jamejamnashriyat
کد خبر: ۸۹۵۱۹۱   ۲۵ فروردين ۱۳۹۵  |  ۰۰:۰۱

پنج قلوها، همه یک شکل، با چشم‌های درشت و پف کرده، پوست قرمز چروک‌خورده و کرکی، موهای نرم و سیاه خیس از خون، ظهر یکشنبه، بیست و سوم فروردین امسال از تاریکی دنیای رحم بیرون کشیده شدند تا اولین دم زندگی‌شان را در اتاق لیبر (زایمان) بیمارستان تخصصی زنان حضرت ام‌البنین(س) مشهد، با ولع در ریه‌ها فرو بدهند و اولین بازدم‌شان، گریه‌ای کوتاه شود، همه مثل هم، بریده بریده، ناله‌وار، کم‌جان.

بچه‌ها، 9 ماه چسبیدن گونه به گونه هم را در شکم مادر 23 ساله‌شان طاقت نیاوردند به همین خاطر در 32 هفتگی، بی‌خبر و بی‌مقدمه مثل مهمان‌های ناخوانده، بیرون آمدند؛ هر کدام یک کیلو و چند صد گرم، با وضعیتی به قول پزشک‌ها عادی اما نیازمند تحت نظر بودن با انواع دستگاه‌ها که از همان نخستین ساعت تولد به بدن‌شان وصل شدند تا سلامت‌شان را لحظه به لحظه بسنجند.

تولد بچه‌ها گرچه مادر خانه‌دار، پدر کم‌سن و سال و برادر چهار ساله‌شان را شاد کرده بود اما غم، دلواپسی، نگرانی یا شاید ناامیدی، همزمان با تولدشان، مثل غبار روی دل همه اعضای خانواده نشسته و نهیب‌شان زده بود که هرچه زمان بگذرد مخارج خانواده هشت نفری شان سنگین‌تر می‌شود و آن وقت آرام آرام مرد خانه، تک و تنها زیر بار سنگین قرض و بدهی، زانو خم می‌کند و از نفس می‌افتد تا فقر، همه‌شان را بگیرد زیر بال و پر خودش.

دلنگرانی‌شان اما ماندگار نشد، خدا نخواست تنها بمانند، روزی پنج قلوها همراه‌شان آمد و دیروز حجت‌الاسلام والمسلمین سیدابراهیم رئیسی، تولیت آستان قدس رضوی، دستور داد آستان قدس تمام هزینه‌های بیمارستان و کمک هزینه نگهداری پنج قلوهای مشهدی را تقبل کند.

در دل حجت‌الاسلام رئیسی چه ‌گذشت که چنین تصمیمی را گرفت؟ ‌شاید پیشتر در رسانه‌ها دیده بود والدین چند قلوهای دیگری از تنگدستی و رها شدن به حال خود بدون حمایت‌های اجتماعی، نالیده بودند یا شاید می‌خواست تبعیتش را از دستور رهبر معظم انقلاب برای فرزندآوری و پیشگیری از رشد منفی جمعیت نشان دهد یا قصد داشت به زوج‌های جوان ثابت کند که به دنیا آوردن چندقلو نباید در ذهن‌شان به معنای تبعید شدن به زیر خط فقر باشد.

به هر حال، تصمیم او دیروز دل خیلی از آنها که خبر را از رسانه ملی دیدند، شاد کرد اما نمی‌شود بر این حقیقت چشم بست که سازمان‌های متولی حمایت‌های اجتماعی در کشور سال‌هاست در دستگیری از والدین چندقلوها، کوتاهی می‌کنند و اگر آستان قدس رضوی در این ماجرا، پا پیش نگذاشته بود، شاید پنج قلوهای مشهدی هم مثل خیلی از چندقلوهای دیگر در کشور بدون حامی، در فقر، فراموش می‌شدند در حالی که همه می‌دانند حتی تولد یک نوزاد هزینه‌ای بسیار سنگین به خانواده تحمیل می‌کند چه رسد به تولد همزمان چند کودک که نیاز به مراقبت‌های ویژه پزشکی دارند و دین، اخلاق و انسانیت اجازه نمی‌دهند پیش از به دنیا آمدن،‌ به جرم چندقلو بودن به مرگ محکوم‌ شوند.

مریم یوشی‌زاده

دبیر گروه جامعه

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
مرثیه‌ای برای «عمو‌ قاسم»

مرثیه‌ای برای «عمو‌ قاسم»

یک) هرآنچه از تو بیادم می‌آید آلوده به غم است. تو یک جاعل بودی، یک کلاهبردار حرفه‌ای. دردهای کمرشکن را در مشتهایت پنهان می‌کردی و ناگهان چون شعبده‌بازی چیره دست سرودی خجسته از کلاه جادویی کلمات بیرون می‌کشیدی.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
وضعیت قرمز گیشه

سینما سال جدید را هم با بحران شروع کرده و ظاهرا مردم هنوز رغبتی به فیلم دیدن ندارند

وضعیت قرمز گیشه

پیشخوان

بیشتر