jamejamnashriyat
نشریات روزنامه جام جم کد خبر: ۸۹۴۴۹۰ ۲۳ فروردين ۱۳۹۵  |  ۰۰:۰۱

گزارش جام‌جم از راه‌اندازی اولین مرکز مهارت‌آموزی و کار‌آفرینی زنان بهبودیافته از اعتیاد در تهران

افتتاح پرحاشیه در بهاران بانوان

دیشب دومین شب بود؛‌ دومین شب زندگی 27 زن بهبودیافته از اعتیاد در اولین مرکز بهاران بانوان. ساختمانی بزرگ در یکی از خیابان‌های نه چندان شلوغ تهران. اسم خیابان را قرار شد ننویسیم؛ به منطقه‌اش قرار شد اشاره نکنیم تا ماجرای اعتراضات مردمی به حضور زنان بهبودیافته از اعتیاد توسط شهروندان منطقه 4، در این نقطه پایتخت هم دوباره تکرار نشود.

برای افتتاح این مرکز همه آمده بودند، از حجت‌الاسلام میثم امرودی، معاون امور فرهنگی و اجتماعی شهرداری تهران، احمد دلبری، مدیرکل بهزیستی استان تهران، سرهنگ محمد بخشنده، رئیس پلیس مبارزه با مواد مخدر تهران بزرگ و فرزاد هوشیار پارسیان، رئیس سازمان رفاه و خدمات اجتماعی شهرداری گرفته تا محمدحسین طلا و مجتبی رحماندوست، نمایندگان مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، فاطمه دانشور، عباس جدیدی،‌ مجتبی شاکری و حجت‌الاسلام عبدالمقیم ناصحی از اعضای شورای شهر تهران.

روبان قرمز افتتاح اولین مرکز توانمندسازی و مهارت‌آموزی زنان بهبودیافته از اعتیاد که قیچی شد، همه با هم به ساختمان بزرگ و نوسازی شده‌ای پا گذاشتند که به گفته امرودی قبلا معاونت خدمات شهری منطقه بود و فقط به خاطر سروسامان دادن به وضعیت زنان بهبودیافته کمپ شفق تغییر کاربری داده بود؛ مرکزی که به گفته فرزاد هوشیارپارسیان، قرار است سبک زندگی بهبودیافته ها را تغییر بدهد.

نگرانی از مدیریت غیرمتخصص‌ها

زنان بهبودیافته در طبقه دوم ساختمان، در سالنی بزرگ، با چادرهای رنگی کنار هم نشسته بودند که ما مهمانشان شدیم. با این‌که عقربه‌های ساعت از 23 و 20 دقیقه گذشته و خواب چشم خیلی از ساکنان جدید مرکز را گرم کرده بود، اما همه برای دیدن مسئولان و مهمانان سرک می‌کشیدند.

از همان ابتدای دیدار دانشور، عضو شورای شهر تهران نگران بود و به ما گفت: مشکلی که در رویه فعلی افتتاح بهاران‌ها و کمپ‌های شفق وجود دارد این است که متاسفانه مطالعه دقیقی برای مکان‌یابی احداث این مراکز صورت نمی‌گیرد و در بیشتر موارد ما با مقاومت عمومی ساکنان محل مواجه می‌شویم. مشکل بعدی بحث واگذاری اداره این مراکز به پیمانکارهاست.

به گفته دانشور، در بیشتر موارد پیمانکارها درست انتخاب نمی‌شوند، افراد متخصص به مساله ورود نمی‌کنند و در نهایت کار به افرادی سپرده می‌شود که خودشان معتاد بهبودیافته هستند و نگاه سودگرایی به مساله دارند.

نبود نگاه اجتماعی به حل یک آسیب اجتماعی، از نظر رئیس کمیته اجتماعی شورای شهر تهران، نتیجه‌ای جز به مزایده گذاشتن مدیریت مراکز نگهداری معتادان آسیب‌دیده ندارد. دانشور با اعلام این موضوع گفت: مساله حل آسیب‌های اجتماعی را نمی‌توان به مزایده گذاشت و منتظر شد که هرکسی بیاید یک قیمتی پیشنهاد بدهد. مسئولانی که این مراکز را راه‌اندازی می‌کنند باید برای به نتیجه رسیدن از سازمان‌های مردم‌نهاد و متخصص کمک بگیرند.

جای خالی مددکاران اجتماعی

ضعف مددکاری در این مراکز، نقص دیگری بود که دانشور روی آن دست گذاشت و گفت: این‌که این افراد چرا به این مسیر کشیده شده‌اند و بعد از بهبود کجا قرار است بروند، یکی از معضلاتی است که تنها مددکاران اجتماعی می‌توانند به آن پاسخ بدهند. یعنی حضور مددکاران اجتماعی در کنار این افراد بهبودیافته اجتناب‌ناپذیر است اما آنچه همیشه می‌بینیم نقش حاشیه‌ای است که به مددکاران داده می‌شود.

دانشور تاکید کرد: مددکاری، کاری که اکنون در این مراکز انجام می‌شود نیست. مددکار باید با فرد بهبودیافته یا درحال درمان، مصاحبه کامل داشته باشد، برود خانه‌اش را از نزدیک ببیند، باید گزارش کاملی از زندگی این فرد به دست بیاورد، ‌نه این‌که بدون داشتن این اطلاعات، بعد از بهبود او را به همان خانه و همان شرایطی برگرداند که قبل از درمان از آن فرار کرده بود. البته در کنار مددکاران اجتماعی ما به حضور دائم مددیاران متخصص هم نیاز داریم که همان بهبودیافته‌های قبلی هستند و زبان معتادان را بهتر از بقیه می‌فهمند.

رئیس کمیته اجتماعی شورای شهر درباره شیوع یک سبک زندگی جدید در جامعه هشدار داد و گفت: متاسفانه کارتن‌خوابی بین خیلی ها در حال تبدیل شدن به یک سبک زندگی ا ست. افراد زیادی هستند که دوست دارند رها زندگی کنند و در هیچ چارچوب، قاعده و قانونی قرار نگیرند. این یک سبک زندگی است که باید بیشتر درباره‌اش مطالعه شود.

روایت چند زن بهبودیافته

گواه این سبک زندگی جدید، زن‌های بهبودیافته‌ای بودند که هرکدام برای اعتیادشان قصه و حکایتی داشتند. یکی مثل معصومه از 15 سالگی در خانه شوهر با کراک اعتیاد را تجربه کرده و بعد از زایمانش کارتن‌خواب شده بود، یکی هم مثل فاطمه با مرگ مادرش پا به کوچه پس کوچه‌های شوش گذاشته بود. برای آنها اما کارتن‌خوابی تجربه یک شب و دو شب نبود؛ آنها از حریم امن خانه گذشته و شب‌های زیادی را در سایه یک دیوار، کنج تاریک یک خیابان، خلوت بی‌مزاحم شمشادهای یک پارک به صبح رسانده بودند؛ آن قدر که کارتن‌خوابی و اعتیاد عادتشان شده بود. عادتی که گرچه با حضور چهارماهه در کمپ شفق، از جسمشان بیرون رفته بود اما به نظر می‌رسید برای قطع پیوند محکمی که با روحشان بسته شده، راه درازی در پیش دارند. این را وقتی بیشتر فهمیدیم که پای حرف‌های لیلا نشستیم؛ زنی 53 ساله با دو فرزند و چهار نوه و سابقه هفت سال کارتن‌خوابی در محله اتابک. زنی با موهای سفید و سابقه مصرف چند ساله شیشه. بهبود‌یافته‌ای که می‌گفت: من دوست دارم کار کنم. خودم هم خیاطی بلدم. اما چه فایده؟! وقتی از اینجا بیرون بروم جایی را ندارم. خانواده‌ام مرا نمی‌خواهند، من باز آواره کوچه و خیابان می‌شوم.

نگاه سطحی به بحثی عمیق

این نگرانی وقتی بیشتر شد که حرف‌های سعید صفاتیان، رئیس کارگروه کاهش تقاضای اعتیاد کمیته مستقل مبارزه با مواد مخدر مجمع تشخیص مصلحت نظام را مرور کردیم آن هم وقتی که به ما گفت: کلا بحث راه‌اندازی بهاران، جمع آوری معتادان، زنان خیابانی و... برمی‌گردد به موضوع ماده 16 قانون مبارزه با مواد مخدر که از نظر من از لحاظ اجرا دچار مشکل شده است. این که کار به صورت تخصصی انجام نمی‌شود و بیشتر به صورت سطحی به موضوع نگاه می‌شود.

صفاتیان تاکید کرد: متاسفانه برنامه‌ای که قرار است در حوزه حرفه آموزی، اشتغال و حمایت‌های اجتماعی و حقوقی از بهبودیافته ها در این مراکز صورت بگیرد چندان روشن نیست و به نظر من این حرکت‌ها بیشتر حرکت‌هایی عجولانه است و به همین دلیل پیش بینی من از این برنامه این است که نمی‌تواند در درازمدت موفق باشد.

مینا مولایی - جامعه

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

چرا اصلاح الگوی مصرف را جدی نگرفتیم؟

دقیقاً 10سال پیش، رهبر معظم انقلاب با اشراف کامل از شرایط محیطی و محاطی کشور و آگاهی از آینده جامعه، مهم‌ترین مسأله روز اقتصادی را شیوه مصرف آحاد مردم ومسؤولان و راه برون‌رفت از مشکلات پیش‌رو را صرفه‌جویی عمومی و اصلاح الگوی مصرف دانستند و بر این اساس، شعار سال 88 را «حرکت به سمت اصلاح الگوی مصرف» نام نهادند و فرمودند: «من آنچه را که می‌خواهم در این برهه عرض کنم این است که ملت عزیز جداً از اسراف و زیاده‌روی پرهیز کنند. چون وضع جامعه ما از لحاظ مصرف، وضع خوبی ندارد...عادت‌های ما، سنت‌های ما، روش‌های غلطی که از این و آن یاد گرفته‌ایم، ما را سوق داده است به زیاده‌‌روی در مصرف به نحو اسراف. یک نسبتی باید در جامعه میان تولید و مصرف وجود داشته باشد. امروز در کشور ما اینجوری نیست.»

این ۵۰ ثانیه تلخ

این ۵۰ ثانیه تلخ

با ذهن ده دوازده سالگی‌ات نگاه کنی، فکر می‌کنی زنگ تفریح یک مدرسه خورده و بچه‌ها دارند هوریز می‌کنند توی حیاط مدرسه که از بوفه ساندویچ مزخرف کالباس خشک بخرند و نوشابه فانتای تگری و این یک ربع وقت آزاد را خرج شکمشان کنند و بادگلوهای سوزنده را توی کلاس بزنند و بینی‌شان تا مغز سرشان تیر بکشد و بسوزد و کیف کنند.

چند نکته درباره اتفاق روز یکشنبه مجلس

چند نکته درباره اتفاق روز یکشنبه مجلس

تصویری که روز یکشنبه از حضور وزیر خارجه در مجلس شورای اسلامی منعکس شد، چگونه تصویری بود؟ وزیر خارجه به عنوان مهمان و از باب معارفه و تحلیل وضعیت سیاست خارجی به مجلس دعوت شد؛ اما در لابه‌لای بحث، مکرر همهمه و داد و فریاد از اطراف و اکناف مجلس بلند بود، وزیر خارجه نیز متقابلاً بر حرارت کلام خود می‌افزود، فضای جلسه از حالت گفت‌وگو به جدل میل کرد و درنهایت تصویری متشنج از سطوح بالای حکمرانی در کشور به افکار عمومی مخابره شد.

شما باید پاسخ بدهید

شما باید پاسخ بدهید

در ماه‌های اخیر برخی چهره‌ها و شخصیت‌های سیاسی در قالب نامه‌نگاری و مصاحبه و اظهارنظرهای مطبوعاتی و... و با لحنی طلبکار در مورد وضع موجود کشور اعلام موضع کرده‌اند.

مشغول صاحب‌خانه باش

مشغول صاحب‌خانه باش

آنهایی که دوم اسفند سال گذشته با همه ناامیدی‌ها و گلایه‌ها پای صندوق رای آمدند و چهره‌های جدیدی را به مجلس فرستادند، همه امید و خواسته شان این بود - و هنوز هم هست- که منتخبان جدید تشنه خدمت باشند،نه شیفته رانت خرید و فروش دلار و سکه و پوشک! آنها همچنین می‌خواستند نماینده‌های جدید نه‌تنها کاسب بازار خودرو نباشند، بلکه به جای دعوا بر سر رفتن یا نرفتن زنان به استادیوم و اصلاح دقیقه90 قانون انتخابات و گرفتار شدن در ترافیک طرح های سیاسی، فکر سفره هایی باشند که هر روز کوچک‌تر می‌شوند.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر