‌انجامید. اما امروز کار برای شما جوانان بسیار ساده‌تر است. امروز تلفن همراه شما دوربین شماست. محل زندگی‌تان لوکیشن شماست و مردم اطراف، بازیگران شما هستند، اما مساله در این زمانه این است که یک فیلمساز، ایده مناسب و جذاب داشته باشد و امروز شما جوانان فیلمساز به ورزش، فکر و پیدا کردن سوژه و پرداختن به آن نیاز دارید. یک فیلمساز باید تمام مسائل پیرامون خود را به عنوان ایده ببیند. امروز در سینمای جهان ایده حرف اول را می‌زند و تکنیک و داشتن امکانات در مرحله بعدی قرار دارد. به همین دلیل است که سینمای ایران با این امکانات محدود فنی، هنوز به عنوان سینمایی مطرح در جهان حرف‌هایی برای گفتن دارد. بازیگری یک هنر است و البته یک فن و رسیدن به این دو مورد امکان دارد، اما راه‌های رسیدن به یک نقش برای هر کسی متفاوت است. انسان وقتی زیاد محیط اطراف را مشاهده و آنها را در ذهن خود ثبت کند، به این توانایی می‌رسد. ذهن من به علت مشاهدات فراوان در زندگی، همانند موتور جستجوگر گوگل شده است و کافی است یک نقش را به من بگویند و من بعد از مدتی به آن نقش می‌رسم.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
مهمان کرونا نشویم

مهمان کرونا نشویم

مسؤولان وزارت بهداشت در روزهای گذشته بارها برگزاری مراسم خانوادگی ‌را دلایل افزایش آمار مبتلایان و جانباختگان کرونا عنوان کرده‌اند.

سوختن درخت طبیعی نیست!

سوختن درخت طبیعی نیست!

در ده روز گذشته، حدود 300 نقطه از اراضی جنگلی آتش گرفته است. شاید بسیاری بگویند این آتش‎سوزی‌ها عمدی است.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر